zaterdag 18 november 2017

220. #MeToo (1) Kevin Spacey

Er is de laatste weken aandacht voor grensoverschrijdend seksueel gedrag dankzij #MeToo. Tijdens het schrijven van mijn memoires, Humanisme als zelfbeschikking, heb ik zelf ook overwogen om te schrijven over mijn ervaring als seksueel slachtoffer, maar ik heb dat niet gedaan. Waarom niet? Ik zal dit in deze nieuwe reeks blogberichten toelichten aan de hand van enkele openbare gevallen. Om te beginnen met de Amerikaanse acteur Kevin Spacey, die zijn dubbelzinnige bekentenis koppelde aan zijn merkwaardige coming out als homo.

Aanleiding tot de val van Kevin Spacey: Anthony Rapp
Het begon allemaal toen de eveneens Amerikaanse acteur Anthony Rapp bekend maakte dat zijn collega Kevin Spacey hem seksueel benaderd had in 1986. Anthony was toen 14 en Kevin 26. Hij deed dat via de website Buzzfeed en ik ontleen dat aan het dagblad Trouw van 4 november 2017. Het eerste dat opvalt, is dat vrijwel alle media-aandacht uitgaat naar Spacey en niet naar Rapp. Terwijl diens verklaring over Spacey veel vragen oproept.

Rapp vertelt dat hij en Spacey samen met mede-acteurs op Broadway na afloop van een voorstelling terecht kwamen in een nachtclub in New York. Worden 14-jarigen in New York tot nachtclubs toegelaten? Spacey nodigde Rapp uit voor een feestje bij hem thuis, waar alleen volwassenen aanwezig waren die hij (afgezien van Spacey) niet kende. Was er geen sprake van ouderlijk toezicht? Rapp verveelde zich maar ging niet naar huis. Hij ging in de slaapkamer televisie kijken en wachtte tot alle gasten naar huis waren gegaan. Was Rapp er op uit om Spacey alleen in de slaapkamer te treffen? Was Rapp zich toen al bewust van beider homoseksualiteit? Spacey kwam toen dronken de slaapkamer binnen, tilde Rapp op, legde hem op bed en ging boven op hem liggen. Hier wordt duidelijk de grens van Rapp's zelfbeschikking overschreden. Hoewel je je kunt afvragen of dit al een seksuele handeling is. Maar je moet als 14-jarige in New York wel heel naïef zijn om niet te beseffen welke risico's je loopt als je alleen met een twaalf jaar oudere man in zijn slaapkamer bent.

Rapp kruipt onder de dronken Spacey vandaan, gaat naar de badkamer en komt terug in de slaapkamer met de mededeling dat hij naar huis wil gaan. Spacey loopt met Rapp naar de voordeur en vraagt de jongen of hij dat echt wil. Rapp zegt ja en vertrekt. In 1986 was ik in New York en iedere New Yorker die ik tegen kwam, verzekerde mij dat ik niet 's nachts alleen over straat moest lopen. Er was toen veel criminaliteit en ik voelde me als 40-jarige in het donker bepaald niet veilig. Waarom regelde Spacey niet een taxi voor de 14-jarige?

Juridisch gezien, was er geen sprake van verkrachting maar hooguit van aanranding. Rapp vertelt elders op internet dat hij later bij een jurist gevraagd had of een aanklacht zin had en heeft toen gehoord dat de bewijsvoering flinterdun is. Tijdens mijn vele bezoeken aan de VS in de jaren tachtig en negentig gonsde het van de geruchten over machtige mannen die nog in de kast zaten en toch sekspartners vonden in de ontelbare homogelegenheden. De homobeweging had en heeft als beleid om die mannen met een dubbelleven niet uit de kast te dwingen zolang zij zich niet homovijandig uiten. Dat brengt mij op het volgende.

Oorzaak van de val van Kevin Spacey: veel jongemannen bleken lastiggevallen
Hoe is het mogelijk dat binnen één dag zonder hoor en wederhoor of enige vorm van proces iedereen Spacey liet vallen? Hij twitterde dat hij zich niets van het voorval (ruim 30 jaar geleden) kon herinneren maar verontschuldigde zich voor zijn dronken wangedrag als het had plaatsgevonden. Hij ontkende dus niet. Iedereen kan wel roepen dat er sprake was van grensoverschrijdend gedrag. Op grond van mijn eigen ervaringen in de VS neem ik aan dat de rondzingende geruchten over Spacey ook bij Netflix en andere instanties bekend waren.

De BBC geeft een overzicht van enkele gevallen van seksueel grensoverschrijdend gedrag door Spacey bij jonge mannen. Wat opvalt, is dat hij vooral toeslaat in situaties waarin er sprake is van machtsongelijkheid. Wie als homoman uit is op seks in New York kan op vele plaatsen terecht bij homo-ontmoetingsplaatsen. Het kan zijn dat hij die plekken vermeed omdat hij niet uit de kast wilde komen. Maar door openbare gelegenheden te benutten om jonge mannen te benaderen vergrootte hij de kans op weerstand omdat hij niet zeker kon zijn van de seksuele voorkeur van die mannen. Waarom nam hij dat risico waardoor hij zijn homoseksualiteit juist etaleerde in plaats van te verbergen? Was het puur machtsmisbruik?

Coming out als afleidingsmanoeuvre
Na de beschuldiging door Rapp twitterde hij: "Ik heb door de jaren heen relaties gehad met vrouwen en mannen, maar nu kies ik ervoor als homo door het leven te gaan." Dacht hij nu werkelijk dat dit tot begrip zou leiden? Hij had zijn hele leven geweigerd om ook maar iets te zeggen over zijn geaardheid. En hij had zelfs in het openbaar kritiek geuit op het - in zijn ogen - verheerlijken van het uit de kast komen door de Amerikaanse homobeweging.

De Amerikaanse homobeweging noemde het een afleidingsmanoeuvre. Die bovendien heel kwalijk was omdat hierdoor een link werd gelegd tussen homo- en pedoseksualiteit waar de homobeweging wereldwijd nog steeds tegen moet vechten. Dat brengt mij terug bij Rapp.

Was dat de reden dat Rapp de beschuldiging tegen Spacey naar buiten bracht? Dat Rapp het stilzwijgen van de homobeweging over homo's die in de kast zitten niet terecht vond als het ging over homo's als Spacey die het beginsel van (homo)seksuele zelfbeschikking aantastten? De negatieve reactie van de Amerikaanse homobeweging op het moment van het uit de kast komen van Spacey lijkt dat te bevestigen. Hoe denkt de Nederlandse homobeweging daarover? Die vraag beantwoord ik in een volgend #MeToo-blogbericht.


Naschrift. Voor een overzicht van de belangrijkste Amerikaanse beschuldigingen verwijs ik naar Yahoo. Ik heb gekozen voor de meest aangeklaagde homoman.


Meest gelezen blogberichten over homoseksualiteit
Het meest gelezen blogbericht over homoseksualiteit is nummer 80 over de World Press Photo 2014. Daarop volgen nummer 32 over mijn eerste vriendje, nummer 29 over de Russische homovervolging, nummer 45 over Gerard Reve en Antoine Bodar, nummer 37 over de rampenzomer 1967, nummer 19 over de wereldwijde Britse homovervolging, nummer 51 over Homostudies, nummer 40 over Benno Premsela, een nieuwe vader, nummer 78 over homoseks en jongeren, en als tiende, nummer 28 over mijn homojeugd.



zaterdag 11 november 2017

219. Is homo-nieuws geen nieuws? (2)

In mijn vorige bericht met deze titel gaf ik tientallen voorbeelden van homo-nieuws die het nieuws niet of nauwelijks haalden. Op 27 oktober 2017 bracht de vorig jaar door de Verenigde Naties benoemde Thaise hoogleraar Vitit Muntarbhorn verslag uit over de zeer zorgwekkende positie van lesbische, homo-, bi- en transseksuele minderheden wereldwijd. Hij is door de VN aangesteld als onafhankelijke deskundige inzake de bescherming tegen geweld en discriminatie gebaseerd op seksuele oriëntatie en genderidentiteit. Aan dit belangwekkend verslag werd in de Nederlandse media vrijwel geen aandacht besteed.

