zaterdag 20 januari 2018

229. Blog kwart miljoen keer bekeken!

Mijn blog is nu in meer dan 150 landen ruim 250.000 keer bekeken. De toptienlanden met de meeste lezers zijn op dit ogenblik:  1. Nederland,  2. Rusland,  3. de Verenigde Staten,  4. België,  5. Duitsland,  6. Frankrijk, 7. Oekraïne,  8. Brazilië,  9. Zweden en 10. Spanje. Het aantal lezers van mijn blog in Vlaanderen staat op de vierde plaats mede dankzij Het Roze Huis in Antwerpen dat mijn wekelijkse blogberichten plaatst.

Er zijn nu (gerangschikt naar aantallen) tienduizenden lezers in Nederland, Rusland en de Verenigde Staten, duizenden in België, Duitsland, Oekraïne en Frankrijk en honderden in Zweden, Brazilië, Spanje en in het Verenigd Koninkrijk.

Tientallen in (alfabetische volgorde) Australië,  Bulgarije, Canada, China, Denemarken, Finland, Griekenland, Hongarije, Ierland, India, Indonesië, Israël, Italië, Japan, Kroatië, Letland, Luxemburg, Mexico, Nieuw Zeeland, Noorwegen, Oostenrijk, Polen, Portugal, Roemenië, Servië, Thailand, Tsjechische Republiek, Turkije, Wit-Rusland, Zuid-Afrika en Zwitserland.

En enkelen in Albanië, Algerije, Andorra, Angola, Antigua, Argentinië, Armenië, Aruba, Azerbeidzjan, Bahama's, Bahrein, Bangladesh, Bermuda, Birma, Bolivia, Bosnië en Herzegovina, Brunei, Burkina Faso, Cambodja, Chili, Colombia, Congo-Kinshasa, Congo-Brazzaville, Costa Rica, Cuba, Curaçao, Cyprus, Dominica, Dominicaanse Republiek, Ecuador, Egypte, El Salvador, Estland, Fiji, Filipijnen, Frans-Guyana, Frans-Polynesië, Georgië, Ghana, Guatemala, Guadeloupe, Guyana, Haïti, Honduras, Hongkong, Irak, Iran, Ivoorkust, Jamaica, Jemen, Jordanië, Kaapverdië, Kameroen, Kazachstan, Kenia, Kirgizië, Koeweit, Laos, Libanon, Libië, Litouwen, Macau, Macedonië, Maldiven, Maleisië, Mali, Malta, Marokko, Martinique, Mauritius, Mayotte, Moldavië, Montenegro, Nepal, Nicaragua, Nieuw-Caledonië, Nigeria, Oeganda, Oezbekistan, Oman, Pakistan, Palestina, Panama, Paraguay, Peru, Puerto Rico, Qatar, Réunion, Saint Vincent en de Grenadines, San Marino, Saoedi-Arabië, Singapore, Slovenië, Slowakije, Soedan, Somalië, Sri Lanka, Suriname, Syrië, Tadzjikistan, Taiwan, Tanzania, Trinidad en Tobago, Tunesië, Turkmenistan, Uruguay, Venezuela, Verenigde Arabische Emiraten, Vietnam, IJsland, Zimbabwe en Zuid Korea.

De belangrijkste vijf websites waarlangs men bij mijn blog terechtkomt, zijn:  
1. www.google.nl  2. www.google.com, 3. www.google.be, 4. www.hetrozehuis.be en  
5. www.itnijs.frl . Het meest voorkomend zoekwoord is: Nederlands wereldtaal. Tenzij anders vermeld, vinden de meeste lezers mijn blog dankzij de zoekmachine van Google.

De meest gelezen onderwerpen
Hier de toptien aan thema's die de lezers tot nu gekozen hebben om te lezen: 1. intimiteit en erotiek tussen mannen, 2. humanisme, 3. mediakritiek, 4. mijn eigen homoverleden, 5. wereldwijde homovervolging, 6. Friesland, 7. homoseksualiteit in Nederland, 8. Amerika, 9. Nederlands wereldwijd en 10. racisme- en islamdiscussie. Hieraan is niets veranderd.

Deze volgorde vloeit voort uit de populariteit van de meest gelezen blogberichten. Voor ieder thema noem ik de tien meest gelezen berichten binnen dat thema, ook in volgorde van populariteit. Binnen deze thema's zijn er enkele verschuivingen in belangstelling.

1. Intimiteit en erotiek tussen mannen
Deze serie scoort het hoogst. Opmerkelijk genoeg vooral in homovijandige landen. De best bekeken blogberichten in deze serie zijn: 98 over Liever homo-erotiek dan homoporno, nummer 90 over Homo-erotiek in mannengroepen, het nummer 99 over Homo-erotisch mannennaakt, het nummer 96 over de vraag: Wat is (homo)porno? (2), nummer 92 over Homo-erotische sporters, nummer 93 over Mannennaakt dat geen porno is, nummer 89 over Gay Twins, nummer 126 over de vraag: Is grootgeschapen altijd homoporno? (de grootste stijger in deze groep), nummer 113 over Homo-erotische humor en nummer 95 over de vraag: Wat is (homo)porno? (1). De blogberichten over homo-erotiek worden veel meer gelezen dan de meeste over homoporno die daardoor buiten deze telling vallen.

2. Humanisme
Het meest gelezen humanistisch bericht is nu nummer 65 over Verhullende statistieken. Vooral in Rusland was hier veel belangstelling voor: mogelijk vanwege de groeiende macht van de Russisch-orthodoxe kerk. Als tweede binnen dit thema eindigt nu nummer 24 over Pieter Admiraal (1929-2013) die wereldwijd een belangrijke rol speelde in de strijd voor legalisering van vrijwillige euthanasie. Dit blogbericht wordt in deze groep gevolgd door blogbericht 41 uit mijn humanistisch verleden over Piet Thoenes, van Dachau tot Utopia, nummer 123 over IHEU & Engeland (de grootste stijger in deze groep), nummer 55 over Godsdienstwaanzin, nummer 119 over IHEU & de Verenigde Staten, nummer 103 over Solidariteit, 46 over Jaap van Praag, grondlegger van de humanistische beweging, 25 onder de titel Godgeklaagd! en 7 over KGB & CIA. Deze blogberichten zijn terug te vinden in mijn memoires ('Humanisme als zelfbeschikking') die eind 2016 als boek verschenen.

3. Mediakritiek
Het best bekeken in deze serie is nummer 80 over de World Press Photo 2014. Dat wordt in populariteit gevolgd door de blognummers 226 over Terugblik op 2017: populismegolf gestopt (grootste stijger in mijn blog), nummer 139 over Referendum? Schijnvertoning!, nummer 74 over Valse nichten, nummer 186 Populismegolf gestopt in Nederland (ook een grote stijger), nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1), nr. 184 over CDA-aanval op zelfbeschikking (1), bericht nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid en nummer 63 over Mediamissers.

4. Mijn eigen homoverleden
Bovenaan staat blogbericht 32 over Mijn eerste vriendje. De andere berichten over mijn persoonlijk homoverleden die goed bekeken werden, waren nummer 45 over Gerard Reve & Antoine Bodar, 37 over Rampenzomer 1967, nummer 40 over Benno Premsela, een nieuwe vader, nummer 28 over mijn eigen Homojeugd, nummer 74 over Valse nichten, nummer 47 over een Leerzaam avontuur, nummer 104 over Mijn rol in het COC, nummer 108 over Homodok, Homologie, Urania, Vrolijk & Schorer en nummer 39 over hoe ik werd Gered door een studentendecaan. Deze blogberichten zijn alle terug te vinden in mijn memoires ('Humanisme als zelfbeschikking') die eind 2016 als boek zijn verschenen.

