zaterdag 25 maart 2017

187. Regeringsvorming in Nederland (1)

Omdat twee derde van mijn lezers in het buitenland wonen, is het belangrijk om eerst uit te leggen hoe regeringsvorming na verkiezingen in het Nederlandse poldermodel werkt. In veel democratisch geregeerde landen geldt de opvatting dat de grootste partij zou moeten gaan regeren. Dat is gebaseerd op de misvatting dat democratie soms een dictatuur van de meerderheid zou mogen zijn. Omdat Nederland eeuwenlang een land van minderheden is geweest, werkt dat hier heel anders. Dit is bovendien een oorzaak waarom de Nederlandse humanistische en homo/lesbische bewegingen wereldwijd voortrekkers waren. 

De oorsprong van het poldermodel
In Nederland woont het grootste deel van de bevolking onder de zeespiegel. Dat bevordert het besef dat men een welbegrepen eigen- en gemeenschappelijk belang heeft om samen te werken met het doel de dijken voldoende hoog te houden. Het belang van samenwerking remt de neiging af om één groep de macht te geven om over andere groepen te heersen, want de strijd tegen het water vraagt om een breed draagvlak. Dat kan alleen maar als men er naar streeft om oplossingen te vinden die door zoveel mogelijk mensen gedragen worden. Dat leidt meestal tot langdurige besluitvorming. Het Nederlands kent daarvoor de oude uitdrukking 'op z'n elfendertigst'. Dit verwijst naar de elf steden en dertig grietenijen (regio's) in Friesland die eerst geraadpleegd moesten worden voor er toen een rechtsgeldig besluit werd genomen. Zie voor de eeuwenlange (van oorsprong Friese) geschiedenis van ons poldermodel mijn blogbericht 16: Hans Brinker and a finger in a leaking dike en mijn vlogbericht 9: Friezen uitvinders van het poldermodel.

Einduitslag verkiezingen 2017
Op 22 maart 2017 kwam de Kiesraad met de einduitslag van de verkiezingen van 2017. Er deden 28 partijen aan mee. Daarvan haalden 13 de kiesdeler van ruim 70.000 stemmen. De opkomst was 81,9%. Wie nu nog klaagt over 'de kloof tussen kiezers en gekozenen', was te lui om ofwel een eigen partij te beginnen ofwel te stemmen. Dit stelsel van evenredige vertegenwoordiging in 150 zetels weerspiegelt de maatschappelijke verhoudingen beter dan welk ander stelsel dan ook. Zie mijn blog: 'De kloof' bestaat niet in Nederland.

Omdat het aan buitenlanders vrijwel onmogelijk is om de verschillen tussen alle partijen uit te leggen, breng ik ze onder in groepen. Die overlappen elkaar soms maar ik kan de ingewikkelde werkelijkheid niet makkelijker maken dan zij is. De oude VVD-PvdA-coalitie verliest 37 zetels en komt op 42 zetels. Dat is opmerkelijk laag voor een coalitie die de economische crisis heeft overwonnen. Op de verklaringen voor dit verlies kom ik hieronder terug, met behulp van het poldermodel. Het helpt een beetje als je de geschiedenis kent.

Links (SP-PvdA-GroenLinks) verliest 20 zetels en komt nu op 37 zetels. De progressieve partijen (D66-PvdA-GroenLinks) verliezen 12 zetels en komen op 42 zetels. De christelijke partijen (CDA-CU-SGP) winnen 6 zetels en komen op 27 zetels. Rechts (VVD) verliest 8 zetels en komt op 33 zetels en is daarmee de grootste partij. Die partij mag daarom het voortouw nemen bij de kabinetsformatie. Als het die partij niet lukt om een meerderheid te vinden dan kan een andere partij dat proberen. De extreem-rechtse partijen (PVV-FvD) winnen 7 zetels en komen daarmee op 22 zetels. Dat veel buitenlandse media dachten dat zij deze verkiezingen zouden winnen, bewijst hoe weinig zij van de Nederlandse politiek hebben begrepen. Zie mijn blog: Populismegolf gestopt in Nederland. Tenslotte zijn er nog 3 kleinere partijen met samen 12 zetels die niet in bovengenoemde clusters passen.

Waarom kreeg de regerende coalitie van VVD en PvdA zo weinig stemmen?
Tijdens de vorige verkiezingen en regeringsvorming (in 2012) werd op meerdere punten in strijd gehandeld met de ongeschreven regels van het hierboven beschreven poldermodel. De indruk werd gewekt dat de verkiezing een strijd was tussen twee partijen alsof de één of de ander zou gaan regeren. Het verschijnsel meerderheidspartij was in de Nederlandse geschiedenis nog nooit voorgekomen omdat altijd een coalitie van minderheden gevormd moesten worden. Toen na de verkiezingen de tegenstanders gedwongen waren om met elkaar te regeren omdat er anders geen meerderheid te vinden was, werd dat door veel kiezers als kiezersbedrog ervaren. Bij de verkiezingen van 2017 werd die fout hersteld omdat vanaf het begin duidelijk was dat een veelpartijencoalitie noodzakelijk was.

De tweede fout in 2012 ontstond omdat men onder grote tijdsdruk stond door de ernstige economische crisis. Daarom werd gekozen voor een uitruilstelsel: beide partijen konden op bepaalde punten hun eigen opvattingen doordrukken omdat de andere partij dat op andere punten kon doen. In poldertermen: de een mocht de dijk verlagen omdat de ander elders de dijk mocht verhogen. Dat verzwakt de polder. Zo ontstond er geen gemeenschappelijk draagvlak en bleef er onvrede over wat er wel bereikt werd. Dat leidde tot de paradox dat Nederland tot een van de gelukkigste landen ter wereld behoort waar men tegelijkertijd zeer ontevreden is. In het volgende blogbericht bespreek ik wat het divagedrag van veel Nederlandse politici en kiezers hiermee te maken heeft.


Naschrift. Dit blogbericht past in mijn blogserie over de Nederlandse verkiezingen en de gevolgen ervan. Daarin verschenen eerder de blogberichten 179, Moreel leiderschap: wat is dat?, nummer 180, Referendum? Schijnvertoning! (2), nummer 181, De anti-elite-paradox, nummer 182, 'De kloof' bestaat niet in Nederland, nummer 183, "Wij worden niet gehoord!": klopt dat wel? en nummer 184, CDA-aanval op zelfbeschikking. Het laatstgenoemde blogbericht is hiervan het meest gelezen. Zie voor mijn reactie op de uitslag van de verkiezingen blogbericht 186, Populismegolf gestopt in Nederland.

zaterdag 18 maart 2017

186. Populismegolf gestopt in Nederland

De Nederlandse parlementsverkiezingen van 15 maart 2017 kregen wereldwijd opvallend veel aandacht. Veel buitenlandse media dachten dat de populismegolf na Brexit en Trump ook in Nederland zou toeslaan. Waarom is deze populismegolf in Nederland gestopt? En wat betekent dat voor culturele, ongodsdienstige en homo/lesbische minderheden wereldwijd?

Oekraïne-referendum als mislukte poging tot populistische staatsgreep
In mijn blogbericht 139, Referendum? Schijnvertoning! (1), laat ik zien hoe een heel kleine minderheid van slechts 20% van al de stemgerechtigden getracht heeft om (zogenaamd namens 'het volk')  haar wil op te leggen op de rest van de gehele Nederlandse bevolking.

Referenda lijken heel democratisch. Maar in werkelijkheid gaan zij uit van de gangbare misvatting dat democratie de dictatuur van een meerderheid zou zijn. In mijn blogbericht 34, Vijf misverstanden over democratie, heb ik daarover eerder geschreven: "Democratie is niet de dictatuur van de meerderheid maar de maatschappelijke vormgeving van het beginsel dat mensen zelf zin en vorm mogen geven aan hun leven zolang zij het recht op zelfbeschikking van anderen niet aantasten. Dit beschermt individuen en minderheden tegen onverdraagzame meerderheden."