Homoseksualiteit in meer dan zeventig landen strafbaar
In meer dan zeventig landen is homoseksualiteit nog steeds strafbaar, soms met de doodstraf. Die strafbaarstelling bestaat in enigerlei vorm in Afghanistan, Algerije, Angola, Antigua & Barbuda, Bangladesh, Barbados, Bhutan,  Botswana, Brunei, Burundi, Comoren, Dominicaanse Republiek, Eritrea, Ethiopië, Gambia, Ghana, Grenada, Guinee, Guyana, India, Irak, Iran, Jamaica, Jemen, Kameroen, Kenia, Kiribati, Koeweit, Libanon, Liberia, Libië, Malawi, Malediven, Maleisië, Marokko, Mauritanië, Mauritius, Myanmar, Namibië, Nigeria, Oeganda, Oezbekistan, Oman, Pakistan, Papoea-Nieuw-Guinea, Qatar, Saint Kitts & Nevis, Saint Lucia, Saint Vincent & The Grenadines, Samoa, Saoedi-Arabië, Senegal, Sierra Leone, Singapore, Soedan, Solomoneilanden, Somalië, Sri Lanka, Swaziland, Syrië, Tanzania, Togo, Tonga, Trinidad & Tobago, Tunesië, Turkmenistan, Tuvalu, Verenigde Arabische Emiraten, Zambia, Zimbabwe en Zuid-Soedan. Op de Cook Eilanden, in Indonesië en in Palestina is homoseksualiteit strafbaar in een aantal landsdelen. De doodstraf wordt nog uitgevoerd in Iran, Jemen, Saoedi-Arabië, Soedan en in landsdelen van Nigeria en van Somalië. De doodstraf staat nog op homoseksualiteit in Afghanistan, Mauritanië, Pakistan, Qatar en de Verenigde Arabische Emiraten maar is daar de laatste tijd niet toegepast. Wie een verklaring zoekt voor het feit dat er zoveel voormalige Britse kolonies op de lijst staan, verwijs ik naar mijn blogbericht nummer 19, onder de titel: "No sex please, we're British!"

Ernstige verslechtering in Tsjetsjenië, Egypte, Tanzania en Indonesië
Is bovenstaande lijst al ernstig genoeg, volgens VN-deskundige Vitit Muntarbhorn is in het afgelopen jaar de situatie flink erger geworden in een aantal landen. De meeste media-aandacht ging en gaat uit naar de tientallen moorden en mishandelingen in het landsdeel Tsjetsjenië in het toch al homovijandige Rusland. Homoseksualiteit is daar weliswaar niet strafbaar maar "homoseksuele propaganda" wel en die wet wordt op grote schaal misbruikt om de kwetsbare homo/lesbische minderheid toch te vervolgen en monddood te maken.

In Egypte wordt het woord homoseksualiteit in geen enkele wet genoemd maar er wordt andere wetgeving misbruikt om de homo/lesbische gemeenschap te onderdrukken. Zelfs het onschuldige zwaaien met een regenboogvlag is in Egypte al aanleiding geweest om een homovijandige razzia te houden. Egyptische media mogen aan die vervolging geen enkele aandacht besteden maar gelukkig dringt enige berichtgeving toch tot het buitenland door.

In Tanzania is homoseksualiteit sinds de homovijandige Britse koloniale wetgeving strafbaar maar er werd gedurende lange tijd niet op grote schaal vervolgd. Dat was wel het geval in het naburige homovijandige Oeganda. Daar spelen vooral Amerikaanse fundamentalistische predikanten een zeer kwalijke rol door de homohaat in zwart Afrika aan te vuren. In veel Afrikaanse landen maken politici misbruik van homovervolging om de aandacht voor daar levende onvrede af te leiden en de homo/lesbische minderheid als zondebok te vervolgen. Dit is het afgelopen jaar naar Tanzania overgewaaid en dat dreigt ook elders te gebeuren.

In Indonesië bestond vroeger (buiten het homovijandige extreem islamitische Atjeh) een zekere mate van onverschilligheid inzake homoseksualiteit. Onder invloed van een groeiend islamitisch fundamentalisme is er helaas in grotere delen van Indonesië nu sprake van een toenemende homovervolging. Het is daarom van groot belang dat de zwakke Indonesische homo/lesbische beweging wereldwijd gesteund wordt in dit grootste islamitische land ter wereld. Kenmerkend is dat de wereldorganisatie voor islamitische samenwerking OIC (met uitzondering van Albanië) tot nu toe geweigerd heeft om met de Thaise VN-deskundige Vitit Muntarbhorn te spreken. Ondanks deze negatieve ontwikkelingen is het bemoedigend dat binnen de VN de homohaters in de minderheid zijn. Maar dan is het wel belangrijk dat ook Nederlandse media aandacht besteden aan wat er rond homovervolging aan de hand is!


Naschrift. Op 15 november 2017 werd bekend dat een ruime meerderheid van 62% van de stemmers in een Australisch referendum voorstander is van openstelling van het huwelijk voor paren van gelijk geslacht. Dit kreeg wel aandacht in de meeste media.


Mediakritiek
Het best bekeken in deze, sterkst gestegen, serie is nummer 80 over de World Press Photo 2014. Dat wordt in aantallen lezers gevolgd door de blognummers 139 over Referendum? Schijnvertoning! (de grootste stijger in deze groep), blogbericht nummer 74 over Valse nichten, nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws?, nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid, nummer 63 over Mediamissers,  nummer 44 over Mediamanipulatie, nummer 140 over Brexit? Schotland Exit!, en nummer 62 over Geschiedvervalsing. De drie meest recente blogberichten in deze mediakritische serie zijn nummer 183 over de vraag: "Wij worden niet gehoord!": klopt dat wel?, nummer 209 over de vraag: Zijn media handlangers van terroristen? en nummer 210 over de vraag: Zijn media handlangers van populisten? (1).

Meest gelezen blogberichten over homoseksualiteit
Het meest gelezen blogbericht over homoseksualiteit is nummer 80 over de World Press Photo 2014. Daarop volgen nummer 32 over mijn eerste vriendje, nummer 29 over de Russische homovervolging, nummer 45 over Gerard Reve en Antoine Bodar, nummer 37 over de rampenzomer 1967, nummer 19 over de wereldwijde Britse homovervolging, nummer 51 over Homostudies, nummer 40 over Benno Premsela, een nieuwe vader, nummer 78 over homoseks en jongeren, en als tiende, nummer 28 over mijn homojeugd.



zaterdag 28 oktober 2017

218. Vertrouwen in de toekomst? Zelfbeschikking! (2)

In mijn vorige blogbericht met deze titel beschreef ik hoe het regeerakkoord van Rutte III  van 10 oktober 2017 enkele beleidsvoornemens bevat die ontleend zijn aan het Regenboog Stembusakkoord van 7 maart 2017. Dat is een succes voor de Nederlandse homo/lesbische beweging. Maar toch zit er een adder onder het gras. In het regeerakkoord wordt namelijk gesproken over de "gewone, normale Nederlanders". Waarom roep ik op tot waakzaamheid?

Visieloze visie?
Veel critici zeggen dat het nieuwe regeerakkoord visie ontbeert. Premier Rutte heeft daar over gezegd dat wie visie mist naar de oogarts moet. Geen visie is volgens mij beter dan een slechte visie, zoals het benadrukken van een niet bestaande joods-christelijke traditie in Nederland. Bovendien is de nieuwe regering gebonden aan de Grondwet en de Europese en internationale mensenrechtenverdragen en dat geeft een betere rechtsbescherming dan een compromisvisie van liberale en christelijke partijen die slechts een kleinst mogelijke meerderheid hebben in zowel de Eerste als de Tweede Kamer. Een kwetsbaar begin dus.  

Wie is een 'gewone' Nederlander?
Het regeerakkoord richt zich tot de "gewone, normale Nederlander." Wie is dat? De gewone burger speelt een belangrijke rol in de Nederlandse geschiedenis. Buitenlandse waarnemers hebben zich eeuwenlang verwonderd over het belang van gewone burgers. In veel andere landen speelden de adel en/of de geestelijkheid een vooraanstaande rol. In de Nederlandse republiek van de Gouden Eeuw was dat niet het geval. Kijk maar naar de meest afgebeelde personen op onze wereldberoemde schilderijen. Ook de Nederlandse taal weerspiegelt dat. Bijvoorbeeld in de uitdrukking: "doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg". Met andere woorden: een zekere mate van afwijking past al binnen het begrip 'gewoon'. Zo gebruikte de Nederlandse homo/lesbische beweging in het verleden de uitdrukking: "gewoon anders". Homoseksualiteit moet door ons dus even gewoon gevonden worden als heteroseksualiteit.

Waarom is het begrip 'normaal' gevaarlijk?
Het begrip 'normaal' wekt verwarring omdat de betekenis 'gangbaar' wordt vermengd met de betekenis 'gewenst'. Met andere woorden: de meerderheid bepaalt wat gewenst gedrag is. Dat past binnen de opvatting dat democratie de dictatuur van de meerderheid zou zijn maar is in strijd met de opvatting dat democratie de maatschappelijke vormgeving van zelfbeschikking is. Het feit dat het woord normaal in het regeerakkoord wordt toegevoegd aan het begrip gewoon, geeft aan dat het wel degelijk de bedoeling is om normerend op te gaan treden. En dat is gevaarlijk, juist voor minderheden, en dat staat op gespannen voet met onze traditie van zelfbeschikking en acceptatie van derden die gewoon anders zijn.