5. Wereldwijde homovervolging
Het meest gelezen blogbericht hierover is nummer 29 over het homovijandige Rusland. Dat wordt in deze groep gevolgd door bericht 19 over de noodlottige Britse invloed op de wereldwijde homovervolging, door bericht 72 over het misleidend onderzoek naar het ontstaan van homoseksualiteit, door 4 over levensgevaarlijke preutsheid, door bericht 128 over Homovluchtelingen, door bericht 64 over homohaters, door het bericht 148 over de grootste aanslag op een homo/lesbische bijeenkomst in Amerika in Orlando, door het bericht 79 over Alan Turing (1912-1954), door blogbericht 66 over de emancipatiefilm Pride en door het bericht 31 over het vrijwel vergeten Oeganda-drama in zwart Afrika.

Wie behoefte heeft aan positieve berichten op dit gebied verwijs ik naar de alsmaar toenemende huwelijksgelijkberechtiging. En ook naar mijn betoog dat door velen ten onrechte wordt aangenomen dat bijbel- en koranteksten homoseksualiteit verbieden: zie hierover mijn hoofdstuk over "Homoseksualiteit als toetssteen: islam, christendom en humanisme onderling vergeleken" in: Bert Gasenbeek en Floris van den Berg (red); Rob Tielman, een begeesterd humanist", uitgegeven door Uitgeverij Papieren Tijger (Breda 2010). Klik hier voor enkele bijbelse overwegingen om homohaat te bestrijden en hier voor enkele islamitische overwegingen die gelukkig een meer genuanceerde aandacht krijgen. 

6. Friesland
Het best bekeken blogbericht over Friesland blijft nummer 33 over de Friese taalvrede. Binnen deze groep zijn ook veel bekeken de blogberichten 9 over Vlaanderen & Friesland, nummer 21 over It wrede paradys, nummer 81 over de Fryske taalfrede, nummer 114 over Identiteit als keuze, nummer 143 over Friesland in mijn memoires, nummer 109 over de Fryske taalfrede op 'e nij bedrige, nummer 150 over Nexit? Fryslânexit!, nummer 175 over Frieslands 'iepen mienskip' en nummer 176 over Friezen uitvinders poldermodel.

De Fryske webside It Nijs.frl besteedde aandacht aan mijn blog, onder andere door in het Fries vertaalde blogberichten te plaatsen: Divagedrach tsjin Swarte Pyt wurket averjochts, Fryslân yn myn tinzen en Nexit? Fryslânexit! Een leuke manier om Fries te leren lezen...

7. Homoseksualiteit in Nederland
Als hoogste eindigde in deze serie het blogbericht 51 over Homostudies. Binnen deze categorie gevolgd door de berichten 114 over Identiteit als keuze, 78 over Homoseks en jongeren,  72 over Misleidend onderzoek ontstaan homoseksualiteit, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? (1) (de grootste stijger in deze groep), nummer 60 over Homovoorlichting, 128 over Homovluchtelingen, 162 over Homovoorlichting op school moet beter, nummer 36 over Lesbisch ouderschap en nummer 221 over #MeToo (2) Job Gosschalk (ook een grote stijger). Uit deze blogberichten blijkt dat nog heel veel voorlichting over homoseksualiteit gegeven moet worden. Een bekroonde film die daar zeer geschikt voor is: 'Jongens'. Dat geldt ook voor het korte tekenfilmpje 'In a Heartbeat'.

8. Amerika
Het aantal Amerikaanse lezers van mijn blog is het grootst na die uit Nederland en Rusland. In deze groep werd het blogbericht 15 over (Anti) Holland Mania & Nieuw Amsterdam het meest gelezen. Daarna gevolgd door blogbericht 18 over Dangerous stamps! (de grootste stijger in deze groep). Met dank aan het Postzegelblog want postzegels kunnen heel veel onthullen over een land, in dit geval over de Verenigde Staten. Ook goed bekeken werd blogbericht 16 over Hans Brinker and a finger in a leaking dike. Verder moeten genoemd worden nummer 148 over de grootste aanslag op een homo/lesbische bijeenkomst in de VS in Orlando, nummer 119 over IHEU & de Verenigde Staten, nummer 173 over Geweld en preutsheid in de VS (over vlogbericht 5), nummer 174 over Nederlandse en puriteinse tradities in de VS (over vlogbericht 6) , nummer 101 over American Democracy 101 en nummer 67 over American paradoxes. Zie voor de overige vlogberichten hieronder.

9. Nederlands wereldwijd
De groep blogberichten over de positie van de Nederlandse taal en cultuur wereldwijd wordt vooral gelezen dankzij de opleidingen Neerlandistiek die van mijn blog gebruik maken. In deze groep werd het meest gekeken naar blogbericht 71 over Nederlands wereldtaal? gevolgd door nummer 17 over Disadvantaged by English, door nummer 22 over Nieuw Holland & Nieuw Zeeland, nummer 12 over Handicapé par la francophonie, nummer 20 over over de Engelse vijandschap tegen het Nederlands: No Dutch please!, nummer 102 over Grenzenloos Nederlands, nummer 13 over Afrikaner identiteit, nummer 11 over Frankrijk & Nederland en blogbericht nummer 10 over Vlaanderen & Nederland.

10. Racisme- en islamdiscussie
Deze groep berichten staat in de top tien van mijn blogberichten dankzij mijn reacties op het debat over Zwarte Piet: blogbericht 61 over Racisme?, nummer 224 over # MeToo (5) #IkOok (2) Een zwarte man als dader? (onder andere over de 'slag bij Dokkum') en blog nummer 69 over Divagedrag tegen Zwarte Piet werkt averechts. Dit laatste bericht is nu ook beschikbaar in een Friese vertaling: Divagedrach tsjin Swarte Pyt wurket averjochts.

De soms vermeende discriminatie op grond van afkomst en godsdienst speelt ook een rol in blogbericht 70 over de Turkse troebelen (1), nummer 110: Strategische blunders door 'antiracisten', nummer 142: Turkse troebelen (2), nummer 161: Turkse troebelen (3) en nummer 185: Turkse troebelen (4). Ook veel bekeken werden de blogberichten nummer 159: Boerkiniverbod? Naaktlopen! (1), nummer 160: Boerkiniverbod? Naaktlopen! (2) (de sterkste stijger in deze groep) en nummer 170: Mijn tweede vlogbericht: boerkiniverbod?

Vlogberichten
Inmiddels zijn dertien vlogberichten verschenen:
1. Aanleiding memoires Rob Tielman, (het meest bekeken vlogbericht)
2. Boerkini's welkom op het naaktstrand, (het op twee na meest bekeken vlogbericht)
3. Homo(zelf)haat,  
4. Tegen homoporno en voor homo-erotiek, (het op een na meest bekeken vlogbericht)
5. Geweld en preutsheid in de VS,
6. Nederlandse en puriteinse tradities in de VS,
7. Frieslands 'iepen mienskip', (het meest bekeken Friese vlogbericht)
8. Friezen uitvinders poldermodel,
9. Atlas van Friesland,  
10. Homoseksualiteit en homocultuur, (het op drie na meest bekeken vlogbericht)
11. Internetdating homo's en beeldvorming,
12. Misverstanden rond Europese Unie en
13. Humanisme is niet het bestrijden van godsdienst.