Dit is bijvoorbeeld in Nederland met name van belang voor de Friestalige, ongodsdienstige en homo/lesbische minderheden voor wie referenda een regelrechte bedreiging kunnen zijn als hun mensenrechten door onverdraagzame meerderheden bij referenda aangetast kunnen worden. Gelukkig is er na de verkiezingen van 15 maart 2017 een meerderheid in de volksvertegenwoordiging die tegen het houden van referenda is. De nieuwe partijtjes die voor referenda zijn, hebben op één partijtje na geen zetels gewonnen.

Brexit bedreigt Schotland, Noord-Ierland, humanisten en homo/lesbische minderheid
In blogbericht 140, Brexit? Schotland Exit!, beschreef ik meteen na dit referendum dat de kans groot is dat Schotland zou besluiten uit het Verenigd Koninkrijk te willen stappen. Inmiddels kan ik daar Noord-Ierland aan toevoegen. Omdat het Verenigd Koninkrijk nog altijd een staatskerk kent, is het plan om de Europese verdragen voor de mensenrechten op te zeggen met name een bedreiging van de rechtspositie van de Britse humanistische en de homo/lesbische minderheden.

Uit onderzoek is gebleken dat vooral het wegblijven van jongere stemmers de doorslag heeft gegeven voor de Brexit waardoor juist hun toekomst wordt benadeeld door oudere kiezers die verhoudingsgewijs minder belang bij de toekomst hebben. Dit heeft ertoe geleid dat bij de Nederlandse verkiezingen met name door GroenLinks veel aandacht is besteed aan het stemmen door jongeren. De algemene opkomst was 81%, die van jongeren 66%. Dat is nog niet genoeg maar het was voldoende om te helpen voorkomen dat de populisten in Nederland (anders dan met de Brexit) de grootste zouden zijn geworden.

Trump is gekozen door slechts 30% van de stemgerechtigden in de VS
In blogbericht 179, Moreel leiderschap: wat is dat?, bereken ik dat (door een lage opkomst) een minderheid van slechts 30% van de stemgerechtigden op Trump heeft gestemd. Clinton heeft drie miljoen meer Amerikaanse stemmen gekregen dan Trump.

Omdat de PVV de verkiezing van Trump heeft toegejuicht, heeft dat in het nadeel van die partij gewerkt. Toen na de machtsovername door Trump duidelijk werd tot wat voor chaos dat leidde, zakte de PVV in de peilingen weg waardoor het niet langer de grootste partij was. Nu duidelijk is geworden dat een districtenstelsel en een strijd tussen twee grootste partijen tot ongewenste gevolgen kunnen leiden, beseffen velen in Nederland dat onze volksvertegenwoordiging een betere weerspiegeling is van de samenleving dan die in de VS. Zie voor de eeuwenlange (van oorsprong Friese) geschiedenis van ons poldermodel mijn blogbericht 16: Hans Brinker and a finger in a leaking dike en mijn vlogbericht 9: Friezen uitvinders van het poldermodel.

Turkse aanval op de democratische rechtsstaat wordt in Nederland niet aanvaard
In blogbericht 185, Turkse troebelen (4), beargumenteer ik waarom Nederland terecht geweigerd heeft om Turkse ministers de gelegenheid te geven om in Nederland voor een referendum te pleiten dat Turkije nog meer tot een dictatuur van de meerderheid zou laten verworden. Die grondwetswijziging zou een ernstige aantasting zijn van de meeste mensenrechten van met name Koerden, andersdenkenden en de kwetsbare homo/lesbische minderheid in Turkije. Het feit dat de Nederlandse regering duidelijk heeft gemaakt dat zij ernstige bezwaren heeft tegen de lange arm van Turkije in Nederland heeft wind uit de zeilen genomen van de populistische PVV waardoor die partij niet de grootste is geworden. De agressieve provocaties door de populistische Erdogan en zijn trawanten hebben veel Nederlanders gestimuleerd om te gaan stemmen op partijen die niets van het populisme moeten hebben. Een goed voorbeeld dat hopelijk wereldwijd doet volgen.


Naschrift. Dit blogbericht past in mijn blogserie over de Nederlandse verkiezingen en de gevolgen ervan. Daarin verschenen eerder de blogberichten 179, Moreel leiderschap: wat is dat?, nummer 180, Referendum? Schijnvertoning! (2), nummer 181, De anti-elite-paradox, nummer 182, 'De kloof' bestaat niet in Nederland, nummer 183, "Wij worden niet gehoord!": klopt dat wel? en nummer 184, CDA-aanval op zelfbeschikking. Het laatstgenoemde blogbericht is hiervan het meest gelezen.

zaterdag 11 maart 2017

185. Turkse troebelen (4)

De Turkse minister van Buitenlandse Zaken was van plan om op zaterdag 11 maart 2017 in Rotterdam Turkse Nederlanders toe te spreken. Hij wil dat zij in het komend referendum er vóór stemmen dat de macht van de Turkse volksvertegenwoordiging zeer aanzienlijk wordt beperkt. Daardoor krijgt president Erdogan bijna dictatoriale bevoegdheden. De Nederlandse regering en de meeste politieke partijen waren en zijn tegen een dergelijk bezoek. Maar de 'kwaliteitskranten' NRC, Trouw en Volkskrant gingen ernstig de fout in door te stellen dat dit bezoek wel moest kunnen doorgaan in het kader van de vrijheid van meningsuiting. Waarom deugt dit argument niet en is het zelfs gevaarlijk voor kwetsbare groepen zoals etnische, ongodsdienstige en homo/lesbische minderheden wereldwijd?

DE Turkse Nederlander bestaat niet!
In blogbericht 161, Turkse troebelen (3), van 17 september 2016, schreef ik: "Allereerst is het van belang om niet alle in Nederland wonende Turken op één grote hoop te gooien. In veel media is het gebruikelijk om te melden dat de meerderheid van hen achter Erdogan zou staan. In blogbericht 70, Turkse troebelen (1), heb ik al aangetoond dat dit feitelijk onjuist is. Minstens 40.000 Nederlanders van Turkse afkomst geven aan ongodsdienstig te zijn, 80.000 zijn alevieten (die aangesloten zijn bij de Humanistische Alliantie) en 40.000 zijn christenen. Al deze drie groepen moeten niets hebben van de islamiseringspolitiek van Erdogan. De 70.000 Nederlandse Koerden afkomstig uit Turkije verzetten zich tegen zijn beleid om de Koerden in Turkije als tweederangs burgers te behandelen. En de minstens 10.000 (maar naar alle waarschijnlijkheid veel meer) Gülen-aanhangers worden door hem als terroristen vervolgd. Dat betekent dat een meerderheid van minstens 230.000 van de 400.000 in Nederland wonende Turken om uiteenlopende redenen tegen het beleid van Erdogan en zijn partij is.

Waarom beweren veel media dan het tegendeel? In blogbericht 142, Turkse troebelen (2), heb ik uitgelegd hoe dit misverstand in de media is ontstaan. Het is gebaseerd op het feit dat bij de laatste Turkse presidentsverkiezingen een meerderheid van de in Nederland wonende Turkse stemmers op Erdogan gestemd hebben. De opkomst was zeer laag: slechts 17.000! Dit stemresultaat rechtvaardigt dus niet om te spreken over een meerderheid onder alle in Nederland wonende Turken." Desondanks schreef de NRC op 5 maart 2017: "Bij de vorige verkiezingen stemde 64 procent van de Turkse Nederlanders op de AKP" en schreef Trouw op 7 maart 2017: "Alleen al in Nederland wonen immers zo'n 250.000 Turkse stemgerechtigden. Tijdens de laatste Turkse verkiezingen stemde een kleine 70 procent van die groep op de AKP." Waarom schrijven deze 'kwaliteitskranten' deze feitelijke onjuistheden? In blogbericht 139, Referendum? Schijnvertoning! (1), van 18 april 2016 schreef ik dat veel Nederlandse media net doen alsof een meerderheid van de bevolking of van de stemgerechtigden tegen het Oekraïne-referendum zou zijn terwijl het slechts 20% van de stemgerechtigden is door de lage opkomst. Op 12 mei 2016 gaf de ombudsman van Trouw toe dat dit "slordig" was maar dezelfde soort fout wordt door deze krant nog steeds gemaakt: op 18 maart 2017 voor de zoveelste keer met de zin "Bij de laatste verkiezingen stemde 70 procent van de Nederlandse Turken voor de AKP". Ik vraag mij nu echt af hoe serieus de ombudsman van Trouw door zijn eigen krant genomen wordt! Op 14 maart 2017 geeft de NRC in de rubriek NRC.CHECKT toe dat het eerder door de krant genoemde percentage "grotendeels onwaar" is.