Is Rutte III een in meerderheid christelijk kabinet?
Al vijftig jaar houd ik bij welke ministers en volksvertegenwoordigers de eed of de belofte uitspreken bij hun installatie. Op 26 oktober 2017 werden de nieuwe bewindslieden van het kabinet Rutte III geïnstalleerd. Negen ministers legden de eed af en zeven de belofte. Dit nu is een trendbreuk omdat geleidelijk aan de eedafleggers in de minderheid waren geraakt. Dat paste ook bij de toenemende buitenkerkelijkheid in Nederland. Toch is het onjuist om Rutte III een christelijk kabinet te noemen. Om te beginnen, vormen de twee christelijke partijen een minderheid in de regering van zes tegen tien ministers. De omslag naar een meerderheid van christenen in de regering komt met name door Mark Rutte (die weinig van ideologieën moet hebben) en Sigrid Kaag (die progressiever staat tegenover andersdenkenden dan menig buitenkerkelijke). Een eed of belofte is nog geen waarborg als het gaat om het respecteren van zelfbeschikking. Die waarborg ligt in onze rechtstaat, gebaseerd op mensenrechten en niet op een willekeurige meerderheid in een referendum.

 
Naschrift. Mijn volgende blogbericht verschijnt op zaterdag 11 november 2017.


Nederlandse verkiezingen
Dit blogbericht past in mijn blogserie over de Nederlandse verkiezingen en de gevolgen ervan. Daarin verschenen eerder de blogberichten 179: Moreel leiderschap: wat is dat?, nummer 180: Referendum? Schijnvertoning! (2), nummer 181: De anti-elite-paradox, nummer 182: 'De kloof' bestaat niet in Nederland, nummer 183: "Wij worden niet gehoord!": klopt dat wel? en nummer 184: CDA-aanval op zelfbeschikking (dit bericht is hiervan het meest gelezen).
Zie voor mijn reactie op de uitslag van de verkiezingen blogbericht 186: Populismegolf gestopt in Nederland (dit bericht is hiervan het meest gelezen), 187: Regeringsvorming in Nederland (1) over het belang van het oeroude poldermodel, 188: Regeringsvorming in Nederland (2) over het divagedrag van kiezers, 189: Regeringsvorming in Nederland (3) over het consumentengedrag van kiezers, 190: Regeringsvorming in Nederland (4) over het links/progressieve misverstand, 191: Regeringsvorming in Nederland (5) over het belang van samenwerkingsstrategieën, 192: Regeringsvorming in Nederland (6) over het belang van het maatschappelijk middenveld, en nummer 199: Regeringsvorming in Nederland (7) over de duur van de kabinetsformatie.



zaterdag 21 oktober 2017

217. Zijn media handlangers van populisten? (2)

De afgelopen week vielen mij een paar dingen op in Nederlandse media. Van Project X in Enschede en verkiezingen in Nedersaksen tot het uiteenvallen van de Europese Unie en de blotebillenboten in het NOS Journaal. Hebben Nederlandse media last van sensatiezucht?

Geen aandacht voor het mislukte Project X in Enschede
Laat ik beginnen met enig goed nieuws. Op vrijdag 13 oktober 2017 ging het Project X in Enschede vrijwel onopgemerkt voorbij. Het was de bedoeling om het volledig uit de hand gelopen Project X van 21 op 22 september 2012 in het Groningse Haren over te doen. Dat trok toen duizenden relschoppers die veel schade aanrichtten. Er was kritiek op de rol van sommige media (waaronder het NOS Journaal) die verweten werden de rel flink opgeklopt te hebben. Die les is kennelijk geleerd want deze keer was er nauwelijks aandacht voor en dropen de tientallen plaatselijke relschoppers af met slechts enige geringe ruitenschade. 

Geen Amsterdamse blotebillenboten meer in het NOS-journaal
Er is nog een voorbeeld van een geleerde les. In blogbericht 63, Mediamissers, beschreef ik hoe het NOS Journaal jarenlang blotebillenboten in Amsterdam liet zien als er nieuws was over homoseksualiteit, ook al had dat niets met de Canal Parade te maken. Dat leidde tot klachten bij de betreffende ombudsman en die oordeelde dat deze bevestiging van oude vooroordelen beëindigd moest worden. Voor zover ik kan nagaan is dat gebeurd. Even ging het NOS Journaal weer in de fout toen dit jaar bekend werd dat in Duitsland het huwelijk werd opengesteld voor paren van gelijk geslacht. Er werden travestieten getoond en het ging alleen over homomannen. Snel werd dat verbeterd. De travestieten (komen ook onder hetero's voor!) werden vervangen door mannen- en vrouwenparen die wilden gaan trouwen.

Geen eindeloze aandacht voor boze burgers die niet gehoord zouden worden
In blogbericht 183,"Wij worden niet gehoord!": klopt dat wel?, beschreef ik hoe Nederland door veel media werd bedolven onder 'boze burgers' die onophoudelijk riepen dat zij niet gehoord werden. Ik kan mij niet herinneren dat een tevreden burger aan het woord kwam. Op 10 oktober 2017 verscheen het nieuwe regeerakkoord. In de week erna kwamen voor- en tegenstanders van het akkoord aan het woord en de klaagzangen van niet gehoorde burgers werden niet herhaald. Hopelijk beseft men nu hoe paradoxaal dat geklaag was.

Verzwegen verkiezingen in Nedersaksen
Op 15 oktober 2017 werden bij onze buren in Nedersaksen verkiezingen gehouden. Daaraan werd in Nederlandse media vrijwel geen aandacht besteed. Terwijl de uitslagen toch heel opvallend zijn. Deze verkiezingen werden gewonnen door de sociaaldemocratische SPD met 37% (met 3% winst de grootste geworden) en verloren door de christendemocratische CDU met 34% (met 2% verlies niet meer de grootste). De Groenen kregen 9%, de liberale FDP 8% en de rechtsextremistische AfD kreeg slechts net iets meer dan de kiesdrempel van 5%. Dat is heel opvallend als je kijkt naar de vorige Duitse verkiezingen. Zie mijn berichten 195, Wat kunnen we van de Duitse verkiezingen leren?, en 214, Is Duitsland na verkiezingen rechts-populistischer?. Zijn verkiezingen in Nederlandse media soms minder interessant als sociaaldemocraten winnen en rechts-extremisten verliezen? Dat zou je denken als je kijkt naar de aandacht voor de Oostenrijkse verkiezingen die dezelfde dag werden gehouden.

De voorspelde ondergang van Europese Unie en de euro
In de afgelopen jaren zijn we doodgegooid met berichten in media die de ondergang van de Europese Unie en de euro voorspelden. Vooral na de Brexit en Trump (die overigens beide gesteund werden door een minderheid van de kiesgerechtigden!) zou een populistische golf heel Europa overspoelen. De verkiezingen in Oostenrijk, Nederland, Frankrijk en Duitsland vertoonden echter een geheel ander beeld. Maar toen kwam het NOS Journaal alsnog op 14 oktober 2017 op een sensatiegerichte toon vertellen dat die populistische golf er alsnog in de Europese Unie zou komen. Die zou de volgende dag beginnen met de verkiezingen in Oostenrijk die de EU zouden kunnen splitsen. Laten we de feiten eens op een rijtje zetten.

Op 19 en 20 oktober 2017 kwam in Brussel de top van de EU-regeringsleiders bijeen. Na de overwinningen van Trump en Brexit voorspelden vele doemdenkers de ondergang van de Europese Unie. Het tegendeel gebeurde. De Verenigde Staten en Groot-Brittannië verkeren in grote crises. De EU blaakt van zelfvertrouwen. Eindelijk worden stagnerende problemen aangepakt. Ik kan een NOS Journaal in deze dagen gemist hebben maar ik heb geen woord gehoord over een EU-crisis die veroorzaakt zou zijn door de  Oostenrijkse verkiezingen. Laat staan dat het NOS Journaal zijn excuses zou hebben aangeboden voor de Project X achtige uitglijder van 14 oktober 2017. Of dat vanuit andere Nederlandse media aandacht aan deze sensatiezucht is besteed. Hoe serieus kunnen we deze media nu nog nemen?