Mijn eerstvolgende blogbericht verschijnt zaterdag 10 februari 2018.




















zaterdag 13 januari 2018

228. Populismepreventie in Europese Unie

Blogbericht 226, Terugblik op 2017: populismegolf gestopt, is het meest bekeken in het afgelopen jaar. In bericht 227, Populismepreventie in Nederland, besprak ik de lessen die we daaruit kunnen leren voor Nederland. In onderstaand blogbericht belicht ik de lessen voor de Europese Unie. Waarom is homoseksualiteit wederom een toetssteen voor de EU?

Omvang islamitische bevolking in EU wordt overschat
Uit onderzoek is gebleken dat de omvang van de islamitische bevolking in de EU enkele malen te hoog wordt ingeschat. Dat zegt iets over de kwalijke rol die vele (a)sociale media vervullen in de beeldvorming rond dit onderwerp. Populistische leiders denken er belang bij te hebben om angst te zaaien. Veel media werken helaas mee aan deze angstzaaierij.

Onderstaande gegevens komen uit het onderzoek 'Perils of Perception' van Ipsos. Daaruit blijkt dat bijvoorbeeld Fransen van bijna alle Europeanen het percentage islamieten in hun land het hoogst inschatten. Zo'n vier keer te hoog: 31% in plaats van de werkelijke 7,5%. En zij verwachten voor 2020 dat het aantal islamieten 40% zal zijn in plaats van de in het echt te verwachten 8,3%. Ter vergelijking: Nederlanders zitten van alle Europeanen het dichtst bij de feitelijke werkelijkheid. Al is dat nog altijd drie keer te hoog: 19% in plaats van 6%.

Steun voor EU wordt onderschat
Populistische leiders en vele (a)sociale media wekken de indruk dat een meerderheid van de Europeanen tegen de EU zou zijn. Uit onderzoek is gebleken dat in alle EU-landen met uitzondering van Griekenland meer voorstanders dan tegenstanders van de EU te vinden zijn. Zelfs in het Verenigd Koninkrijk, waar de Brexit nu geen meerderheid meer heeft.

Nationalisme binnen EU wordt op één hoop gegooid
Een gangbaar misverstand in Europa is dat ieder nationalisme anti-EU zou zijn. Friesland, Schotland maar ook Catalonië zijn voorbeelden van het tegendeel. Begrijpelijk, want de EU biedt heel veel waarborgen voor culturele, taalkundige en andere minderheden in Europa.

Homoseksualiteit als toetssteen in de EU
Een voorbeeld van zo'n minderheid is de homo/lesbische. Inmiddels is bijvoorbeeld het huwelijk opengesteld voor paren van gelijk geslacht in steeds meer EU-staten. In veel Oost-Europese landen is dat nog niet het geval. Dat zijn meteen ook de landen waar de democratische rechtstaat onder druk staat door populistische leiders die democratie opvatten als dictatuur van de meerderheid in plaats van het recht op zelfbeschikking.

EU in verschillende snelheden
De Europese Unie kent al verschillende snelheden in samenwerking, zoals de euro- en de Schengenzone. Het valt te overwegen om die diversiteit in vormen van samenwerking te vergroten om te voorkomen dat dwarsliggers in de EU betere samenwerking blokkeren.

Europese media zijn te zwak
De meeste media in Europa zijn gebonden aan de landen waar zij gelezen worden. Dit is nadelig voor de verschijning van media die zich tot een Europees publiek wenden. En dat verklaart de grote onwetendheid van veel Europeanen over de EU en haar instellingen. Alle media hebben de medeverantwoordelijkheid om onjuistheden over de EU te corrigeren.

In blogbericht 23 weerleg ik de meest voorkomende onjuistheden: 1. "de EU dreigt een superstaat te worden", 2. "Nederlanders betalen heel veel meer aan de EU dan zij terug krijgen", 3. "de EU is niet democratisch", 4. "kleine landen tellen in de EU niet mee", 5. "de EU bemoeit zich met belachelijke dingen als kromme bananen", 6. "de EU is een bedreiging voor homo/lesbische rechten" en 7. "De EU trekt de godsdiensten voor". Allemaal onwaar.




Naschrift. Mediakritiek
Het best bekeken in deze, sterkst gestegen, serie is nummer 80 over de World Press Photo 2014. Dat wordt in aantallen lezers gevolgd door de blognummers 139 over Referendum? Schijnvertoning! (de grootste stijger in deze groep), blogbericht nummer 74 over Valse nichten, nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws?, nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid, nummer 63 over Mediamissers,  nummer 44 over Mediamanipulatie, nummer 140 over Brexit? Schotland Exit!, en nummer 62 over Geschiedvervalsing. De drie meest recente blogberichten in deze mediakritische serie zijn nummer 183 over de vraag: "Wij worden niet gehoord!": klopt dat wel?, nummer 209 over de vraag: Zijn media handlangers van terroristen? en nummer 210 over de vraag: Zijn media handlangers van populisten? (1).

Naschrift. Friesland
Het best bekeken blogbericht over Friesland blijft nummer 33 over de Friese taalvrede. Binnen deze groep zijn ook veel bekeken de blogberichten 9 over Vlaanderen & Friesland, nummer 21 over It wrede paradys, nummer 81 over de Fryske taalfrede, nummer 114 over Identiteit als keuze, nummer 143 over Friesland in mijn memoires, nummer 109 over de Fryske taalfrede op 'e nij bedrige, nummer 150 over Nexit? Fryslânexit!, nummer 175 over Frieslands 'iepen mienskip' en nummer 176 over Friezen uitvinders poldermodel.

Naschrift. Engels/Britse onderwerpen
De meest bekeken blogberichten over Engels/Britse onderwerpen zijn (in volgorde van populariteit) blogbericht nummer 19: "No sex please, we're British!", 17: Disadvantaged by English, nummer 22: Nieuw Holland & Nieuw Zeeland, 20: No Dutch please!, 44: Mediamanipulatie, nummer 140: Brexit? Schotland Exit!, 123: IHEU & Engeland, 79: Alan Turing (1912-1954), de weggestopte held, 66: Pride en blogbericht nummer 152: Brexit? Referendum exit! Het meest recente Engels/Britse blogbericht is nummer 198 over de vraag: Wat kunnen we van de Britse verkiezingen leren?

Naschrift. Mijn meest gelezen blogberichten over Frankrijk zijn (in volgorde van populariteit): nummer 12, Handicapé par la francophonie, nummer 11, Frankrijk & Nederland, nummer 118, IHEU & Frankrijk en nummer 194, Wat kunnen we van de Franse verkiezingen leren?

Naschrift. Mijn meest gelezen blogbericht over Duitsland is nummer 195: Wat kunnen we van de Duitse verkiezingen leren?  (de grootste stijger in deze blogserie), gevolgd door nummer 156: Hoe de Stasi zakte voor 'Homoseksualiteit als toetssteen', nummer 117: IHEU & Duitsland en nummer 68: De val van de Berlijnse Muur.




zaterdag 6 januari 2018

227. Populismepreventie in Nederland

In mijn vorig blogbericht beschreef ik de voorspelde populismegolf die er niet kwam. In dit blogbericht behandel ik nu de lessen die we daar uit kunnen leren om te helpen voorkomen dat populisten weer naar de macht proberen te grijpen. Democratie is niet een dictatuur van een zogenaamd 'volk' maar de maatschappelijke waarborg dat mensen zelf zin en vorm kunnen geven aan hun leven zolang zij het zelfbeschikkingsrecht van anderen niet schaden.