Grondwettelijke vrijheden zijn in Nederland niet absoluut
Een gangbaar misverstand onder journalisten is dat de vrijheid van meningsuiting absoluut zou zijn. Geen enkele grondwettelijke vrijheid is in Nederland absoluut. Indien een vrijheid misbruikt worden om mensenrechten te schenden dan is dat in strijd met de Grondwet en internationale verdragen. Turkse ministers die naar Nederland komen om te bepleiten bij referendum mensenrechten in Turkije te schenden, maken dus misbruik van grondrechten in Nederland. Het feit dat NRC, Trouw en Volkskrant alleen maar kijken naar de vrijheid van meningsuiting in Nederland en niet naar de grootschalige mensenrechtenschendingen in Turkije zijn op zijn minst naïef maar ook weinig solidair met collega-journalisten in Turkije die geen vrijheid van meningsuiting meer hebben.

Wederkerigheidsbeginsel
Dat brengt mij op het wederkerigheidsbeginsel. Iemand die vrijheid misbruikt om de vrijheden van anderen aan te tasten, verliest recht van spreken. Iemand die Nederland beschuldigt van haat jegens minderheden maar zelf in eigen land veel minderheden als terroristen behandeld, heeft geen recht van spreken. In mijn eerdere blogberichten over Turkse troebelen in Nederland heb ik gewezen op het ontkennen van de volkerenmoord op Armeniërs, op het discrimineren van Koerden, andersdenkenden en de homo/lesbische minderheid in Turkije. Turkse ministers die in Nederland gelijkberechtiging opeisen, moeten eerst eenzelfde gelijkberechtiging in eigen land toepassen.   

Datzelfde wederkerigheidsbeginsel zou ook moeten worden toegepast op islamitische landen als Saoedi-Arabië en de Golfstaten. Die bekostigen moskeeën in Nederland terwijl in die landen geen kerken zijn toegestaan en ongodsdienstigen en homoseksuelen gedood worden. Wie zelf in eigen land mensenrechten schendt, verliest het recht om een beroep te doen op diezelfde mensenrechten in een ander land.

 Denk zwijgt als het graf!
De afgelopen dagen wordt de lange arm van Turkije in Nederland uitvoerig besproken in de media. Maar de door Turkse Nederlanders opgericht politieke partij Denk zwijgt in alle talen. Dat sluit aan bij hun eerdere weigeringen om afstand te nemen van de Armeense genocide en van de disrciminatie van Koerden, andersdenkenden en de homo/lesbische minderheid in Turkije. Denk beweert een echte Nederlandse politieke partij te zijn maar gedraagt zich als een willoze marionet van Turkije.


Mediakritiek
Omdat dit blogbericht over de rol van media gaat, komt het in mijn mediakritische serie.
Het best bekeken in deze serie is nummer 80 over de World Press Photo 2014. Dat wordt in populariteit gevolgd door de blognummers 74 over Valse nichten, nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 139 over Referendum? Schijnvertoning! (1) (de grootste stijger in deze groep), blog nummer 63 over Mediamissers, blog nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid, blog nummer 44 over Mediamanipulatie, nummer 140 over Brexit? Schotland Exit!, nummer 62 over Geschiedvervalsing en blog nummer 56 over de Mediawet van schijnbare achteruitgang. Het laatste blogbericht was nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? Het antwoord luidt: de meeste Nederlandse media laten veel steken vallen!



Naschrift.
Het is niet mijn gewoonte om teksten van derden integraal over te nemen. Maar ik maak een uitzondering voor de column van Ephimenco in Trouw van 9 maart 2017 omdat hier iemand aan het woord is die vanuit zijn ervaring met de media uiterst duidelijk beschrijft wat er met een aantal 'kwaliteitskranten' in Nederland aan de hand is.

Verraad
Gisterochtend schreef de Volkskrant in een hoofdcommentaar: ‘Een verbod op Turkse inmenging is in strijd met vrijheid van meningsuiting en voedt Turks nationalisme’. Een dag ervoor ging het commentaar van NRC Handelsblad in eenzelfde richting: ‘Turken moeten ook hier kunnen spreken’. Enkele uren ervoor had Trouw de tendens al aangegeven: ‘Geen grond om Turken te weren.’
Alle drie de landelijke kwaliteitsdagbladen (lees hier de commentaren in de Volkskrant en de NRC) pleitten voor het toelaten van Turkse politici, ministers en hun president op Nederlands grondgebied, om hun eigen politieke propaganda te bedrijven voor een referendum. Excuses: om ‘campagne’ te voeren op het soevereine territorium van een vreemd land, wat tegenstanders in eigen land zeer moeilijk, zo niet onmogelijk wordt gemaakt. 
Argumenten van de commentatoren gaan over grondrechten en vrijheid van meningsuiting die in Nederland ook voor buitenlandse politici moeten gelden. Ook al zijn die ministers en hun president fascistoïde figuren die democratie en rechtsstaat dag in dag uit met voeten treden, Europa en zijn waarden verafschuwen en waar mogelijk beledigen.
In geen enkel van die drie hoofdcommentaren zal men een spoor van solidariteit vinden met de collega’s in Turkije die achter de tralies zitten of door de (bezoekende) politieke macht werkloos zijn gemaakt. Erger: er wordt met geen woord, geen letter en geen komma aan al die journalisten gerefereerd die slachtoffer van Erdogan zijn geworden. Driemaal niets dus voor de crème de la crème van de Nederlandse pers die in woorden liever actief ageert voor het toelaten van de Turkse despoot binnen onze grenzen. Er wordt in feite voor gepleit dat censoren die in eigen land journalisten hun vrijheid van meningsuiting hebben ontnomen, hier de kans moeten krijgen om geesten te vergiftigen, in naam van... de vrijheid van meningsuiting. Een gotspe.

Misschien is het zinnig om op de site van Reporters zonder Grenzen kennis te nemen van hun jongste actie ten gunst van de monddood gemaakte pers in Turkije. Deze organisatie telt in Turkije 28 tv-zenders, 34 radiostations, 5 persbureau’s, 58 kranten, 15 magazines en 29 uitgeverijen die de handlangers van Erdogan hebben gesloten. Meer dan 800 perskaarten zijn vernietigd. Op de NOS-site vertelt correspondent Lucas Waagmeester dat in Turkije 150 journalisten zijn gearresteerd. Ook buitenlandse correspondenten zijn het land uitgezet of hun is de toegang tot Turkije ontzegd. Laatst is Die Welt-correspondent Deniz Yücel voor spionage en terrorisme vastgezet. Geen land in de wereld doet het slechter.
Een teken van solidariteit van de Nederlandse kwaliteitspers met de onderdrukte Turkse collega’s door zich te verzetten tegen de komst van hen die ze monddood hebben gemaakt, hoeft men dus niet te verwachten. Zoek hier de journalist en je vindt alleen een ambtenaar van het meest steriele formalisme. Als de vastgezette Turkse journalisten Nederlands konden lezen, zouden ze de drie hoofdcommentaren met maar een paar woorden samenvatten: verraad aan de eigen beroepsgroep en ethiek.
   

zaterdag 4 maart 2017

184. CDA-aanval op zelfbeschikking

Op 26 februari 2017 nam CDA-lijsttrekker Buma deel aan de televisieprogramma's Buitenhof en het RTL Rode Hoed debat. Voor iedereen die het mensenrecht op zelfbeschikking ernstig neemt, was zijn optreden uiterst verontrustend. Omdat nu de kans aanwezig is dat het CDA gaat meeregeren, is het van heel groot belang dat die partijen gewaarschuwd zijn die wel vinden dat mensen het recht hebben zelf zin en vorm te geven aan het eigen leven zolang zij het zelfbeschikkingsrecht van anderen niet schaden. Komen de tijden van christelijke zedenmeesterij weer terug in Nederland? Schaadt dat homo/lesbische gelijkberechtiging?