Mediakritiek
Het best bekeken in deze, sterkst gestegen, serie is nummer 80 over de World Press Photo 2014. Dat wordt in aantallen lezers gevolgd door de blognummers 139 over Referendum? Schijnvertoning! (de grootste stijger in deze groep), blogbericht nummer 74 over Valse nichten, nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws?, nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid, nummer 63 over Mediamissers,  nummer 44 over Mediamanipulatie, nummer 140 over Brexit? Schotland Exit!, en nummer 62 over Geschiedvervalsing. De drie meest recente blogberichten in deze mediakritische serie zijn nummer 183 over de vraag: "Wij worden niet gehoord!": klopt dat wel?, nummer 209 over de vraag: Zijn media handlangers van terroristen? en nummer 210 over de vraag: Zijn media handlangers van populisten? (1).






zaterdag 14 oktober 2017

216. Vertrouwen in de toekomst? Zelfbeschikking! (1)

Op 10 oktober 2017 verscheen het regeerakkoord 'Vertrouwen in de toekomst'. Daarin zijn veel punten opgenomen die aansluiten op het Regenboog Stembusakkoord. Dat werd op 7 maart 2017 gesloten tussen het COC en acht partijen die nu 98 zetels hebben van de 150 in de Tweede Kamer. Daaronder de beoogde regeringspartijen VVD en D66, en partijen die in de oppositie zullen komen: GroenLinks, SP, PvdA, 50Plus en PvdD. Is deze goede oogst van het regeerakkoord ook zo gunstig vanuit het gezichtspunt van zelfbeschikking? Wat heeft dat te maken met het Wilhelmus en met het Rijksmuseum? Ik leg het regeerakkoord in dit bericht in de serie over de Nederlandse verkiezingen langs de meetlat van zelfbeschikking.

Artikel 1 van de Nederlandse grondwet en seksuele identiteit
In artikel 1 van de Nederlandse grondwet staat dat niemand gediscrimineerd mag worden. In de opsomming van discriminatiegronden ontbreekt homo/heterosekualiteit. De nieuwe regering is voornemens voorstellen te gaan doen om dat er wel in op te nemen. Een grote meerderheid is daar nu voor. Voor een grondwetswijziging is na nieuwe verkiezingen een tweederde meerderheid nodig in Tweede en Eerste Kamer. Zolang dat nog niet gebeurd is, valt homoseksualiteit onder de brede formulering in artikel 1: "of op welke grond dan ook."

Meerouderschap wettelijk regelen 
Steeds meer kinderen groeien op onder meerouderschap. Bijvoorbeeld een vriendenpaar en een vriendinnenpaar die gezamenlijk een of meerdere kinderen opvoeden. Het is vooral in het belang van die kinderen dat het biologisch en sociaal ouderschap goed geregeld zijn. De nieuwe regering heeft nieuwe wetgeving niet tegen gehouden maar wil eerst nog een studiecommissie instellen. Dat werkt vertragend maar leidt vermoedelijk niet tot afstel omdat ook hier een vereiste meerderheid in zowel de Tweede als de Eerste Kamer vóór is.  

Discriminatieverbod  uitbreiden en geslachtsregistratie verminderen
De nieuwe regering wil het huidige discriminatieverbod op grond van homoseksualiteit handhaven en wil het uitbreiden zodat ook trans- en interseksuelen eronder zullen vallen. Hiermee hangt samen dat de nieuwe regering geslachtsregistratie zoveel als mogelijk wil afschaffen opdat trans- en interseksepersonen niet onnodig geperst worden in een star man/vrouw-hokje. Geslachtsregistratie in paspoorten blijft wel vereist door internationale verdragen daarover. Het is niet te verwachten dat dit wereldwijd snel zal veranderen.

Discriminatie op scholen tegengaan
Op scholen vindt discriminatie op grond van seksuele identiteit nog steeds op grote schaal plaats. Zo is 'homo' nog altijd op schoolpleinen het meest voorkomende scheldwoord. Ook geven nog niet alle scholen de verplichte voorlichting over homoseksualiteit. Zie hierover mijn blogberichten 60, Homovoorlichting en 162, Homovoorlichting op school moet beter. De nieuwe regering zet dit beleid voort. Het is nog niet bekend wie dit gaat coördineren.

Emancipatie bevorderen in Nederland en het buitenland
De nieuwe regering blijft homo/lesbische emancipatiebewegingen bevorderen in binnen- en buitenland. Er ontstond hierover enige zorg omdat twee christelijke partijen aan de nieuwe regering gaan deelnemen. Maar ook die partijen staan achter het bevorderen van emancipatie in het kader van het voorkomen en van het tegengaan van discriminatie.

Voltooid leven erkennen?
De twee christelijke partijen staan niet achter het voorstel om die mensen te helpen die weloverwogen een einde aan hun leven willen maken omdat zij hun leven als voltooid zien. Deze christelijke partijen hebben vastgelegd dat zij geen andersdenkende leden van de volksvertegenwoordiging zullen dwingen tegen hun geweten in te gaan stemmen. Uit het oogpunt van zelfbeschikking is dit een belangrijke initiatiefwet vanuit de Tweede Kamer.

Referendum afschaffen en burgemeestersverkiezingen?
De nieuwe regering zal de wet op een adviserend referendum afschaffen omdat dit een te grof middel is om tot verantwoorde besluitvorming te komen. Het houden van referenda lijkt heel democratisch maar vormt een reële bedreiging voor het zelfbeschikkingsrecht van individuen en minderheden omdat democratie dan dreigt te worden opgevat als dictatuur van meerderheden of zelfs (bij een lage opkomst) van een minderheid. Zie voor verdere onderbouwing van mijn standpunt de blogberichten 139, Referendum? Schijnvertoning! (1) en 180, Referendum? Schijnvertoning! (2). Een vergelijkbaar gevaar dreigt bij het invoeren van een gekozen burgemeester, zoals de nieuwe regering wil. Dat tast de positie aan van de gekozen gemeenteraad als hoogste orgaan van de gemeente door autocratische leiders van het type Trump. Zie hierover bericht 211, Is de gekozen burgemeester ondemocratisch?

Legalisering wietteelt
De nieuwe regering is bereid een proef te doen om in een aantal gemeenten vanwege de overheid wiet te laten telen. De bedoeling is hierdoor de kwaliteit te verbeteren en de criminaliteit terug te dringen. Als die proef slaagt dan kan de wietteelt gelegaliseerd worden, zoals dat in een aantal staten in de VS en een land als Uruguay al het geval is.

Rijksmuseum? Openluchtmuseum en Fries Museum!
Hoewel de nieuwe regering veel aandacht geeft aan de regio's buiten de Randstad is het verplicht bezoeken van het Rijksmuseum in Amsterdam door scholieren daarmee in strijd. Het is goed dat leerlingen in aanraking komen met onze geschiedenis maar dat kan dan beter in het Openluchtmuseum in Arnhem waar veel aandacht is voor het platteland en waar de Canon van Nederland goed te zien is. In Friesland komen stemmen op om met de leerlingen van Friese scholen het prachtige Fries Museum in Leeuwarden te gaan bezoeken.

Wilhelmus? Fries en Europees volkslied!
Het voorstel van de nieuwe regering is om in de scholen meer aandacht te besteden aan het Nederlandse volkslied, het Wilhelmus. Dat heeft in Friesland tot de reactie geleid om ook aandacht te besteden aan het Friese volkslied (dat in Friesland veel meer gezongen wordt dan het Wilhelmus). En waarom dan ook niet in Nederland op scholen en daarbuiten meer aandacht voor het spelen van het (informele) Europese volkslied van Van Beethoven?

Is het regeerakkoord niet meer dan een lijst van beleidsvoornemens?
Critici zeggen dat het regeerakkoord niet meer is dan een lijst van beleidsvoornemens. Wie mijn boodschappenlijstje hierboven bekijkt, wordt in die indruk bevestigd. Toch zitten er achter die voornemens een paar veronderstellingen die om nadere aandacht vragen. Zoals het spreken over de "gewone, normale Nederlanders". Daarover een volgende keer meer.






Nederlandse verkiezingen
Dit blogbericht past in mijn blogserie over de Nederlandse verkiezingen en de gevolgen ervan. Daarin verschenen eerder de blogberichten 179: Moreel leiderschap: wat is dat?, nummer 180: Referendum? Schijnvertoning! (2), nummer 181: De anti-elite-paradox, nummer 182: 'De kloof' bestaat niet in Nederland, nummer 183: "Wij worden niet gehoord!": klopt dat wel? en nummer 184: CDA-aanval op zelfbeschikking (dit bericht is hiervan het meest gelezen).
Zie voor mijn reactie op de uitslag van de verkiezingen blogbericht 186: Populismegolf gestopt in Nederland (dit bericht is hiervan het meest gelezen), 187: Regeringsvorming in Nederland (1) over het belang van het oeroude poldermodel, 188: Regeringsvorming in Nederland (2) over het divagedrag van kiezers, 189: Regeringsvorming in Nederland (3) over het consumentengedrag van kiezers, 190: Regeringsvorming in Nederland (4) over het links/progressieve misverstand, 191: Regeringsvorming in Nederland (5) over het belang van samenwerkingsstrategieën, 192: Regeringsvorming in Nederland (6) over het belang van het maatschappelijk middenveld, en nummer 199: Regeringsvorming in Nederland (7) over de duur van de kabinetsformatie.





zaterdag 7 oktober 2017

215. Genderneutraal? Genderpluriform!

Het begrip 'genderneutraal' duikt nu overal op. De bedoeling is dat de zwart/wit-begrippen 'man/vrouw' en ook 'mannelijk/vrouwelijk' niet meer misbruikt worden om mensen in op te sluiten. Een loffelijk streven voor wie streeft naar meer menselijke zelfbeschikking. Veel mensen denken echter dat hen iets afgepakt wordt. Dat komt door het woordje 'neutraal'. Alsof we allemaal grijze muizen moeten worden. Waar komt dat woord vandaan? En is dat erg gevaarlijk voor humanistische, vrouwen- en homo/lesbische emancipatiebewegingen?