Groeiende inkomensverschillen zorgen voor toenemende ergernis
De allerrijkste 1% had begin jaren negentig 3% van de inkomens. Nu is dat 5%. Toen vond 55% dat de inkomensverschillen kleiner moesten worden. Nu is dat gestegen tot 75%. De groeiende inkomensverschillen zorgen voor toenemende ergernis. Dit is een belangrijke voedingsbodem voor populisten die beloven daar iets aan te doen, zoals Trump. Vervolgens worden de rijken rijker en de armen armer. Dat ondergraaft het vertrouwen in democratie.

Allerarmsten moeten niet in de steek gelaten worden
Het is een welbegrepen eigenbelang van iedereen dat de allerarmsten niet in de steek gelaten worden. Een belangrijke oorzaak van armoede is het ontbreken van een goede schuldhulpverlening. Nu wordt door geldschieters misbruik gemaakt van mensen die niet hebben geleerd om goed met geld om te gaan. Ook de gemeenten hebben hier een taak.

Nepnieuws bedreigt de vrijheid van meningsuiting
Feiten zijn niet ook maar een mening. Veel media denken dat vrijheid van meningsuiting betekent dat iedereen maar wat kan roepen. Het is juist in het belang van de vrijheid van meningsuiting dat die niet onbeperkt is. De grens moet daar liggen waar zelfbeschikking van anderen wordt aangetast door op te roepen tot geweld, haat, discriminatie en liegen.

Goed nieuws is ook nieuws
Als media goed nieuws verzwijgen, leidt dat ertoe dat veel mensen een te somber mens- en wereldbeeld ontwikkelen. Dat is een voedingsbodem voor populisme. Het is belangrijk dat in media ook aandacht bestaat voor de verbeterbaarheid van mens en maatschappij.

Referenda zijn een bedreiging voor democratie
Verkeerd gebruik van referenda kan er toe leiden dat een kleine minderheid populisten de rest van de bevolking manipuleert om tegen hun eigen belangen in te handelen. Zoals door weg te blijven. Eerdere referenda over Brexit en Oekraïne hebben dat helaas aangetoond.

'Het volk' bestaat niet
Juist diegenen die hun mond vol hebben over 'het volk' willen het recht op zelfbeschikking van alle burgers en minderheden aantasten. Iedere bevolking bestaat uit veel mensen en groepen met verschillende opvattingen en achtergronden. Zij die zeggen namens 'het volk' te spreken, zijn er op uit om hun eigen opvattingen aan andersdenkenden op te leggen.

'De kloof' bestaat niet
Er bestaan veel verschillen tussen mensen en tussen groepen. Die veelvormigheid hoeft de gelijkwaardigheid niet aan te tasten. Wie stelt dat er een onoverbrugbare kloof bestaat, is er vaak op uit om eigen belangen ten koste van anderen en minderheden door te drukken.

De hardste schreeuwers krijgen teveel aandacht
Degenen die het hardst schreeuwen dat zij niet gehoord worden, krijgen vaak de meeste aandacht in veel media. Daardoor krijgen degenen die zich wel gehoord voelen te weinig aandacht. Hierdoor kan de besluitvorming gebaseerd zijn op zeer onjuiste beeldvorming.

Zelfbeschikking als toetssteen
Vooral in ethische discussies, zoals over voltooid leven, bestaat bij sommigen de neiging om hun opvatting aan andersdenkenden op te dringen. Het recht om over eigen leven te mogen beschikken, is dan een goede toetssteen voor het eigen en voor ieders handelen.

Poldermodel is van wezenlijk belang
Nederland heeft een eeuwenoude traditie in het kunnen omgaan met veelvormigheid in gelijkwaardigheid. Populisten hebben de neiging om dit poldermodel af te breken en hun eigen zin door te drijven. Dat is levensbedreigend in een land dat in zo belangrijke mate onder de zeespiegel ligt. Dus moet zelfzucht wijken voor ieders welbegrepen eigenbelang.

Divagedrag moet niet beloond worden
Wie klaagt over het eigen veel kleinere leed en het grotere leed in de rest van de wereld negeert, handelt in strijd met het eigen welbegrepen eigenbelang. Het is immers in ieders interesse dat zoveel mogelijk mensen en minderheden menswaardig kunnen gaan leven.

Burgers moeten niet als consumenten behandeld worden
Iedere burger heeft er belang bij om te begrijpen dat wij gezamenlijk verantwoordelijk zijn voor het gemeenschappelijk welzijn. Het reilen en zeilen van een maatschappij is iets anders dan het najagen van het eigen grote gewin waardoor de wereld onleefbaar wordt.

Links/progressief Nederland moet strategischer gaan denken
Links/progressief Nederland is altijd een minderheid geweest. Het is een misverstand te denken dat het ooit een meerderheid zou kunnen worden die de eigen opvattingen aan de rest moet kunnen opleggen. De beste strategie is dus niet het willen opleggen maar het willen overtuigen van ieders welbegrepen eigenbelang bij een rechtvaardiger samenleving.

Samenwerking is beter dan samengaan
Het veelpartijenstelsel in Nederland wordt vaak gezien als een nadeel. Maar het is een voordeel voor een samenleving waarin de zelfbeschikking van individuen en minderheden voorop staat. Daardoor hebben kiezers veel meer mogelijkheden om besluitvorming bij te stellen. Men hoeft maar naar landen als RuslandTurkije en de VS te kijken om het grote gevaar van het democratisch tekort van landen met meerderheidspartijen te begrijpen.

Het maatschappelijke middenveld is onmisbaar
Landen zonder een krachtig middenveld lopen een groter risico om kwetsbaar te zijn voor populistische machtsovernames. Zelforganisaties van alle burgers die opkomen voor hun belangen kunnen een betere waarborg vormen voor een overheid die rekening houdt met het recht op zelfbeschikking door individuen en zelfgekozen gelijkwaardige minderheden.

Naschrift. Het volgende blogbericht gaat over populismepreventie in Europese Unie.



Naschrift. Mediakritiek
Het best bekeken in deze, sterkst gestegen, serie is nummer 80 over de World Press Photo 2014. Dat wordt in aantallen lezers gevolgd door de blognummers 139 over Referendum? Schijnvertoning! (de grootste stijger in deze groep), blogbericht nummer 74 over Valse nichten, nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws?, nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid, nummer 63 over Mediamissers,  nummer 44 over Mediamanipulatie, nummer 140 over Brexit? Schotland Exit!, en nummer 62 over Geschiedvervalsing. De drie meest recente blogberichten in deze mediakritische serie zijn nummer 183 over de vraag: "Wij worden niet gehoord!": klopt dat wel?, nummer 209 over de vraag: Zijn media handlangers van terroristen? en nummer 210 over de vraag: Zijn media handlangers van populisten? (1).


Naschrift. Nederlandse verkiezingen en de gevolgen ervan
Dit blogbericht past in mijn blogserie over de Nederlandse verkiezingen en de gevolgen ervan. Daarin verschenen eerder de blogberichten 179: Moreel leiderschap: wat is dat?, nummer 180: Referendum? Schijnvertoning! (2), nummer 181: De anti-elite-paradox, nummer 182: 'De kloof' bestaat niet in Nederland, nummer 183: "Wij worden niet gehoord!": klopt dat wel? en nummer 184: CDA-aanval op zelfbeschikking (dit bericht is hiervan het meest gelezen).
Zie voor mijn reactie op de uitslag van de verkiezingen blogbericht 186: Populismegolf gestopt in Nederland (dit bericht is hiervan het meest gelezen), 187: Regeringsvorming in Nederland (1) over het belang van het oeroude poldermodel, 188: Regeringsvorming in Nederland (2) over het divagedrag van kiezers, 189: Regeringsvorming in Nederland (3) over het consumentengedrag van kiezers, 190: Regeringsvorming in Nederland (4) over het links/progressieve misverstand, 191: Regeringsvorming in Nederland (5) over het belang van samenwerkingsstrategieën, 192: Regeringsvorming in Nederland (6) over het belang van het maatschappelijk middenveld, en nummer 199: Regeringsvorming in Nederland (7) over de duur van de kabinetsformatie.



zaterdag 30 december 2017

226. Terugblik op 2017: populismegolf gestopt

Een jaar geleden dreigde een populismegolf Nederland en Europa te overspoelen. Aan het einde van 2017 blijkt daar niets van te kloppen. Welke lessen kunnen we daar uit trekken?