Nederland is niet "van oorsprong christelijk"
Ik begin met de gebruikelijke geschiedvervalsing dat Nederland "van oorsprong christelijk" zou zijn, zoals Buma beweerde. Het komt nu goed uit dat net het boek is verschenen over Vrijdenken & humanisme in Nederland, 40 plaatsen van herinnering onder de redactie van Bert Gasenbeek. Dit boek begint verrassend met het monument van Bonifatius in Dokkum. Christelijke geschiedschrijvers hebben van zijn dood een roofmoord gemaakt terwijl het in werkelijkheid ging om een klassiek voorbeeld van zelfverdediging door Friezen tegenover christelijke soldaten die gewelddadig een einde aan de Friese vrijheid wilden maken.

Helemaal potsierlijk wordt het als men kerstbomen en paashazen en -eieren in stelling brengt om onze vermeende christelijke cultuur te verdedigen terwijl het hier gaat om voorchristelijke heidense symbolen. Voor de houding van het christendom tegenover de islam geldt het gezegde dat de pot de ketel verwijt dat die zwart ziet. Ik wil niet gaan zwartepieten maar de verdedigers van zelfbeschikking hebben meer geboorterecht op het ontstaan van de Fries/Nederlandse cultuur dan aanhangers van een godsdienst die eerder oog hadden voor de eigen vrijheid dan die van andersdenkenden. De SGP geeft daarvan bij deze verkiezingen weer een onthullend voorbeeld door de eigen godsdienst meer rechten toe te willen kennen dan andere al dan niet godsdienstige levensbeschouwingen.  

Nederland is geen "joods-christelijke cultuur"
Een verwante vorm van geschiedsvervalsing is het praten over de vermeende "joods-christelijke Nederlandse cultuur". Dat doet onrecht aan zowel de humanistische als de Joodse tradities in Nederland. Voor de humanistische traditie verwijs ik naar het eerder genoemde boek over plaatsen van herinnering. En naar de strijd voor mensenrechten die ik beschrijf in mijn memoires Humanisme als zelfbeschikking; levensherinneringen van een homohumanist. Daaruit blijkt dat mensenrechten van ongodsdienstigen en homoseksuelen vaak pas na veel christelijk verzet in Nederland erkend werden.

Voor de Joodse traditie verwijs ik naar de kwalijke rol van heel veel christenen bij de eeuwenlange Jodenvervolgingen. Nu net doen alsof het christendom en het Jodendom eeuwenlang in pais en vree één traditie zouden vormen, doet geen recht aan het leed dat deze bevolkingsgroep eeuwenlang is aangedaan, ook in Nederland.

Nederlandse "normen en waarden": verduisterend taalgebruik
Het praten over "normen en waarden" geeft er blijk van hoe ondoordacht dat meestal is. Het vooropstellen van normen wijst op de bedenkelijke christelijke traditie om de soms gewelddadige handhaving van regels belangrijker te vinden dan een inhoudelijke dialoog met andersdenkenden in gelijkwaardigheid. Er is ongetwijfeld veel verbeterd sinds de tijden van brandstapels en andere doodstraffen. Maar laten we niet vergeten dat het in Nederland tot 1983 duurde voor hier een grondwettelijke gelijke behandeling kwam van godsdienst en (niet-godsdienstige) levensbeschouwing. En tot 2001 voor hier wettelijke huwelijksgelijkberechtiging kwam ongeacht geslacht, iets dat wereldwijd (zelfs binnen Europa) nog altijd door veel christenen bestreden wordt. Wie gelijkwaardigheid werkelijk belangrijk vindt die stelt waarden voorop en laat normen daaruit voortvloeien en niet omgekeerd. Spreken over waarden en normen dus, en niet over normen en waarden.

Het pleiten voor dienstplicht verhult het falen van veel christelijk onderwijs
De grootste aanval op het zelfbeschikkingsrecht is de dreigende invoering van sociale dienstplicht. Het CDA is daar voorstander van omdat veel jongeren geen waarden en normen meer zouden kennen en omdat onze samenleving teveel versplinterd zou zijn.

Tot nu toe ben ik nog niet in de media tegengekomen dat dit een onbewuste aanval op christelijk onderwijs is omdat dat kennelijk volgens het CDA gefaald zou hebben om op jongeren voldoende waarden en normen over te dragen. Twee derde van het basis- en het voortgezet onderwijs is immers nog altijd christelijk terwijl christenen inmiddels een minderheid in Nederland zijn. Christelijke scholen hebben het recht om andersdenkenden te weren terwijl openbare scholen zich openstellen voor iedereen om zo jongeren te leren om te gaan met mensen met andere achtergronden. Een opwaardering van het werkelijk voor iedereen toegankelijke pluriforme openbaar onderwijs met de vrije keuzevakken godsdienst- en humanistisch vormingsonderwijs ligt dan ook meer voor de hand dan een aanslag op loopbaan en vrijheid van jonge meerderjarigen door een sociale dienstplicht.

Het recht op een waardig levenseinde wordt aangevallen
Terecht heeft een niet-confessionele meerderheid in de huidige Tweede Kamer er voor gekozen om mensen met een naar eigen overtuiging voltooid leven het recht en de echte mogelijkheid te geven op een zelfgekozen waardig levenseinde. Nu het onwaarschijnlijk is dat een nieuwe regering gevormd kan worden zonder een of twee christelijke partijen dreigt het gevaar dat zij andersdenkenden in hun recht op zelfbeschikking willen beperken. Het is daarom zeer bedenkelijk dat Buma op 26 februari 2017 weigerde toe te zeggen dat ieder Kamerlid naar zijn of haar eigen geweten zou mogen stemmen en de regering dat zou eerbiedigen. Hier dreigt een terugkeer van christelijke zedenmeesterij waar in Nederland al zo lang vele andersdenkenden onder hebben geleden.

Is het CDA een maffia-maatje?
Het past in een betreurenswaardige christelijke traditie om de eigen kracht meer te zoeken in het verbieden dan in het streven naar vrijheid in verantwoordelijkheid. Een meerderheid in de huidige Tweede Kamer heeft er voor gekozen om de productie van nederwiet te legaliseren. Daardoor kan beter aan kwaliteitsbewaking gedaan worden en zijn wij niet meer afhankelijk van criminele producenten. Het is heel begrijpelijk dat ook CDA-burgemeesters deze legalisering van wietproductie ondersteunen. De weigering van het landelijk CDA is een steuntje in de rug van de huidige criminele producenten. Net zoals ooit de alcoholdrooglegging in de VS de opkomst van de maffia heeft bevorderd, dreigt het CDA nu iets soortgelijks in de hand te werken door de legalisering en het bijbehorende toezicht tegen te houden in een nieuwe regering.

Oekraïne-referendum: dictatuur van een minderheid
In mijn blogberichten 139 Referendum? Schijnvertoning! (1) en 180 Referendum? Schijnvertoning! (2) toon ik aan dat een minderheid van 20% van de kiesgerechtigden net doet alsof zij "het volk" zou zijn dat tegen het EU-associatieverdrag met Oekraïne is. Het grootste deel van dat verdrag gaat hoe dan ook door omdat Nederland geen vetorecht heeft op gesloten handelsverdragen. Dat deel waar Nederland wel een vetorecht op heeft, gaat over het versterken van de rechtstaat, het tegengaan van corruptie en bevorderen van de mensenrechten zoals die van de homo/lesbische minderheid in Oekraïne. Waarom werkt Buma dat tegen en laat hij zich zo gijzelen door een onverdraagzame minderheid die doet alsof zij "het Nederlandse volk" zou vertegenwoordigen? Zeker nu gebleken is dat Rusland getracht heeft om de besluitvorming in Nederland te beïnvloeden, is zijn halsstarrigheid onbegrijpelijk. Het is te hopen dat CDA-senatoren verstandiger zijn, waardoor het verdrag alsnog geratificeerd wordt en een mensenrechtenvijandig Rusland niet zijn zin krijgt.