Mijn kritiek op begrippen als 'neutraal' en 'normaal'
De woorden 'neutraal' en 'normaal' zijn gebaseerd op een verkeerde interpretatie van het begrip 'gelijkheid' uit de leus van de Franse en Bataafse Revolutie: "vrijheid, gelijkheid en broederschap". Gelijkheid wordt in die interpretatie opgevat als gelijkvormigheid. En dat staat op gespannen voet met het begrip vrijheid. Gelijkheid moet daarom worden opgevat als gelijkwaardigheid in veelvormigheid. Normaal betekent zowel gangbaar als gewenst. Dat brengt afwijkend gedrag en minderheden in gevaar. Neutraal suggereert waardevrij maar dwingt juist iedereen in een keurslijf van een dictatoriale meerderheid of zelfs een onverdraagzame minderheid. Omdat gendergelijkwaardig en -veelvormig een veel te veel wijdlopige omschrijving is, stel ik genderpluriform voor. Dat idee komt uit het onderwijs.

Mijn ervaring in het openbaar onderwijs: van neutraal naar pluriform
Van 1988 tot 2013 was ik voorzitter van het landelijk platform openbaar onderwijs CBOO. (Zie hiervoor mijn memoires: Humanisme als zelfbeschikking; levensherinneringen van een homohumanist, 2016). In de Nederlandse grondwet staat nu in artikel 23.3: "Het openbaar onderwijs wordt, met eerbiediging van ieders godsdienst of levensovertuiging, bij wet geregeld." Dat werd in het verleden (net als in Frankrijk) meestal neutralistisch opgevat. Namelijk dat aan godsdienst en levensovertuiging geen enkele aandacht mocht worden besteed. Alsof je iemand of iets eerbiedigt door hem/haar/het te negeren! Inmiddels is die neutralistische interpretatie mede door mijn toedoen vervangen door een pluralistische. Daardoor kunnen overal op openbare scholen de keuzevakken godsdienst en humanistisch vormingsonderwijs worden aangeboden, nu zelfs door de landelijke overheid bekostigd.

Taal en zelfgekozen identiteiten
Genderpluriform betekent niet dat mensen een identiteit wordt afgepakt maar dat zij die vrij kunnen kiezen. Identiteit wordt daardoor niet opgedrongen maar iets van vrije keuze: zelfbeschikking dus. Dit uitgangspunt onderbouw ik verder in mijn Tresoar-lezing Identiteit als keuze. Het begrip 'genderneutraal' is weer een voorbeeld van een uiterst ondoordachte vertaling van de Engelstalige begrippen 'gender neutrality & gender-neutral'. Die hebben in de Verenigde Staten geleid tot een hysterisch verzet tegen 'genderneutrale toiletten' door mensen die allemaal thuis zulke toiletten hebben staan. Als we het nu toch hebben over het versterken van de Nederlandse identiteit dan zou men er verstandig aan doen om te beginnen met het ophouden met het klakkeloos overnemen van ondoordachte discussies uit het buitenland. Nog een paar verwarring scheppende voorbeelden: een juiste vertaling van het Engelstalige 'religion' is niet 'religie' maar 'godsdienst' of 'levensovertuiging' al naar gelang wat de spreker of schrijver zelf bedoelt. Het zelfde geldt voor 'equality' dat ofwel 'gelijkvormigheid' ofwel 'gelijkwaardigheid' betekent. En het zelfde geldt voor 'homofoob' dat geen ziekte is maar 'homovijandig' betekent. En voor het 'homohuwelijk' dat helemaal niet bestaat omdat het om één en hetzelfde huwelijk gaat. Waarom lijden aan de Engelse ziekte als het Nederlands veel helderder is? Neem alleen al het feit dat geen enkele andere taal dan het Nederlands het woord en de onderliggende  betekenis van 'polderen' kent, met alle ontwrichtende maatschappelijke gevolgen (zie Koerdistan en Catalonië !) van dien.





Naschrift. Mijn meest gelezen blogbericht over onderwijs is nummer 27: "Dachautje spelen", gevolgd door nummer 114: Identiteit als keuze, nummer 41: Piet Thoenes van Dachau tot Utopia, nummer 60: Homovoorlichting, nummer 107: Homostudies Utrecht, blog nummer 162: Homovoorlichting op school moet beter, nummer 39: Gered door studentendecaan, nummer 23: Onderwijsverleden, nummer 48: Jubeljaar 1971, en als mijn minst gelezen blog over onderwijs nummer 35: Twee katholieke kandidaatsexamens.

De groep blogberichten over de positie van de Nederlandse taal en cultuur wereldwijd wordt vooral gelezen dankzij de opleidingen Neerlandistiek die van mijn blog gebruik maken. In deze groep werd het meest gekeken naar blogbericht 71 over Nederlands wereldtaal? gevolgd door nummer 17 over Disadvantaged by English, door nummer 22 over Nieuw Holland & Nieuw Zeeland, nummer 12 over Handicapé par la francophonie, nummer 20 over over de Engelse vijandschap tegen het Nederlands: No Dutch please!, nummer 102 over Grenzenloos Nederlands, nummer 13 over Afrikaner identiteit, nummer 11 over Frankrijk & Nederland en nummer 10 over Vlaanderen & Nederland.



zaterdag 30 september 2017

214. Is Duitsland na verkiezingen rechts-populistischer?

Op 24 september 2017 vonden de Bondsdagverkiezingen plaats in Duitsland. Voor het eerst sinds de Tweede Wereldoorlog komt er een rechts-populistische partij in de Bondsdag. En behalen de christendemocraten en de sociaaldemocraten de slechtste resultaten. De door vele media voorspelde rechts-populistische golf kwam er niet in Oostenrijk, Nederland en Frankrijk. Heeft die nu wel toegeslagen in Duitsland? Of zien de feiten er anders uit? En wat zijn de gevolgen voor de homo/lesbische beweging in Duitsland en de Europese Unie?

Landelijke verkiezingsuitslagen
De vorige Bondsdagverkiezingen waren in 2013. Toen haalden de christendemocratische CDU/CSU 42%, nu 33%. Toen haalde de sociaaldemocratische SPD 26%, nu 21%. Toen haalde de rechts-populistische Alternative für Deutschland AfD niet de kiesdrempel met 4,7%, nu werd ze de derde partij met 13%. Toen haalde liberale FDP ook de kiesdrempel niet met 4,8%, nu werd ze vierde met 11%. Toen haalden de Groenen 8%, nu werden ze vijfde met 9%. En toen haalde Die Linke 9% en nu weer, waarmee ze de zesde partij werden. Wat aantal partijen betreft, begint Duitsland een beetje op de rest van Europa te lijken. Dat geldt ook voor de aanwezigheid van een rechts-populistische partij. Maar voor Duitsland met zijn nazistische oorlogsverleden is dat voor vele Duitsers en Europeanen schrikken.

Regionale verschillen
Wie een verklaring zoekt voor de opkomst van de AfD kan het beste naar de regionale verschillen kijken. Dan valt het op dat de AfD het best gescoord heeft in de voormalige Oost-Duitse deelstaten. In het bijzonder in Dresden en het oostelijk deel van Saksen. Dat zijn nu juist de gebieden waar grote delen van de bevolking zich achtergesteld voelen bij de voormalige West-Duitse deelstaten. En de gebieden waar men de minste ervaring heeft met buitenlanders en asielzoekers. Uit een onderzoek is gebleken dat slechts 31% van de AfD-kiezers uit overtuiging op die partij heeft gestemd. Een meerderheid van 60% deed dat uit teleurstelling over andere partijen. Een vergelijkbare meerderheid van 55% van de ondervraagde AfD kiezers vindt dat die partij te weinig afstand neemt van extreem-rechtse opvattingen. Het is dus een vooroordeel om alle AfD-stemmers te zien als neonazi's.