Brexit & Trump gesteund door een derde van de stemgerechtigden
In 2016 leidden het Brexit-referendum en de verkiezing van Trump tot de vrees dat in 2017 een populismegolf geheel Europa zou overspoelen, te beginnen in Nederland. In mijn blog heb ik dat vanaf het begin betwijfeld. Vóór de Brexit stemde slechts een kleine derde van alle stemgerechtigden. Meerderheden in Schotland en Noord-Ierland stemden tegen. Zelfs in Engeland was een meerderheid van de jongeren tegen maar die gingen niet stemmen. Na het gestuntel van voorstanders is inmiddels een meerderheid van de Britten tegen Brexit.

Veel mensen denken dat een meerderheid van de stemmen naar Trump ging maar dat is niet waar want door het Amerikaanse districtenstelsel werd de meerderheid voor Clinton vervormt tot een minderheid. Als je het totaal van alle stemgerechtigden neemt dan is het door de lage opkomst slechts een kleine minderheid van een derde die op Trump stemde.

Geen populismegolf in Europa
De Nederlandse verkiezingen bespreek ik hierna. Ook in de rest van Europa leverden de Franse, BritseDuitse en Oostenrijkse verkiezingen geen overwinning van populisten op. Vooral het laatstgenoemde geval levert een voorbeeld op hoe media de beeldvorming vertekenen door de kans op een populistische overwinning te groot voor te stellen en achteraf hun ongelijk niet te willen toegeven. Dat begon al in Nederland toen ons land overstroomd werd door buitenlandse journalisten die dachten dat Wilders onze nieuwe premier zou worden. Vooraf stelde ik al in een blogbericht dat dit niet kon kloppen.

De populismegolf is gestopt in Nederland
Al voor de verkiezingen in Nederland op 15 maart 2017 beschreef ik in mijn blog hoe populisten ten onrechte roepen namens "het volk" te spreken, de indruk wekken dat er "een kloof" bestaat en dat de "boze burger niet gehoord" zou worden. Na de verkiezingen besprak ik de regeringsvorming in Nederland. Ik gaf als voorbeelden het belang van het oeroude poldermodel, het diva- en consumentengedrag van veel kiezers, het hardnekkige links/progressieve misverstand, het belang van samenwerkingsstrategiën en van het maatschappelijk middenveld, en het voortdurende geklaag over de te korte of te lange duur van kabinetsformaties. Mijn inschattingen werden bevestigd door SCP-onderzoek.

Het onderzoeksrapport van het Sociaal en Cultureel Planbureau
Op 12 december 2017 verscheen het SCP-onderzoek 'De Sociale staat van Nederland 2017' met een overzicht over de afgelopen 25 jaar. Ik citeer een paar koppen uit enkele media. "Kwaliteit van leven Nederlander in 25 jaar verbeterd" (www.nu.nl). "Nederlander is niet cynischer of rechtser geworden", "Vaak wordt gedacht dat ontevredenheid, cynisme en vreemdelingenhaat welig tieren. Dat is niet zo", "Betrokkenheid bij politiek neemt niet af", "Van de Nederlanders voelt 15 procent zich niet gehoord", "Veel minder vaak dan gedacht, wordt Nederland beheerst door 'boze burgers' " en "De opvatting over immigratie is mild, het vertrouwen in de politiek blijft hoog" (voorpagina van Trouw van 12 december 2017).

Positieve ontwikkelingen
Sinds 1990 is de levensverwachting sterk toegenomen: mannen leven zes jaar langer en vrouwen drie jaar. Het opleidingsniveau is zeer sterk gestegen: er zijn twee keer zoveel hoogopgeleiden (van 18% naar 36%) en het aantal laagopgeleiden daalde van 45% naar 23%. Sinds 1990 is de arbeidsdeelname van vrouwen gestegen van 45% naar 71% en ook zijn meer ouderen aan het werk. Het gemiddeld besteedbaar inkomen is (omgerekend in prijzen van 2016) gestegen van € 35.000 in 1990 tot € 42.000 in 2016. Nu vindt 85% van de bevolking dat zij in welvaart leeft. De criminaliteit is afgenomen en de zorgen daarover daalden van 90% in 1992 tot 65% nu. Meer mensen zijn gaan sporten en men gaat vaker met vakantie.

Woningen zijn gemiddeld van betere kwaliteit en meer mensen kochten een eigen huis. De tevredenheid over het functioneren van onze democratie is verdubbeld: in 1991 was 40% tevreden en in nu is dat 80%. Zorgen over waarden en normen waren in 1993 hoger dan nu.

De Nederlandse bevolking is in opvattingen niet rechtser geworden. In 1994 vond 49% dat er teveel migranten woonden; nu is dat gedaald tot 31% en de steun voor de opvang van vluchtelingen is gestegen tot 80% (de op Zweden na hoogste in de EU). Tegen een azc in de eigen omgeving is nu 16%. In 1992 had 9% een niet-westerse achtergrond, nu is dat 12%.

Het aantal voorstanders van de doodstraf was 40% in 1994 en dat is gedaald tot 25% nu. Het aantal voorstanders van de openstelling van het huwelijk voor partners van gelijk geslacht is gestegen van 87% in 2007 tot 94% in 2017. Het aantal voorstanders van gelegaliseerde abortus is gestegen van 60% in 1992 tot driekwart in 2017. Zo'n 15% voelt zich niet gehoord.

Vergelijking met het buitenland
Nederlanders zijn onverminderd tevreden met hun leven (gemiddeld 7,8) en zijn daarmee op vijf landen na de gelukkigste bevolking in de wereld. Het optimisme is 40% hoger dan pessimisme in Nederland en is daarmee de derde in Europa. Het vertrouwen in de regering en het parlement is hoger vergeleken met verreweg de meeste andere landen ter wereld.

Stabiel gebleven
Nederland is in de afgelopen jaren niet cynischer geworden. De groep allerarmsten is stabiel gebleven op 5% van de bevolking. Het SCP maakt zich zorgen over deze groep.

Negatieve ontwikkeling
De allerrijkste 1% had begin jaren negentig 3% van de inkomens. Nu is dat 5%. Toen vond 55% dat de inkomensverschillen kleiner moesten worden. Nu is dat gestegen tot 75%.

Rol van de media
Het SCP constateert dat de beeldvorming van veel Nederlanders veel negatiever is dan de werkelijkheid. Het SCP wijst op de rol van veel (a)sociale media die dit negatieve beeld hebben veroorzaakt. Dit sluit aan bij mijn kritiek op deze media in onderstaande series. De lessen die we daaruit kunnen trekken, zal ik bespreken ik in mijn volgende blogberichten over populismepreventie in Nederland en in de Europese Unie.