Buma ongeschikt als premier van een land dat mensenrechten respecteert
Bovenstaande overwegingen maken duidelijk dat Buma niet geschikt is om premier te worden van een land dat mensenrechten respecteert. Niet alleen omdat hij kennelijk een agenda heeft om het recht op menselijke zelfbeschikking aan te tasten, maar ook omdat hij door zijn starheid te weinig voor rede vatbaar is als het er om gaat andersdenkenden in een coalitie gelijkwaardig bijeen te houden. In blogbericht 16, Hans Brinker and a finger in a leaking dike, heb ik er op gewezen dat het van oorsprong Friese poldermodel voor heel Nederland letterlijk van levensbelang is. Hierboven beschreven opvattingen en zijn gedrag om niet mee te werken tijdens het bestrijden van de laatste economische crisis tonen aan dat hij niet geschikt is om deze oeroude voorchristelijke Fries/Nederlandse traditie van het poldermodel zodanig voort te zetten dat ons voortbestaan in vrijheid beter verzekerd is.

Naschrift. Dit blogbericht past in mijn blogserie over de Nederlandse verkiezingen en de gevolgen ervan. Daarin verschenen eerder de blogberichten 179, Moreel leiderschap: wat is dat?, nummer 180, Referendum? Schijnvertoning! (2), nummer 181, De anti-elite-paradox, nummer 182, 'De kloof' bestaat niet in Nederland, nummer 183, "Wij worden niet gehoord!": klopt dat wel? en nummer 184, CDA-aanval op zelfbeschikking. Het laatstgenoemde blogbericht is hiervan het meest gelezen. Zie voor mijn reactie op de uitslag van de verkiezingen blogbericht 186, Populismegolf gestopt in Nederland.


Naschrift. Op 4 maart 2017 bepleit Buma dat jongeren weer moeten leren om staande het Wilhelmus te zingen. Weer een voorbeeld van zijn oppervlakkige regeltjesdenken. Volgens Buma is "het hoogste wat wij in Nederland hebben, de waarde van ons koningshuis". Dit is juridisch gezien onjuist want dat is onze Grondwet met de daarin vervatte mensenrechten en het primaat van onze volksvertegenwoordiging. Wie dat niet erkent, is niet geschikt om premier te worden.

zaterdag 25 februari 2017

183. "Wij worden niet gehoord!": klopt dat wel?

In de aanloop naar de Nederlandse verkiezingen op 15 maart 2017 volg ik de media op de voet. Daarin worden we overstroomd door mensen die eindeloos klagen dat zij niet gehoord worden door diezelfde media. Dat doet mij denken aan mensen die heel hard schreeuwen dat zij niet schreeuwen. De meeste journalisten gedragen zich als ja-knikkers die het niet aandurven om hen tegen te spreken uit angst hen het gevoel te geven dat zij hen niet al te serieus nemen. De paradox is dat media die deze klagers laten leeglopen hen niet serieus nemen door hen niet tegen te spreken als zij onjuiste en/of ondoordachte opvattingen aanhangen. In dit blogbericht geef ik daarom wat tips voor media die deze klagers wel serieus willen nemen: tien heel veel in de meeste media gehoorde klachten met ook tien bijpassende mogelijke antwoorden van journalisten die ik tot nu toe amper te horen kreeg.

"Het Nederlandse volk heeft tegen het verdrag met Oekraïne gestemd!"
U heeft gelijk dat zo'n zestig procent van de kiezers tegen het verdrag met Oekraïne heeft gestemd. Maar omdat de opkomst slechts iets meer dan dertig procent was, betekent dit dat maar twintig procent van de stemgerechtigden tegen heeft gestemd. Waarom zou een vijfde van de Nederlanders 'het volk' vormen en 'n vier vijfde niet? Democratie is niet de dictatuur van de meerderheid en al helemaal niet een dictatuur door een minderheid van slechts twintig procent. (Zie ook blogbericht 180: Referendum? Schijnvertoning!).

"De elite bestaat uit graaiers en wij zijn daarvan het slachtoffer!"
U heeft gelijk dat nogal wat graaiers aan de top van banken en bedrijfsleven zich verrijkt hebben ten koste van al die mensen die daarvan het slachtoffer zijn geworden door de economische crisis die zij veroorzaakten. Maar waarom zou U dan stemmen op iemand die Trump bewondert? Een van de eerste dingen die hij deed als Amerikaans president was de banken weer de vrijheid te geven om dezelfde kapitale fouten te maken waardoor toen de economische crisis ontstond. (Zie ook blogbericht 181: De anti-elite-paradox).

"De linkse elite haalde de migranten binnen!"
U heeft gelijk dat U niet gevraagd is of U de toenmalige gastarbeiders binnen wilde halen. Maar dat gebeurde niet door links maar door rechtse ondernemers die goedkope arbeiders zochten. En de christelijke gezinspartijen maakten de gezinshereniging mogelijk waardoor de integratieproblemen groter werden. Maar waarom zou U dan stemmen op iemand die mensen die in Nederland geboren en getogen zijn, zegt te willen dwingen om Nederland te verlaten? "Minder, minder." Moet dat dan ook gelden voor Indische Nederlanders? (Zie ook blogbericht 62: Geschiedvervalsing).

"Ze pakken ons land af en wij willen dat Nederland Nederland blijft!"
U heeft gelijk dat een minderheid van enkele procenten niet het recht heeft om hun wil aan andersdenkenden op te leggen. Dat geldt ook voor Nederlanders van Nederlandse afkomst. De meesten daarvan hebben trouwens voorouders die in de afgelopen eeuwen hier zijn komen wonen. Nederland is in de Gouden Eeuw juist groot geworden door die migranten die meegeholpen hebben om ons land tot een van de rijkste en gelukkigste ter wereld te maken. Maar waarom zou U dan stemmen op iemand die de grenzen wilt sluiten terwijl tachtig procent van onze welvaart te danken is aan handel met open grenzen? (Zie ook blogbericht 16 : Hans Brinker and a finger in a leaking dike).

"Ze pakken onze banen af en ze leven van onze uitkeringen!"
U heeft gelijk dat het onaanvaardbaar is dat mensen hier komen werken die veel minder betaald krijgen dan onze lonen. Dat in oneerlijke concurrentie. Maar waarom zou U dan stemmen op rechtse partijen die rijke ondernemers de vrijheid willen blijven geven om zwaar onderbetaalde arbeiders uit het buitenland aan te trekken ten koste van onze eigen werknemers? Er komen door de groeiende economie in Nederland steeds meer vacatures die niet vervuld kunnen worden: bent U het met linkse partijen eens dat eerst werkende en werkloze Nederlanders een kans moeten krijgen om bijgeschoold te worden voor deze en andere banen?

"De PvdA heeft ons verraden door met de VVD te gaan regeren!"
U heeft gelijk dat de PvdA niet op alle punten zijn zin heeft gekregen in dit kabinet met de VVD. Maar als de VVD alleen had geregeerd dan was de rechtszekerheid van de werkenden, werklozen en ouderen nog veel meer aangetast. Waarom zou U dan stemmen op iemand die met diezelfde VVD wil gaan regeren die de rijken rijker en de armen armer wil maken. Waarom stemt U dan niet op linkse partijen die die rechtszekerheid wel willen vergroten?

"Ze pakken onze christelijke feestdagen af!"
U heeft gelijk dat een minderheid van enkele procenten niet het recht heeft om onze feestdagen af te schaffen. Overigens waren Kerst en Pasen oorspronkelijke Germaanse heidense feesten waaraan wij onze kerstbomen en paaseieren nog te danken hebben. Daaruit blijkt dat een eeuwenlange overheersing door kerken onze oeroude tradities niet hebben doen verdwijnen. Waarom zouden wij dan bang zijn voor enkele drammerige godsdienstige nieuwkomers?