Verschillen naar opleiding, leeftijd en geslacht
De AfD-kiezers zijn gemiddeld lager opgeleid dan de overige kiezers. Dat past in het beeld van de rest van Europa. Men zou kunnen verwachten dat proteststemmers vooral te vinden zijn onder jongeren en ouderen maar dat is niet het geval. Dat geldt wel voor de groep van 35 tot en met 44-jarigen. Ik heb hier geen verklaring voor. Opvallend is dat bijna twee keer zoveel mannen als vrouwen op de AfD stemmen. Vrouwen zijn oververtegenwoordigd onder CDU/CSU-kiezers. Zouden deze AfD-mannen moeite hebben om op een partij te stemmen met een vrouw als lijsttrekker? En veel vrouwen dat juist liever wel doen? Seksisme dus?

Waar komen rechts-populistische stemmers vandaan?
Een belangrijke verklaring voor de groei van het aantal AfD-kiezers is dat een kwart in 2013 niet gestemd heeft en in 2017 wel. Een kwart stemde in beide jaren op de AfD. De overige helft stemde in 2013 op een andere partij, gedeeltelijk rechts en deels links. Vooral in de vroegere Oost-Duitse deelstaten stemden huidige AfD-kiezers in 2013 op Die Linke. Alleen in voormalig Oost-Berlijn bleef Die Linke een partij van enige plaatselijke betekenis. Dat uiterst links en uiterst rechts in elkaar overlopen, dat is ook in Nederland het geval .

Rechts-populistische verdeeldheid
In blogbericht 195, Wat kunnen we van de Duitse verkiezingen leren?, schreef ik al dat rechts-populistisch Duitsland onderling zeer verdeeld is. Dat blijkt ook uit bovenstaande gegevens. De dag na de verkiezingen stapte de AfD-partijvoorzitter uit de partij en gaat als eenpersoonsfractie in de Bondsdag zitten omdat zij de partijleiding te rechts vindt. De AfD begon in 2013 als een anti-euro-partij. Maar sinds het stukken beter gaat met de euro en na de toevloed van vluchtelingen is het vooral een anti-vluchtelingen-partij geworden die in meerderheid bestaat uit proteststemmers die ontevreden zijn over andere partijen maar die onderling vaak van mening verschillen. Dat voorspelt niet veel goeds voor die partij.

Vergelijking met de rest van Europa
Vergeleken met de rest van Europa liep Duitsland uit de pas vanwege het ontbreken van een rechts-populistische partij in de volksvertegenwoordiging. In de afgelopen jaren kwam de AfD al in 13 van de 16 parlementen in de Duitse deelstaten. Deze ontwikkeling is dus te voorzien geweest. De binnenkomst van de AfD in de Bondsdag komt niet uit de lucht vallen maar is eerder het zichtbaar worden van een ondergronds gebleven ontwikkeling. Duitsland is dus niet plotseling rechts-populistischer geworden. Dat neemt niet weg dat de rest van de Bondsdag er verstandig aan doet om de zorgen van die burgers die zich achtergesteld voelen serieuzer te nemen. Dat geldt met name voor de voorheen Oost-Duitse deelstaten.

Gevolgen voor de homo/lesbische beweging
Gelukkig is de openstelling van het huwelijk voor paren van gelijk geslacht nog net voor deze verkiezingen wettelijk geregeld. Anders dan in Nederland maar in lijn met de rest van Europa is rechts-populistisch Duitsland overwegend homovijandig. Er is dan ook alle reden voor de (zwakke) homo/lesbische beweging in Duitsland om aanzienlijk meer te doen aan zelforganisatie en te werken aan bondgenootschappen met verwante, ook op emancipatie gerichte bewegingen en met maatschappelijke sleutelfiguren die voor emancipatie zijn. Ook is meer Europese samenwerking belangrijk. Vooral vanwege de meest overheersende homovijandigheid in Oost-Europa. Huwelijksgelijkberechtiging is daar nog ver te zoeken.



Naschrift. Mijn meest gelezen blogbericht over Duitsland is nummer 195: Wat kunnen we van de Duitse verkiezingen leren?  (de grootste stijger in deze blogserie), gevolgd door nummer 156: Hoe de Stasi zakte voor 'Homoseksuaiteit als toetssteen', nummer 117: IHEU & Duitsland en nummer 68: De val van de Berlijnse Muur.

zaterdag 23 september 2017

213. Is homo/lesbische gezichtsherkenning gevaarlijk?

De Pools/Amerikaanse onderzoeker Kosinski, verbonden aan de Stanford University in Californië, zegt een computerprogramma te hebben ontwikkeld waardoor homoseksuele vrouwen en mannen in negen van de tien gevallen als homo of lesbisch herkend zouden worden. In blogbericht 72 heb ik aangetoond dat veel onderzoek rond homoseksualiteit onwetenschappelijk, onethisch en zelfs gevaarlijk is. Is dat in geval ook zo? En waarom?

Misleidend onderzoek rond homoseksualiteit
In mijn proefschrift Homoseksualiteit in Nederland, studie van een emancipatiebeweging (Amsterdam 1982) maak ik al aannemelijk dat homoseksualiteit een biologische oorsprong heeft. Dat men door de zogenaamde 'verleiding' homoseksueel zou kunnen worden, is een sprookje gebleken. Veel gedane onderzoekingen zijn niet gebaseerd op representatieve steekproeven en weerspiegelen meestal de bestaande vooroordelen en niet de feiten.

Wetenschappelijke bezwaren tegen dit onderzoek
Kosinski heeft gebruik gemaakt van gegevens ontleed aan dating sites over 35.000 blanke Amerikaanse mannen en vrouwen, homo- en heteroseksuelen tussen de 18 en 40 jaar. Bij homomannen heeft hij onder andere gelet op smallere wenkbrauwen en gezichtsbeharing. Bij lesbische vrouwen op het veel minder gebruiken van make-up, op het minder gebruik maken van onthullende kleding en het vaker dragen van een baseballcap. Men hoeft niet doorgeleerd te hebben in methodologie van wetenschappelijk onderzoek om meteen te begrijpen dat deze kenmerken meer zeggen over bestaande subculturele modes dan over een homoseksuele oriëntatie die uit gezichtsherkenning zou blijken! Het is onbegrijpelijk dat serieuze media dit soort berichten verspreiden zonder dat daar wetenschappers naar hebben gekeken. Zou Kosinski bovendien nog nooit van biseksualiteit hebben gehoord?

Ethische bezwaren tegen dit onderzoek
Kosinski vindt zijn onderzoek onder andere belangrijk omdat daaruit zou blijken dat homoseksualiteit aangeboren zou zijn. Daar is al heel wat onderzoek naar gedaan. Maar wat is het belang daarvan? Denkt hij werkelijk dat zwarten en (on)godsdienstigen minder gediscrimineerd zouden worden omdat huidskleur en (on)godsdienstigheid aangeboren zouden zijn? Homorechten zijn mensenrechten en die hebben iedereen ongeacht zijn of haar al dan niet aangeboren eigenschappen. Belangrijke ethische bezwaren zijn bovendien de maatschappelijke gevaren door grootschalig homovijandig misbruik van dit onderzoek.

Maatschappelijke gevaren van dit onderzoek
In 79 landen is homoseksualiteit strafbaar, veel daarvan zijn voormalige Britse koloniën. In zeven landen staat op homoseksualiteit nog altijd de doodstraf, alle zeven zijn islamitisch geregeerde landen. Maar ook in veel andere landen is sprake van homovervolging, zoals in Rusland. Slechts in ruim twintig landen is het huwelijk opengesteld voor paren van gelijk geslacht. In een dergelijke overwegend homovijandige wereld is het op zijn zachtst gezegd naïef en op zijn hardst gezegd misdadig om homovervolgers instrumenten in handen te geven om het mensenrecht op zelfbeschikking nog grootschaliger en wreder aan te tasten.




Meest gelezen blogberichten over homoseksualiteit
Het meest gelezen blogbericht over homoseksualiteit is nummer 80 over de World Press Photo 2014. Daarop volgen nummer 32 over mijn eerste vriendje, nummer 29 over de Russische homovervolging, nummer 45 over Gerard Reve en Antoine Bodar, nummer 37 over de rampenzomer 1967, nummer 19 over de wereldwijde Britse homovervolging, nummer 51 over Homostudies, nummer 40 over Benno Premsela, een nieuwe vader, nummer 78 over homoseks en jongeren, en als tiende, nummer 28 over mijn homojeugd.






zaterdag 16 september 2017

212. CDA-aanval op zelfbeschikking (2)

In zijn Schoo-lezing op 4 september 2017 zet CDA-leider Van Haersma Buma zijn aanval op zelfbeschikking voort. In mijn blogbericht nummer 184, CDA-aanval op zelfbeschikking (1), heb ik al aangetoond dat Nederland niet "van oorsprong christelijk" is. En dat het praten over "normen en waarden" verduisterend taalgebruik is. In zijn lezing voegt hij er aan toe dat aan vrijheid en gelijkheid te veel waarde wordt toegekend. Dat "de boze burger" een "gewone Nederlander" zou zijn. Dat een "verlichte islam" een ijdele hoop zou zijn. Dat het belang van het individu "minder nadruk" zou moeten krijgen. En dat vrijheid en gelijkheid "uit de christelijke traditie" zouden zijn voortgekomen. Deze opvattingen bedreigen de humanistische, vrouwen- en homo/lesbische emancipatiebewegingen in Nederland en in Europa. Iedere Nederlander zou op zijn/haar hoede moeten zijn. Waarom vind ik dat?