Naschrift. Nederlandse verkiezingen
Dit blogbericht past in mijn blogserie over de Nederlandse verkiezingen en de gevolgen ervan. Daarin verschenen eerder de blogberichten 179: Moreel leiderschap: wat is dat?, nummer 180: Referendum? Schijnvertoning! (2), nummer 181: De anti-elite-paradox, nummer 182: 'De kloof' bestaat niet in Nederland, nummer 183: "Wij worden niet gehoord!": klopt dat wel? en nummer 184: CDA-aanval op zelfbeschikking (dit bericht is hiervan het meest gelezen).
Zie voor mijn reactie op de uitslag van de verkiezingen blogbericht 186: Populismegolf gestopt in Nederland (dit bericht is hiervan het meest gelezen), 187: Regeringsvorming in Nederland (1) over het belang van het oeroude poldermodel, 188: Regeringsvorming in Nederland (2) over het divagedrag van kiezers, 189: Regeringsvorming in Nederland (3) over het consumentengedrag van kiezers, 190: Regeringsvorming in Nederland (4) over het links/progressieve misverstand, 191: Regeringsvorming in Nederland (5) over het belang van samenwerkingsstrategieën, 192: Regeringsvorming in Nederland (6) over het belang van het maatschappelijk middenveld, en nummer 199: Regeringsvorming in Nederland (7) over de duur van de kabinetsformatie.


Naschrift. Mediakritiek
Het best bekeken in deze, sterkst gestegen, serie is nummer 80 over de World Press Photo 2014. Dat wordt in aantallen lezers gevolgd door de blognummers 139 over Referendum? Schijnvertoning! (de grootste stijger in deze groep), blogbericht nummer 74 over Valse nichten, nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws?, nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid, nummer 63 over Mediamissers,  nummer 44 over Mediamanipulatie, nummer 140 over Brexit? Schotland Exit!, en nummer 62 over Geschiedvervalsing. De drie meest recente blogberichten in deze mediakritische serie zijn nummer 183 over de vraag: "Wij worden niet gehoord!": klopt dat wel?, nummer 209 over de vraag: Zijn media handlangers van terroristen? en nummer 210 over de vraag: Zijn media handlangers van populisten? (1).


zaterdag 23 december 2017

225. #MeToo (6) #IkOok (3) Misplaatste schroom?

Er is de laatste weken aandacht voor grensoverschrijdend seksueel gedrag dankzij #MeToo. Tijdens het schrijven van mijn memoires, Humanisme als zelfbeschikking, heb ik zelf ook overwogen om te schrijven over mijn ervaring als seksueel slachtoffer, maar ik heb dat niet gedaan. Waarom niet? Ik heb dit in deze nieuwe reeks blogberichten toegelicht aan de hand van enkele openbare gevallen. Ik begon met een blogbericht over de Amerikaanse acteur Kevin Spacey, die zijn dubbelzinnige bekentenis koppelde aan zijn merkwaardige coming out als homo. Daarna volgde een (tweede) blogbericht over de veel beschuldigde Nederlander Job Gosschalk, die toe gaf acteurs gevraagd te hebben zich uit te kleden maar die ontkende hen te hebben aangeraakt of verkracht. In het derde blogbericht beschreef en besprak ik het - inmiddels ook juridische - conflict tussen Jelle Brandt Corstius en Gijs van Dam. In mijn vierde blogbericht behandelde ik mijn eigen ervaring: was het wel een verkrachting? En in mijn vijfde blogbericht liet ik de ontwikkeling in mijn denken zien: van zwarten als racismeslachtoffers tot medeplichtigen aan racisme, slavernij en homohaat.

Voor- en nadelen van de #MeToo-discussie
In dit blogbericht vat ik mijn serie samen. Voordeel van de #MeToo-discussie is dat seksueel grensoverschrijdend gedrag aan de kaak gesteld wordt omdat dit o.a. het mensenrecht op zelfbeschikking zwaar aantast. Nadeel is dat in veel (a)sociale en overige media een aantal rechtsbeginselen vergeten dreigen te worden: hoor en wederhoor, mensen zijn onschuldig tot het tegendeel bewezen is en vrijwaring van heksenjacht en ongefundeerde vervolging.

Hoe ver gaat het begrip machtsmisbruik?
Als een invloedrijk iemand zijn of haar macht misbruikt dan is dat af te keuren. Maar is daar evenzeer sprake van als een ervaren iemand een onervaren persoon seks opdringt? Bij minderjarigen is dat duidelijk. Maar bij (jong)volwassenen en bij grote leeftijdsverschillen is sprake van een grijs gebied. Dan is het belangrijk dat mensen weerbaar leren worden door (homo)seksuele voorlichting en daar ontbreekt het (bv. op scholen) nog steeds aan.

Een slachtofferrol omzetten in meer weerbaarheid
In mijn eigen seksuele geschiedenis was het belangrijk dat ik eerst mijn eigen homoseks heb kunnen verkennen voor ik een negatieve ervaring opdeed. Daardoor was ik minder van slag en kon ik mijn negatieve ervaring omzetten in een meer weerbare rol. Dat vraagt om een persoonlijke levenssfeer die beschermd wordt tegen opdringerige media en het dreigen met rechtszaken. Ik pleit daarom voor een grotere terughoudendheid bij media en een veel belangrijkere rol voor vertrouwenspersonen, intermediairs en hulpverleners. Achteraf had mijn eigen ervaring op dit gebied heel goed in mijn memoires gepast. Was het misplaatste schroom? Of vond ik het niet belangrijk om te laten zien hoe tegenslag vooruit kan helpen?




Meest gelezen blogberichten over homoseksualiteit
Het meest gelezen blogbericht over homoseksualiteit is nummer 80 over de World Press Photo 2014. Daarop volgen nummer 32 over mijn eerste vriendje, nummer 29 over de Russische homovervolging, nummer 45 over Gerard Reve en Antoine Bodar, nummer 37 over de rampenzomer 1967, nummer 19 over de wereldwijde Britse homovervolging, nummer 51 over Homostudies, nummer 40 over Benno Premsela, een nieuwe vader, nummer 78 over homoseks en jongeren, en als tiende, nummer 28 over mijn homojeugd.




zaterdag 16 december 2017

224. #MeToo (5) #IkOok (2) Een zwarte man als dader?

Er is de laatste weken aandacht voor grensoverschrijdend seksueel gedrag dankzij #MeToo. Tijdens het schrijven van mijn memoires, Humanisme als zelfbeschikking, heb ik zelf ook overwogen om te schrijven over mijn ervaring als seksueel slachtoffer, maar ik heb dat niet gedaan. Waarom niet? Ik zal dit in deze nieuwe reeks blogberichten toelichten aan de hand van enkele openbare gevallen. Ik begon met een blogbericht over de Amerikaanse acteur Kevin Spacey, die zijn dubbelzinnige bekentenis koppelde aan zijn merkwaardige coming out als homo. Daarna volgde een blogbericht over de veel beschuldigde Nederlander Job Gosschalk, die toe gaf acteurs gevraagd te hebben zich uit te kleden maar die ontkende hen te hebben aangeraakt of verkracht. In het derde blogbericht beschreef en besprak ik het - inmiddels ook juridische - conflict tussen Jelle Brandt Corstius en Gijs van Dam. In mijn vorig blogbericht besprak ik mijn eigen ervaring: was het wel een verkrachting?

James Baldwin als mijn held en als dubbel slachtoffer, van racisme en homohaat
In de rampenzomer van 1967 werd ik ruw gedwongen uit de kast te komen. Omdat ik vrijwel niets wist over homoseksualiteit las ik alles wat ik erover kon vinden. De roman Giovanni's Room van de zwarte Amerikaanse schrijver James Baldwin maakte een grote indruk op mij. Zijn strijd tegen racisme en homohaat overtuigde mij van de noodzaak alle discriminatie uit te bannen. Des te erger is het dat veel Afro-Americans zijn seksualiteit trachten te verdoezelen. Door hem zag ik zwarte homo's in 1967 als dubbele slachtoffers.