"Ze pakken onze Zwarte Piet af!"
U heeft gelijk dat zogenaamde antiracisten ten onrechte aanhangers van Zwarte Piet voor racisten uitmaken terwijl zij zelf vaak racistisch met blanken omgaan. Wie zwelgt in het kleine leed dat een kinderfeestje kan veroorzaken maar geen oog heeft voor slavernij en racisme in veel islamitische landen die veroorzaakt meer weerstanden dan begrip. Zwarte Piet is in de loop der tijden op veel punten veranderd en dat heeft er niet toe geleid dat hij en Sinterklaas minder geliefd zijn geworden.Waarom zou U dan stemmen op iemand die van Zwarte Piet een speerpunt maakt maar verder niet concreet maakt wat voor beleid hij wil voeren?  (Zie ook blogbericht 69: Divagedrag tegen Zwarte Piet werkt averechts.)

"De islam is in oorlog met ons!"
U heeft gelijk dat een deel van de islamieten ons hun opvattingen wil opdringen. Toch is het goed om te beseffen dat de meeste slachtoffers van deze onverdraagzame islamieten andere islamieten zijn. Trump probeert islamieten uit een aantal landen tegen te houden. Opvallend genoeg mogen islamieten die uit landen komen met de meeste terroristische aanvallers op Amerika (zoals Saoedi-Arabië) wel het land in. Waarom zou U dan stemmen op iemand die Trump toejuicht?

"Als de PVV niet in de regering komt dan leidt dat tot ongeregeldheden!"
U heeft gelijk dat de kans heel groot is dat als de PVV niet in de regering komt dat veel aanhangers dat niet leuk zullen vinden. Het is de PvdA al twee keer overkomen dat het de grootste partij werd en toch niet in de regering kwam. Dat leidde niet tot opstootjes. Het aantal kabinetten dat  in het verleden alle partijen omvatte, is nul. De meeste partijen willen niet (weer) met de PVV regeren. Kiest U liever voor een partij die niet gaat regeren of een die wel invloed op het kabinetsbeleid kan uitoefenen? (Zie ook blogbericht 182: 'De kloof' bestaat niet in Nederland.)

Mediakritische serie
Omdat dit blogbericht over de rol van media gaat, komt het in mijn mediakritische serie.
Het best bekeken in deze serie is nummer 80 over de World Press Photo 2014. Dat wordt in populariteit gevolgd door de blognummers 74 over Valse nichten, nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 139 over Referendum? Schijnvertoning! (1) (de grootste stijger in deze groep), blog nummer 63 over Mediamissers, blog nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid, blog nummer 44 over Mediamanipulatie, nummer 140 over Brexit? Schotland Exit!, nummer 62 over Geschiedvervalsing en blog nummer 56 over de Mediawet van schijnbare achteruitgang. Het laatste blogbericht was nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? Het antwoord luidt: de meeste Nederlandse media laten veel steken vallen!


Naschrift. Dit blogbericht past in mijn blogserie over de Nederlandse verkiezingen en de gevolgen ervan. Daarin verschenen eerder de blogberichten 179, Moreel leiderschap: wat is dat?, nummer 180, Referendum? Schijnvertoning! (2), nummer 181, De anti-elite-paradox, nummer 182, 'De kloof' bestaat niet in Nederland, nummer 183, "Wij worden niet gehoord!": klopt dat wel? en nummer 184, CDA-aanval op zelfbeschikking. Het laatstgenoemde blogbericht is hiervan het meest gelezen. Zie voor mijn reactie op de uitslag van de verkiezingen blogbericht 186, Populismegolf gestopt in Nederland.

zaterdag 18 februari 2017

182. 'De kloof' bestaat niet in Nederland

Op 13 februari 2017 verscheen bij het Sociaal en Cultureel Planbureau het rapport Kwesties voor het kiezen, met daarin analyses van enkele maatschappelijke thema's voor de Tweede Kamer-verkiezingen in 2017. Vrijwel alle Nederlandse media besteedden vooral aandacht aan die resultaten in het rapport die over de integratie negatief zijn. Meestal werd dan genoemd dat veertig procent van de Turkse en Marokkaanse Nederlanders zich niet thuis zouden voelen in Nederland. Een veel voorkomende reactie in de (a)sociale media is dan ook: "waarom gaan jullie dan niet terug naar jullie eigen land?" Veel wordt ook gesproken over "de kloof" die Nederland zou splijten. Bestaat die kloof wel? En heeft die al dan niet bestaande kloof ook gevolgen voor de homo/lesbische minderheid?

Integratie in zicht?
De meeste gegevens over integratie in bovenstaand SCP-rapport zijn afkomstig uit het SCP-onderzoek Integratie in zicht? dat op 15 december 2016 verscheen. Omdat de meeste media-aandacht voor dit onderzoek ook de nadruk legt op de negatieve aspecten zal ik nu een aantal positieve resultaten uit dit onderzoek bespreken die minder bekend werden. 

Omdat vrijwel overal in de media het beeld overheerst dat de multiculturele integratie mislukt is, is het opvallend dat uit dit onderzoek komt dat 70% van de Nederlanders van Nederlandse afkomst voorstander zijn van culturele diversiteit en dat er onder hen sprake is van een afnemende weerstand tegen mensen met een migratie-achtergrond. Ook toont het onderzoek aan dat onder Nederlanders van Turks/Marokkaanse afkomst een aantal positieve ontwikkelingen plaats vinden: de beheersing van het Nederlands neemt toe, er is onder de tweede en de derde generatie sprake van een stijgend opleidingsniveau, de participatie van (vooral jonge) vrouwen met deze migratie-achtergrond groeit, er is een gestaag groeiende middenklasse met deze achtergrond, hun eigen woningbezit neemt toe, er wordt positiever gedacht over homoseksualiteit, het aantal jongemannen (uit vooral Marokkaanse kringen) die van criminaliteit verdacht worden neemt af, en dan ben ik waarschijnlijk nog een paar dingen vergeten. Betekent dit dat de integratie volledig geslaagd is?

Integratieparadox
Er valt nog veel te verbeteren. Zo had ruim 15% van de Nederlanders met een migratie-achtergrond in 2015 geen werk tegen ruim 5% van degenen die een Nederlandse afkomst hebben. Waarschijnlijk speelt discriminatie daarbij een rol. Maar mogelijk eveneens een achterstand in taalkennis, opleiding en die netwerken die mensen aan een baan kunnen helpen. Het meest verontrustend vind ik het hierboven genoemde gegeven dat veertig procent van de Turkse en Marokkaanse Nederlanders zich niet thuis zouden voelen in Nederland. Een derde van de tweede generatie Turkse Nederlanders zou voor altijd in Turkije willen wonen. Dat was vóór de mislukte coup. Wie nu de voorkeur geeft aan een dictatuur in wording boven een democratie heeft inderdaad weinig in Nederland te zoeken.

Zoals mijn vaste lezers weten, ben ik dol op paradoxen: schijnbare tegenstellingen die tot verrassende gevolgen kunnen leiden. Zo beschrijf ik mijn boek met levensherinneringen, Humanisme als zelfbeschikking, dat de veel bekritiseerde verzuiling in Nederland de homo/lesbische en de humanistische emancipatie heeft geholpen. Hun zelforganisaties konden in het verzuilde stelsel worden ingepast en via de toppen van de zuilen konden sleutelfiguren hun achterbannen tot bondgenoten maken. Helaas heeft die strategie minder goed gewerkt bij mensen met een migratie-achtergrond door grote onderlinge verdeeldheid en bij Marokkanen en Turken door tegenwerking uit de landen van herkomst die tegen integratie waren en helaas nog altijd zijn. Zie mijn blog Turkse troebelen (3).