Wordt aan vrijheid en gelijkheid te veel waarde toegekend?
Als Buma zegt dat aan vrijheid en gelijkheid te veel waarde wordt toegekend, betekent dit dat hij meer onvrijheid en ongelijkheid wil. Dat is een rechtstreekse aanval op het beginsel dat mensen zelf zin en vorm moeten kunnen geven aan hun leven zolang zij het recht op zelfbeschikking van anderen niet aantasten. Dit beginsel ligt ten grondslag aan zowel onze grondwet als de internationale mensenrechtenverdragen. Zolang hij niet aangeeft welke onvrijheden en ongelijkheden hij wil bevorderen, vraagt hij ons om een blanco check die hij naar eigen willekeur kan invullen. Denkt Buma dat vrijheidlievend Nederland dat pikt?

Is "de boze burger" een "gewone Nederlander"?
In blogbericht 130, "Daar moet een piemel in", toon ik aan dat heel veel boze burgers ten onrechte de indruk wekken namens "het volk" te spreken. Het is immers kenmerkend voor populistische media en politici dat zij boze burgers naar de mond praten. Buma wekt de indruk ook op die populistische toer te gaan. Dat versterkt de misvatting dat democratie een dictatuur van een meerderheid, of zelfs van een luidruchtige boze minderheid, zou zijn. Zie mijn blogbericht 34 over Vijf misverstanden over democratie. (Nu ik dit schrijf, hoor ik op de radio boze toeristen uit Nederland die klagen dat zij zo lang op hulp hebben moeten wachten op Sint Maarten en geen enkele aandacht hebben voor het leed dat de eilandbewoners is overkomen: is dit volgens Buma nu christelijke naastenliefde geworden?)

"De" islam bestaat niet
In het boek "Rob Tielman; een begeesterd humanist" van Bert Gasenbeek en Floris van den Berg staat mijn artikel "Homoseksualiteit als toetssteen: islam, christendom en humanisme onderling vergeleken" (blz. 300-308). Daarin maak ik duidelijk dat binnen de godsdiensten uiterst verschillend wordt gedacht over bijvoorbeeld homoseksualiteit. Het is dus veel te makkelijk om, zoals Buma doet, alle islamieten op één grote hoop te gooien. Over kennis van de door hem zo geprezen (protestants)christelijke traditie gesproken: hij zou toch de leuze uit de Nederlandse reformatie "Liever Turks dan Paaps" moeten kennen.  Over de grote verscheidenheid in opvattingen onder alleen al de Nederlanders met een Turkse achtergrond schreef ik blogbericht 70: Turkse troebelen (1). "De" islam bestaat dus niet.

Minder nadruk op individu bedreigt mensenrechten
Ten onrechte suggereert Buma dat een nadruk op het individu de gemeenschapszin zou ondermijnen. Het is het welbegrepen eigenbelang van iedereen om niet alleen aan het beperkte eigenbelang te denken maar juist ook aan wat wij als gemeenschappelijk belang hebben. Het maakt echter een groot verschil of je dat gemeenschappelijke van boven af wilt opleggen zoals Buma kennelijk wil: van het verplicht zingen van het Wilhelmus tot de herinvoering van de dienstplicht. Of dat je iedereen wilt overtuigen van de noodzaak om samen te werken aan een rechtvaardiger samenleving. Het zijn nu juist de door Buma zo verheerlijkte "boze burgers" die vaak in overmaat lijden aan het verschijnsel 'Ikke, ikke en de rest kan stikke' waardoor gemeenschapszin en sociale samenhang ondermijnd worden.

Vrijheid en gelijkheid zijn niet voortgekomen uit christelijke traditie
De idealen van de Franse en de Bataafse Revolutie werden vanuit de door Buma zozeer bezongen christelijke traditie aanvankelijk juist tegengewerkt. (De anti-revolutionairen!) Het had hem gesierd als hij de grote waarde van de seculiere en humanistische tradities in Nederland op zijn minst ook vermeld had. Het is tegenstrijdig om vrijheid en gelijkheid als traditionele christelijke waarden te omschrijven en ze dan vervolgens te willen inperken.

Buma bedreigt humanistische, vrouwen- en homo/lesbische emancipatiebewegingen
Deze aanval op het zelfbeschikkingsrecht bedreigt de humanistische, de vrouwen- en de homo/lesbische emancipatiebeweging. Dit past weliswaar in de eeuwenoude christelijke traditie maar het zou toch historisch gezien juister zijn geweest als hij zich duidelijker had uitgesproken over het maatschappelijke belang van deze emancipatiebewegingen. Nu wekt hij toch vooral de indruk de verworvenheden hiervan te willen terugdraaien. Alleen al door anti-humanistische, homo- en vrouwvijandige boze burgers ineens "gewoon" te noemen.

Bedreigt Buma de toekomst van Europa?
In blogbericht 139, Referendum? Schijnvertoning!, beschrijf ik enkele zeer fundamentele bezwaren tegen het gehouden Oekraïne-referendum. Buma heeft een kwalijke, Europa bedreigende rol gespeeld door een minderheid van 20% boze burgers naar de mond te praten. Gelukkig zonder succes, mede dankzij een deel van zijn CDA-aanhang die wel het belang van de Europese Unie onderkent. Hopelijk kunnen die CDA'ers ook iets doen aan die Europese christendemocraten (zoals in Hongarije) die een Europese rechtstaat bedreigen. 

Bedreigt Buma de toekomst van Nederland?
Na deze Schoo-lezing van Buma is het nog onbegrijpelijker dat de SP Buma als premier wilde en niet met de VVD wilde regeren. Kritiek op de VVD is zeker mogelijk maar die partij denkt positiever over menselijke zelfbeschikking dan het CDA. De SP is tegen een zelfgekozen levenseinde. Hun heulen met een CDA die inmiddels de VVD rechts heeft ingehaald en hun weigering om met de VVD te gaan regeren, maken de SP er mede voor verantwoordelijk dat er nu een meer rechtse regering komt dan noodzakelijk is geweest.

Is Buma Fries-nationalistisch?
In een van de (te) vele praatprogramma's kwam de kritiek voorbij dat de opvattingen van Buma "Fries-nationalistisch" zouden zijn. Waaruit maar weer blijkt hoe weinig landelijke media over Friesland weten. Het Friese nationalisme is (anders dan de meeste andere) veel progressiever dan de conservatieve Buma: opener, pluralistischer, verdraagzamer en meer op zelfbeschikking van individuen en minderheden gericht. Ter informatie van de vele Fries-onkundigen verwijs ik naar mijn hieronder staande serie blogberichten over Friesland.

Het best bekeken blogbericht over Friesland blijft nummer 33 over de Friese taalvrede. Binnen deze groep zijn ook veel bekeken de blogberichten 9 over Vlaanderen & Friesland, nummer 21 over It wrede paradys, nummer 81 over de Fryske taalfrede, nummer 114 over Identiteit als keuze, nummer 143 over Friesland in mijn memoires, nummer 109 over de Fryske taalfrede op 'e nij bedrige, nummer 150 over Nexit? Fryslânexit!, nummer 175 over Frieslands 'iepen mienskip' en nummer 176 over Friezen uitvinders poldermodel.


Nederlandse verkiezingen
Dit blogbericht past in mijn blogserie over de Nederlandse verkiezingen en de gevolgen ervan. Daarin verschenen eerder de blogberichten 179: Moreel leiderschap: wat is dat?, nummer 180: Referendum? Schijnvertoning! (2), nummer 181: De anti-elite-paradox, nummer 182: 'De kloof' bestaat niet in Nederland, nummer 183: "Wij worden niet gehoord!": klopt dat wel? en nummer 184: CDA-aanval op zelfbeschikking (dit bericht is hiervan het meest gelezen).
Zie voor mijn reactie op de uitslag van de verkiezingen blogbericht 186: Populismegolf gestopt in Nederland (dit bericht is hiervan het meest gelezen), 187: Regeringsvorming in Nederland (1) over het belang van het oeroude poldermodel, 188: Regeringsvorming in Nederland (2) over het divagedrag van kiezers, 189: Regeringsvorming in Nederland (3) over het consumentengedrag van kiezers, 190: Regeringsvorming in Nederland (4) over het links/progressieve misverstand, 191: Regeringsvorming in Nederland (5) over het belang van samenwerkingsstrategieën, 192: Regeringsvorming in Nederland (6) over het belang van het maatschappelijk middenveld, en nummer 199: Regeringsvorming in Nederland (7) over de duur van de kabinetsformatie.


zaterdag 9 september 2017

211. Is de gekozen burgemeester ondemocratisch?

De regeringsvorming in Nederland is nog steeds niet afgerond. Inmiddels is wel uitgelekt dat overwogen wordt om in de toekomst de burgemeester te laten kiezen. Dat lijkt heel democratisch maar is dat zo? Wat zijn de gevolgen voor homo/lesbische minderheden?