Zwart Afrika als bron van ziekten, racisme en homohaat
Dat beeld van zwarten als slachtoffers werd niet gebroken door mijn eerste seksuele ervaring met een zwarte man, hoe pijnlijk ook. Ik zag dat eerder als een falen van mijn kant. Maar ik werd hard met mijn neus op de feiten gedrukt in 1989 tijdens een congres van de Wereldgezondheidsorganisatie WHO in Brazzaville. Ik beschrijf dat in blogbericht 4, Levensgevaarlijke preutsheid. Dat ik op een wetenschappelijke bijeenkomst voor racist werd uitgescholden schokte mij zeer. In het kader van aidspreventie had ik gewezen op antropologisch onderzoek waaruit bleek dat in Afrika anale seks tussen hetero's voorkwam om zwangerschap te voorkomen waardoor het virus heel makkelijk verspreid kon worden. 

Er was en is in zwart Afrika een levensgevaarlijk gebrek aan een goede gezondheidszorg waardoor ziekten als aids en ebola wereldwijd slachtoffers maken. Er bestaat daar vaak de neiging om alles wat fout gaat te wijten aan kolonialisme maar het zou Afrika en de wereld goed doen als men stopt om zondebokken te zoeken en begint de verantwoordelijkheid voor eigen falen onder ogen te zien. Iedere kritiek op Afrika zomaar weg zetten als racisme is een falende en doorzichtige poging om eigen zwart racisme en slavernij te verhullen.

Het slagen van de homo/lesbische en het falen van de zwarte beweging in de VS
Hoe is het mogelijk dat de homo/lesbische beweging inzake huwelijksgelijkberechtiging wereldwijd zoveel bereikt heeft terwijl zwarte emancipatiebewegingen op grote schaal falen? In mijn blogbericht 17, Disadvantaged by English, geef ik daarvan een voorbeeld uit de Verenigde Staten. Een Afro-American politicus beschuldigde mij in de jaren negentig live voor de Amerikaanse televisie van racisme toen ik vertelde over het succes van de aidspreventie in Nederland. Dat zwarten in de VS veel meer aidsslachtoffers kennen dan blanken is niet alleen het gevolg van een wel degelijk bestaande discriminatie maar ook van het eigen falen van de zwarte gemeenschap daar. Bij voorbeeld door de daar nog steeds heersende homohaat. Zie het verzwijgen van James Baldwin 's homoseksualiteit.

Openlijke homo/lesbische politieagenten zijn voor de Amerikaanse emancipatiebeweging bondgenoten terwijl zwarte agenten door hun beweging als verraders worden gezien. Als er tegenslagen zijn dan zoekt en vindt de homo/lesbische beweging zeer vele bondgenoten en meewerkende sleutelfiguren terwijl Amerikaanse rassenrellen meestal eindigen in geweld en plunderingen die de eigen zaak ernstig schaden. Hetero's zijn voor de homo/lesbische emancipatie mogelijke bondgenoten maar blanken worden door veel Afro-Americans vooral gezien als racisten. Dat schaadt het streven naar broodnodige gelijkberechtiging ernstig.

De paradox van de kolonialistische onderdrukking in zwart Afrika
In blogbericht 19, "No sex please, we're British!", toon ik aan hoe homovijandige koloniale Britse wetgeving door Afrikaanse homohaters als authentiek Afrikaans wordt gezien en de eigen gelijkgeslachtelijke culturele tradities als westers kolonialisme. Zie mijn blogbericht 31 over het Oeganda-drama, maar homovervolging is vrijwel overal in Afrika, zie Ghana.

Onkunde over zwart verleden wordt in stand gehouden door machthebbers die hun eigen falen trachten te verhullen door het zoeken naar homo/lesbische zondebokken. Het is in Afrika nog altijd onbespreekbaar om de zwarte rol in de slavernij in verleden en heden aan de orde te stellen. En als een blanke dat doet, wordt het weggezet als wit racisme om zwart racisme te verhullen. De eigen zwarte bevolking is daarvan het grootste slachtoffer.

Zwart racisme en homohaat
In blogbericht 61, Racisme?, beschrijf ik een valse start van de Zwarte Piet discussie toen een hoogleraar uit Jamaica wel een Nederlands kinderfeestje racistische discriminatie noemde maar de vaak dodelijke homovervolging in eigen land verzweeg. Zwart racisme en homohaat gaan vrijwel altijd samen. Het is een tragische vergissing van de Nederlandse anti Zwarte Piet beweging om klakkeloos een Amerikaanse insteek ("blackface") te kiezen en niet aan te sluiten bij het Nederlandse poldermodel zoals de homo/lesbische beweging met groot succes heeft gedaan. Dat zou veel vermijdbare weerstand hebben voorkomen.

Strategische blunders door zelfverklaarde 'antiracisten'
In blogbericht 69, Divagedrag tegen Zwarte Piet werkt averechts, alsook in blogbericht 110, Strategische blunders door 'antiracisten', beschrijf ik hoe de Nederlandse anti Zwarte Piet beweging haar tegenstanders heeft versterkt. Door te zwelgen in de slachtofferrol rond een kinderfeestje en het verzwijgen van wereldwijde slachtoffers van hedendaags racisme en slavernij verkleint men de eigen geloofwaardigheid zeer. De homo/lesbische beweging heeft er altijd voor gekozen om hedendaagse hetero's niet te beschuldigen van homohaat vanwege de homovervolgingen die in het verleden hebben plaatsgevonden. Het COC heeft zich vanaf het begin ontwikkeld als een landelijke beweging door plaatselijke zelforganisatie te bevorderen. Daardoor voorkwam men het verwijt dat Amsterdamse arrogantie aan de provincie werd opgedrongen. Waarom werd de demonstratie in Dokkum vanuit Amsterdam en niet vanuit Friesland georganiseerd? Waarom is er vanuit Amerikaans cultureel imperialisme tegen "blackface" geprotesteerd dat niets met de geschiedenis van Friesland te maken heeft? Het was een strategisch goed idee om Friestalige borden mee te nemen. De taalfout "ken net" werd in de tweede demonstratie zelfs verbeterd in "kin net": bravo! Maar de overheersende indruk in de media bleef toch dat die achterlijke Friezen een lesje moest worden geleerd door zeer arrogante Amsterdammers. Die nooit de moeite hadden genomen om Friestalige kritiek, Divagedrach tsjin Swarte Pyt wurket averjochts, in Friese media te weerspreken. Sinds Bonifatius had men toch kunnen weten dat Friezen er niet van houden als men hen onverdraagzaam ogende ideologieën door de strot wil duwen.

Een zwarte als slachtoffer en/of als dader?
Hebben bovenstaande overwegingen wel of niet een rol gespeeld bij mijn beslissing om mijn eerste seksuele ervaring met een zwarte man niet in mijn memoires op te nemen? Daarover gaat mijn volgende blogbericht 225. #MeToo (6) #IkOok (3) Misplaatste schroom?


Naschrift. Zie voor het slot blogbericht 225: #MeToo (6) #IkOok (3) Misplaatste schroom.


Meest gelezen blogberichten over homoseksualiteit
Het meest gelezen blogbericht over homoseksualiteit is nummer 80 over de World Press Photo 2014. Daarop volgen nummer 32 over mijn eerste vriendje, nummer 29 over de Russische homovervolging, nummer 45 over Gerard Reve en Antoine Bodar, nummer 37 over de rampenzomer 1967, nummer 19 over de wereldwijde Britse homovervolging, nummer 51 over Homostudies, nummer 40 over Benno Premsela, een nieuwe vader, nummer 78 over homoseks en jongeren, en als tiende, nummer 28 over mijn homojeugd.



zaterdag 9 december 2017

223. #MeToo (4) #IkOok (1) Ben ik verkracht?