Men zou de klachten uit met name beter opgeleide migrantenkringen ook als een voorbeeld van integratie kunnen opvatten. Nederlanders steken hun klachten niet onder stoelen en banken. Zij laten niet over zich lopen als zij zich gediscrimineerd voelen. En als zij het hier werkelijk zo slecht hebben, waarom zijn zij dan met hun goede opleidingen niet naar de landen van herkomst verhuisd? Kennelijk is het hier niet zo slecht als daar. Bovendien ken ik gevallen van spijtoptanten die teruggekeerd zijn naar Nederland omdat zij in de landen van herkomst veel meer vernederlandst bleken te zijn dan zij dachten. Kortom: er is hier sprake van een integratieparadox die alleen maar op te heffen is door zelforganisatie en samenwerking met sleutelfiguren en bondgenoten. Niet door isolatie in het vermeende eigen gelijk. Men had wat kunnen leren van de geslaagde homo/lesbische emancipatie.

'De kloof' bestaat niet in Nederland
Op 12 januari 2017 publiceerde de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid een rapport van Will Tiemeijer: 'Wat is er mis met maatschappelijke scheidslijnen?' Hij ontkent dat er in Nederland sprake zou zijn van een kloof waarover velen het hebben dezer dagen. Er zijn zeker verschillen en sommigen vereenzelvigen zich daarmee. Media en politiek doen soms mee aan het opkloppen van die verschillen. Dat kan tot het overdreven uitvergroten van verschillen en het wegmoffelen van overeenkomsten leiden. Die grote verscheidenheid aan verschillen kan met gelijkwaardigheid samengaan. De Nederlandse homo/lesbische beweging geeft daarvan een goed, kloofoverbruggend voorbeeld.

Onze traditie van polderen, handel en migratie heeft het ontstaan van kloven voorkomen. Zelfs de diepgaande verzuiling in de afgelopen eeuwen heeft eerder de integratie dan de segregatie bevorderd. Levend in een klein land onder de zeespiegel te midden van grote culturen als de Duitse, de Engelse en de Franse hebben we het welbegrepen eigenbelang om onderlinge tegenstellingen niet uit de hand te laten lopen. Die media en groepen die ons een kloof aan of zelfs in willen praten, moeten we niet de overhand laten krijgen. Daarom past ook dit blogbericht in mijn serie over mediakritiek.

Het best bekeken in deze serie is nummer 80 over de World Press Photo 2014. Dat wordt in populariteit gevolgd door de blognummers 74 over Valse nichten, nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 139 over Referendum? Schijnvertoning! (1) (de grootste stijger in deze groep), blog nummer 63 over Mediamissers, blog nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid, blog nummer 44 over Mediamanipulatie, nummer 140 over Brexit? Schotland Exit!, nummer 62 over Geschiedvervalsing en blog nummer 56 over de Mediawet van schijnbare achteruitgang. Het laatste blogbericht was nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? Het antwoord luidt: de meeste Nederlandse media laten veel steken vallen!


Naschrift. Dit blogbericht past in mijn blogserie over de Nederlandse verkiezingen en de gevolgen ervan. Daarin verschenen eerder de blogberichten 179, Moreel leiderschap: wat is dat?, nummer 180, Referendum? Schijnvertoning! (2), nummer 181, De anti-elite-paradox, nummer 182, 'De kloof' bestaat niet in Nederland, nummer 183, "Wij worden niet gehoord!": klopt dat wel? en nummer 184, CDA-aanval op zelfbeschikking. Het laatstgenoemde blogbericht is hiervan het meest gelezen. Zie voor mijn reactie op de uitslag van de verkiezingen blogbericht 186, Populismegolf gestopt in Nederland.


Naschrift. Over mediakritiek gesproken: het voortdurende verhaal in de meeste media dat 'de integratie' mislukt zou zijn, wordt op 7 maart 2017 weersproken door het onderzoek door het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatiecentrum onder de kinderen van de bijna honderdduizend asielzoekers uit landen als Irak, voormalig Joegoslavië en Iran die in de tweede helft van de jaren negentig in Nederland mochten blijven. Deze kinderen zijn behoorlijk goed geïntegreerd en doen het goed op school. Aan dit onderzoek wordt zoals gebruikelijk bij goed nieuws in de meeste media geen aandacht besteed.

zaterdag 11 februari 2017

181. De anti-elite-paradox

Op 3 februari 2017 werd bekend dat Trump de Amerikaanse banken weer de vrijheid gaat geven om dezelfde fouten te maken die tot de laatste economische crisis hebben geleid. Kwam iedereen die wereldwijd onder die crisis heeft geleden of nog lijdt in opstand? Nee, want de aandacht werd afgeleid door zijn discriminerend inreisverbod. Wat leert ons dit? Hoe kunnen we zo het populisme ontmaskeren, van Oekraïne-referendum, Brexit, Trump tot de komende verkiezingen in Nederland? En waarom is dat ook voor de homo/lesbische minderheden wereldwijd van belang?

Oekraïne-referendum als mislukte poging tot staatsgreep
In mijn blogbericht 139, Referendum? Schijnvertoning! (1), liet ik zien hoe een minderheid van 20% van de stemgerechtigden trachtte Nederland te gijzelen, zogenaamd namens "het volk". Ik toonde aan hoe vele media en politici in die val trapten. Het misverstand dat de democratie een dictatuur van een meerderheid zou zijn, werd zo bizar uitvergroot tot een treurige poging om democratie tot een dictatuur van een minderheid te maken. Ofwel een als democratie vermomde staatsgreep. In blogbericht 180, Referendum? Schijnvertoning! (2), beschreef ik hoe Nederland kan ontsnappen aan deze houdgreep door de Grondwet en internationale verdragen serieus te nemen en zo de mensenrechten te beschermen.

Inmiddels hebben de 'drie musketiers' achter dit referendum hun maskers afgeworpen en bestrijden zij nu elkaar in drie verschillende partijen. Hun actie tegen de "Europese elite" die het associatieverdrag door de Nederlandse "strot wilde duwen" leek anti-elitair. Maar in werkelijkheid streven zij er naar om overheden, gebaseerd op mensenrechten die vooral kwetsbare minderheden beschermen, om te vormen tot dictaturen die geleid worden door een eigen elite die manipuleerbare referenda houdt om andersdenkenden buitenspel te zetten. Deze elitaire 'anti-elitaire' werkwijze vinden wij terug bij Brexit en Trump.

Brexit? Schotland & Noord-Ierland exit!
In blogbericht 149, Brexit? Referendum exit!, beschreef ik hoe dit referendum door een vertrek van Groot-Brittannië uit de Europese Unie kan leiden tot een vertrek van Schotland en Noord-Ierland en zo tot een Klein-Brittannië. In de eerste plaats omdat Engeland een grote meerderheid in Schotland negeert. Maar in de tweede plaats omdat de Engelse 'Don Quichot' Farage zegt te strijden tegen een zogenaamde "Europese elite" die het Britse recht op zelfbeschikking zou aantasten maar hetzelfde recht ontzegt aan Schotland en Noord-Ierland. Ofwel: de pot verwijt de ketel dat die zwart ziet. Hij doet alsof hij anti-elitair is maar hij gedraagt zich elitair tegen andersdenkenden in eigen land. Hij strijdt al jaren tegen de Europese Unie maar profiteert al die tijd van de middelen die het EU-parlement hem ter beschikking stelt. En nadat hij de slag om de Brexit gewonnen heeft, kiest hij het hazenpad door niet de verantwoordelijkheid voor de gevolgen van zijn acties te dragen. Nog afgezien van de leugens die hij over Europa verkondigde, bijvoorbeeld door "horden vluchtelingen" af te beelden op een affiche die op weg zouden zijn naar Engeland terwijl het Duitsland was. Veel Engelse media blonken uit met anti-Europees nepnieuws.

Trump zegt op te komen voor de zwakkeren door de rijken rijker te maken 
Dit verspreiden van nepnieuws is ook een belangrijk kenmerk van het optreden van Trump. Hij beweert de presidentsverkiezingen overtuigend te hebben gewonnen. In blogbericht 179 over moreel leiderschap toon ik met cijfers aan dat slechts een minderheid van zo'n 30% van de Amerikaanse stemgerechtigden op hem gestemd heeft en dat Hillary Clinton zo'n drie miljoen stemmers meer had dan Trump. We kennen allemaal de twee foto's die overtuigend aantonen dat veel meer mensen aanwezig waren bij de inauguratie van Obama acht jaar geleden dan bij die van Trump dit jaar, hetgeen hij ontkende. Toch gaat er bijna geen dag voorbij of we worden door Trump weer opgezadeld met nieuwe "alternatieve feiten".

Zo beweerde hij op 6 februari 2017 dat Europese media bewust islamitisch gemotiveerde aanslagen zouden verzwijgen. (En dat terwijl hij zelf zweeg over de dodelijke aanslag door een aanhanger van hem op een moskee in Quebec op 29 januari 2017. Immers: zo de waard is, vertrouwt hij zijn gasten). Iedereen die wel de Europese media echt volgt, weet dat ook deze beschuldiging van Trump aantoonbaar onjuist is. Welk belang heeft hij erbij om de omvang van de dreiging van deze aanslagen uit te vergroten? Zoals bekend is hij naar eigen zeggen niet alleen "in oorlog met de leugenachtige media" maar ook met "nep-rechters" die er terecht op wijzen dat zijn inreisverbod van islamieten uit bepaalde landen in strijd met de grondwet en de mensenrechten is. Dit zoeken naar zondebokken is een beproefd recept voor dictatoriale leiders om hun macht uit te breiden. In mijn blogberichten over Poetin, Erdogan en veel Afrikaanse leiders geef ik vele voorbeelden hoe met name homo/lesbische minderheden het slachtoffer kunnen worden van machtsmisbruik om de aandacht af te leiden van de werkelijke problemen. Hoe zit dat met Trump?

Trump zegt op te komen voor de zwakkeren in de VS door de elite in onder andere media, Wall Street en Washington te bestrijden. Ondertussen bestaat zijn regering uit veel meer miljardairs en oud-generaals dan ooit tevoren. In feite vervangt hij de ene elite door de andere en krijgt het grote geld meer macht waardoor de rijken rijker worden. Dat is links praten en rechts handelen. Het is de taak  van ieder weldenkend mens om aan te tonen dat deze 'nieuwe keizer geen kleren aan heeft'. Ik ben benieuwd hoe lang dit Amerikaanse sprookje stand houdt dat een strijd tegen de islam armoedig Amerika beter zou maken.

Gelooft Nederland ook in sprookjes?
Ook Nederland heeft te maken met een sprookjesverteller die al maanden lang hoog in de peilingen staat. Gelukkig wordt een lijsttrekker met de meeste stemmen in ons land niet vanzelf premier, zoals vaak ten onrechte gedacht wordt. Daarvoor is een meerderheid in de volksvertegenwoordiging nodig en dat kan ook iemand zijn die geen lijsttrekker is. Ook onze sprookjesverteller klaagt over "de elite" die niet zou luisteren naar "het volk". En dat terwijl hij leider is van een partij waarvan niemand anders dan hijzelf lid kan worden en zijn eigen achterban niets in te brengen heeft. Deze verpersoonlijking van een zogenaamd anti-elitaire elite klaagt voortdurend dat er niet naar hem geluisterd wordt terwijl de meeste media als willoze werktuigen over zijn tweets blijven berichten, meestal zonder tegen te spreken of feiten te checken. Dankzij het nepnieuws van Trump beginnen velen in Nederland beter op te letten. Al zitten anderen nog steeds gevangen in de bubbel van die (a)sociale media waarin niet de feiten maar het eigen gelijk bepalend zijn.

Onze sprookjesverteller noemt de Tweede Kamer een "nep-parlement" terwijl hij behoort tot degenen die daar het langst in zitten. Hoe noem je een langdurig zittend lid van een nep-parlement? Precies: een doorgewinterde nep-parlementariër. Een die in het verleden voor allerlei wetten heeft gestemd waar hij later tegen te keer ging. Een die zijn "oorlog tegen de islam" gebruikt om zijn falen te verhullen om werkelijke verbeteringen tot stand te brengen. Een die beweert in z'n eentje "het volk" te vertegenwoordigen terwijl dat hooguit geldt voor een klein deel daarvan. Een elitaire zelfverklaarde elitebestrijder die het niet eens aandurft om aan zijn eigen achterban verantwoording af te leggen, laat staan aan de rest van de bevolking zoals een echte volksvertegenwoordiger betaamt. En een die zegt op te komen voor homo/lesbische gelijkberechtiging maar die in Europa heel openlijk samenwerkt met uiterst homovijandige personen en partijen die de mensenrechten van homo/lesbische minderheden aan hun laars lappen. Hoed u voor critici van "de elite" die in feite bezig zijn om een eigen elite aan de macht te brengen en daardoor een einde te maken aan democratische mensenrechten!

Omdat de meeste Nederlandse media onze sprookjesverteller steeds aan het woord laten zonder hem echt tegen te spreken, komt ook dit blogbericht in mijn serie mediakritiek.

Het best bekeken in deze serie is nummer 80 over de World Press Photo 2014. Dat wordt in populariteit gevolgd door de blognummers 74 over Valse nichten, nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 139 over Referendum? Schijnvertoning! (1) (de grootste stijger in deze groep), blog nummer 63 over Mediamissers, blog nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid, blog nummer 44 over Mediamanipulatie, nummer 140 over Brexit? Schotland Exit!, nummer 62 over Geschiedvervalsing en blog nummer 56 over de Mediawet van schijnbare achteruitgang. Het laatste blogbericht was nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws? Het antwoord luidt: de meeste Nederlandse media laten veel steken vallen!


Naschrift. Dit blogbericht past in mijn blogserie over de Nederlandse verkiezingen en de gevolgen ervan. Daarin verschenen eerder de blogberichten 179, Moreel leiderschap: wat is dat?, nummer 180, Referendum? Schijnvertoning! (2), nummer 181, De anti-elite-paradox, nummer 182, 'De kloof' bestaat niet in Nederland, nummer 183, "Wij worden niet gehoord!": klopt dat wel? en nummer 184, CDA-aanval op zelfbeschikking. Het laatstgenoemde blogbericht is hiervan het meest gelezen. Zie voor mijn reactie op de uitslag van de verkiezingen blogbericht 186, Populismegolf gestopt in Nederland.


Naschrift: een dieptepunt vond plaats op 12 februari 2017. Dagblad Trouw schrijft daarover op maandag 13 februari 2017: "Wilders herhaalde gisteren tijdens een televisie interview bij Wakker Nederland zijn dreigementen dat het in Nederland onrustig zal worden als zijn partij genegeerd wordt tijdens de formatie. Als de PVV meer dan dertig zetels krijgt, is het ondenkbaar dat wij niet in de regering komen, aldus Wilders. (...) Wilders liet onbesproken dat dat in voorgaande formaties wel meer is gebeurd. De PvdA werd in 1982 en in 1977 de grootste met ruim meer dan dertig zetels, maar had uiteindelijk in de formatie het nakijken." Daar kan nog aan worden toegevoegd dat verreweg de meeste, zo niet alle, coalities zo waren samengesteld dan meer dan dertig zetels daarin niet vertegenwoordigd waren. Wederom een voorbeeld hoe een minderheid tracht zijn wil op te leggen aan een meerderheid.
Op 15 februari 2017 meldt de NOS dat de PVV sinds december 2016 vijf zetels verloren heeft in de peilingen waardoor het verschil met de VVD tot twee zetels geslonken is.
Op 17 februari 2017 zou volgens Trump in Zweden een islamitische terroristische aanslag hebben plaatsgevonden: niemand die daar in Zweden iets van gemerkt heeft.
Op 18 februari 2017 brengt Wilders een bezoek aan Spijkenisse. Het NOS-Journaal heeft het over een grote opkomst: er zijn meer pers en politie dan bewoners te zien. Twee dagen later geeft de NOS toe dat men de opkomst onder de bevolking te groot heeft voorgesteld.
Op 19 februari 2017 wordt bekend dat Wilders weer een televisiedebat bij RTL afzegt waarmee er nog slechts twee debatten overblijven: tot zover zijn bereidheid om zich publiek te verantwoorden.
Ook op 19 februari 2017 laat Lubach zien dat Wilders inhoudelijk niet concreet aangeeft wat hij wil bereiken: een aanrader!