Er is de laatste weken aandacht voor grensoverschrijdend seksueel gedrag dankzij #MeToo. Tijdens het schrijven van mijn memoires, Humanisme als zelfbeschikking, heb ik zelf ook overwogen om te schrijven over mijn ervaring als seksueel slachtoffer, maar ik heb dat niet gedaan. Waarom niet? Ik zal dit in deze nieuwe reeks blogberichten toelichten aan de hand van enkele openbare gevallen. Ik begon met een blogbericht over de Amerikaanse acteur Kevin Spacey, die zijn dubbelzinnige bekentenis koppelde aan zijn merkwaardige coming out als homo. Daarna volgde een blogbericht over de veel beschuldigde Nederlander Job Gosschalk, die toe gaf acteurs gevraagd te hebben zich uit te kleden maar die ontkende hen te hebben aangeraakt of verkracht. In het derde blogbericht beschreef en besprak ik het - inmiddels ook juridische - conflict tussen Jelle Brandt Corstius en Gijs van Dam. In onderstaand blogbericht bespreek ik mijn eigen ervaring: was het wel een verkrachting?

Vijftig jaar geleden was ik zo groen als gras
In blogbericht 32, Mijn eerste vriendje, beschreef ik mijn eerste seksuele ervaringen in een anderhalf jaar durende relatie met een iets jongere zoon van mijn hospita. Zo ontdekte ik mijn homoseksualiteit zonder weet te hebben van de maatschappelijke veroordeling ervan en de reactie van de homosubcultuur daarop. Vijftig jaar geleden was ik nog maar net lid van het COC en bezocht ik de werfkelder in Utrecht, zo groen als gras. Ik schrok zelfs van de eerste mannen die met elkaar dansten want in die tijd rustte daar nog een groot taboe op. Hieronder beschrijf ik mijn eerste seksuele ervaring na het gedwongen afscheid van mijn eerste vriendje zo objectief mogelijk. Met alle beginnersfouten die ik toen maakte.

Een zeer aantrekkelijke, wat oudere, zwarte Amerikaan
Ik zie hem nog binnenkomen in de COC-sociëteit. Een zeer aantrekkelijke, zo'n vijftien jaar oudere, lange zwarte man. Hij ging in een hoekje zitten. Ik had geen idee hoe ik contact moest leggen. Maar dat probleem werd snel opgelost. De dienstdoende vrijwilliger in het plaatselijke COC-bestuur kwam naar mij toe en vroeg of ik zou willen praten met de net binnengekomen Amerikaan want hij dacht dat mijn Engels beter zou zijn dan dat van de andere aanwezigen. Ik deed dat graag want ik wist toen al dat ik op oudere mannen viel omdat ik die veel boeiender vond dan mijn leeftijdgenoten. Hij stelde zich voor als een hoogleraar uit Californië. Toen had de eerste alarmbel al af moeten gaan. Want een echte Amerikaanse hoogleraar zou het wel uit zijn hoofd halen om daar als homo open over te zijn omdat dit in die tijd nog zijn baan kon kosten. Dat was mijn eerste beginnersfout.

Mijn tweede beginnersfout: iemand meenemen naar mijn studentenkamer
Het gesprek was net op gang toen hij belangstellend vroeg hoe een studentenkamer in Nederland er uit zou zien. Hij had daar veel meer belangstelling voor dan voor mij als persoon. Hij vertelde ook niets meer over zichzelf. Ik had toen moeten weten dat hij alleen maar uit was op seks. Later besefte ik hoe de Amerikaanse subcultuur door de toenmalige strafbaarheid van homoseksualiteit in het teken stond van de regel: anoniem neuken en wegwezen. Ik dacht heel naïef zo een vriendschap te kunnen opbouwen.

Mijn derde beginnersfout: mijn onkunde over subculturele seksrituelen
Eenmaal in mijn kamertje in een studentenhuis was zijn belangstelling voor de Nederlandse studentenhuisvesting als sneeuw voor de zon verdwenen. Hij begon meteen mij en zichzelf uit te kleden. Hij had een prachtig atletisch lijf en was grootgeschapen. Vijftig jaar later raak ik nog opgewonden van deze herinnering. Hij wilde niet praten, niet zoenen, niet pijpen, alleen mij neuken en wegwezen. Mijn enige homoseksuele ervaring was dat seks wederzijds was in het kader van een vriendschap. Ik werd overdonderd door subculturele rituelen die mij volledig onbekend waren. Het interesseerde hem niet dat ik niet klaar was gekomen. Juridisch gezien, was ik niet verkracht want ik had, overrompeld door de grote snelheid, geen enkel verzet geboden. Toch voelde ik mij wel verkracht maar liet dat gevoel verstandelijk niet toe. Ik was zelfs zo naïef om hem mijn adres te geven en om het zijne te vragen want ik dacht nog steeds dat vriendschap met deze mooie man mogelijk was. Hij gaf een adres maar ik denk dat het nep was want ik hoorde nooit meer iets van hem terug. Gevoelsmatig voelde ik mij als slachtoffer letterlijk, maar ook figuurlijk, genomen maar tegelijkertijd nam ik het mijzelf verstandelijk kwalijk dat ik het had laten gebeuren. Wat had ik fout gedaan? In verwarring bleef ik alleen in mijn kleine studentenkamertje achter.

Ik had hardhandig een lesje geleerd
Sindsdien sprak ik bijna nooit meer af in mijn kamer maar bij oudere mannen thuis omdat ik daar makkelijker weg kon lopen als er iets tegen mijn zin in dreigde te gebeuren. Maar dat was nooit het geval want alle mannen die ik ontmoette, waren wel bereid om serieuze vriendschappen aan te gaan en wederzijdse seks te hebben. Dat kwam ook omdat ik mij vooral tot oudere vriendenparen aangetrokken voelde. Die konden mij heel veel leren over duurzame open relaties en alle mogelijke homosubculturele gebruiken waar ik vijftig jaar geleden geen weet van had. Mede dankzij de relatie met mijn eerste vriendje wist ik dat homoseksualiteit heel mooi kon zijn. Dat liet ik mij door niets en niemand meer afnemen!

Waarom nam ik deze ervaring niet op in mijn memoires?
Mijn memoires gaan vooral over mijn werk in de homo/lesbische en de humanistische bewegingen in Nederland en wereldwijd. Enkele persoonlijke gebeurtenissen krijgen daarbij wel aandacht. Waarom de bovenbeschreven ervaring niet? Daarover gaan mijn volgende blogberichten, die zelfs iets met de Zwarte Piet discussie te maken hebben.

Naschrift. Zie voor het vervolg blogbericht 224: #MeToo (5) #IkOok (2) Een zwarte man als dader? en blogbericht 225: #MeToo (6) #IkOok (3) Misplaatste schroom.

Meest gelezen blogberichten over homoseksualiteit
Het meest gelezen blogbericht over homoseksualiteit is nummer 80 over de World Press Photo 2014. Daarop volgen nummer 32 over mijn eerste vriendje, nummer 29 over de Russische homovervolging, nummer 45 over Gerard Reve en Antoine Bodar, nummer 37 over de rampenzomer 1967, nummer 19 over de wereldwijde Britse homovervolging, nummer 51 over Homostudies, nummer 40 over Benno Premsela, een nieuwe vader, nummer 78 over homoseks en jongeren, en als tiende, nummer 28 over mijn homojeugd.