De gemeenteraad is in Nederland het hoogste gezag in de gemeente
In de Nederlandse grondwet is het hoogste gezag in de gemeente de gekozen raad. Die stelt een vertrouwelijke selectiecommissie samen waarin meestal alle fractievoorzitters zitten. Dus niet alleen degenen die tot een meerderheid behoren maar ook de kleinste minderheden in de raad zijn daarin vertegenwoordigd. Wie democratie niet opvat als de dictatuur van de meerderheid zal het met mij eens zijn dat dit heel democratisch is. De commissaris van de koning en de minister van binnenlandse zaken zien er ook op toe dat dit selectieproces democratisch verloopt. Deze vertrouwelijke procedure zorgt ervoor dat plaatselijke populistische gelukszoekers hier weinig te zoeken hebben. En dat bestuurders die elders hebben laten zien dat zij bekwaam zijn een redelijke kans maken. Verkiezingen van burgemeesters leiden elders in de wereld vaak tot het soort kandidaten die eerder op hun mooie uiterlijk en beloftes worden uitgekozen dan op hun gebleken bekwaamheden als bestuurders. Voordrachten door de raad worden in de regel door de regering overgenomen.

Twee kapiteins op één schip: daar komen problemen van
Een gekozen burgemeester leidt er toe dat er twee kapiteins komen op het schip van de gemeente. Men kan wel een taakverdeling maken maar het leidt in alle gevallen tot een inperking van de macht van de plaatselijke volksvertegenwoordiging. Minder democratisch dus in plaats van meer. Bovendien ontstaan er altijd problemen over de afbakening van de bevoegdheden tussen raad en burgemeester. Omdat zij beiden door de kiezers gekozen zijn, denken ze evenveel recht van spreken te hebben. Omdat de burgemeester het eens is met zichzelf en de raad meestal onderling verdeeld is, leidt de gekozen burgemeester tot een sluipende uitholling van de macht van de volksvertegenwoordiging. Dat is dus minder democratisch als men vindt dat democratie geen dictatuur van een meerderheid moet zijn.

Een raad is democratischer dan één persoon
Een persoon die door een meerderheid van de kiezers gekozen is, vertegenwoordigt vaak niet de meerderheid van alle stemgerechtigden. Neem bijvoorbeeld Trump, Erdogan en Poetin. Een gekozen burgemeester vergroot dus de kans op het kiezen van populistische personen die al snel in de verleiding komen om zich autocratisch te gaan gedragen. Dat maakt de kans groter dat die persoon op gespannen voet komt te staan met de bewakers van de rechtsstaat zoals de rechtsspraak en de media. Ook dat verschijnsel zien we over de hele wereld. Er is hier dus sprake van een uitholling van de democratie opgevat als de maatschappelijke vormgeving van zelfbeschikking van en mensenrechten voor iedereen.

Het poldermodel vraagt om iemand die boven de partijen staat
Net zoals ons staatshoofd en de commissarissen van de koning is de burgemeester van belang als iemand die boven de partijen staat. Een poldermodel met ontelbare politieke partijen en langdurige besluitvormingsprocessen is gebaat bij een persoon die niet een toevallige meerderheid vertegenwoordigt maar boven alle partijen staat waarin zoveel mogelijk mensen zich vertegenwoordigd weten. Er wordt veel geklaagd over ons oude poldermodel maar zij veronachtzamen de grote voordelen die het ons gebracht heeft.

Homoseksualiteit als toetssteen
Wie de vooruitgang ziet die de homo/lesbische bewegingen hebben geboekt, zal moeten toegeven dat die niet tot stand is gekomen dankzij maar ondanks populistische autocraten. Die vooruitgang is vooral tot stand gekomen dankzij de erkenning dat mensenrechten ook homorechten inhouden. Overal waar populistische leiders zogenaamd democratisch maar in werkelijkheid autocratisch te werk gaan, is homo/lesbische gelijkberechtiging afwezig of uiterst kwetsbaar. Openlijk homo/lesbische bestuurders zijn alleen te vinden in landen met parlementaire democratie waarin mensenrechten van minderheden gerespecteerd worden.






Nederlandse verkiezingen
Dit blogbericht past in mijn blogserie over de Nederlandse verkiezingen en de gevolgen ervan. Daarin verschenen eerder de blogberichten 179: Moreel leiderschap: wat is dat?, nummer 180: Referendum? Schijnvertoning! (2), nummer 181: De anti-elite-paradox, nummer 182: 'De kloof' bestaat niet in Nederland, nummer 183: "Wij worden niet gehoord!": klopt dat wel? en nummer 184: CDA-aanval op zelfbeschikking (dit bericht is hiervan het meest gelezen).
Zie voor mijn reactie op de uitslag van de verkiezingen blogbericht 186: Populismegolf gestopt in Nederland (dit bericht is hiervan het meest gelezen), 187: Regeringsvorming in Nederland (1) over het belang van het oeroude poldermodel, 188: Regeringsvorming in Nederland (2) over het divagedrag van kiezers, 189: Regeringsvorming in Nederland (3) over het consumentengedrag van kiezers, 190: Regeringsvorming in Nederland (4) over het links/progressieve misverstand, 191: Regeringsvorming in Nederland (5) over het belang van samenwerkingsstrategieën, 192: Regeringsvorming in Nederland (6) over het belang van het maatschappelijk middenveld, en nummer 199: Regeringsvorming in Nederland (7) over de duur van de kabinetsformatie.






vrijdag 1 september 2017

210. Zijn media handlangers van populisten? (1)

Britten blijken veel vaker populist dan Nederlanders. Komt dat door de Britse media? Of door het districtenstelsel? Verklaart dit de Brexit? En de van oudsher homovijandige media?

Britten en Nederlanders vergeleken
Het internationale onderzoeksbureau Kantar Public heeft in enkele landen onderzocht hoe populistisch daar gedacht wordt. In dit bericht vergelijk ik Britten en Nederlanders. Bijna de helft van alle Britten (46%) voelt zich in eigen land gemarginaliseerd. In Nederland is dat een minderheid van 26%. Een minderheid (47%) van de Britten denkt positief over het functioneren van de eigen democratie. In Nederland is dat een ruime meerderheid van 60%. Van de Britten is een minderheid van 43% het eens met de standpunten van de partij waarop men de laatste keer gestemd heeft en de rest stemde op die partij omdat men het alternatief erger vond. In Nederland is een ruime meerderheid van 62% het eens met de partij waarop men stemde. Laagopgeleiden stemmen populistischer dan hoogopgeleiden.

Het districtenstelsel pakt ondemocratisch uit
Wie denkt dat democratie de dictatuur van een meerderheid is, vindt het districtenstelsel democratisch. Maar wie democratie eerder opvat als de maatschappelijke vormgeving van menselijke zelfbeschikking en mensenrechten vindt dat het zeer ondemocratisch is om een landelijke minderheid van 45% van de bevolking geen enkele zetel in het parlement te geven. Omdat minderheden in het districtenstelsel genegeerd worden, is het begrijpelijk dat Britten ontevreden zijn over het functioneren van hun volksvertegenwoordiging. Door het meerpartijenstelsel in Nederland voelt men zich veel beter vertegenwoordigd omdat er meer te kiezen valt. En het kenmerkende Nederlandse poldermodel vergroot het draagvlak.

Het Brexit-referendum was ondemocratisch
Door de lage opkomst (vooral onder jongeren die tegen waren) was een meerderheid van de stemmers voor de Brexit maar dat weerspiegelde niet de werkelijke verhoudingen onder alle stemgerechtigden. Door een ingewikkelde besluitvorming te versimpelen tot een keuze tussen ja en nee, kan een kleine meerderheid van de stemmers iets anders beslissen dan wat een grote meerderheid van alle stemgerechtigden het beste vindt. Het kwalijke van referenda is niet alleen dat minderheden genegeerd worden maar ook dat door een lage opkomst een populistische minderheid een meerderheid van stemgerechtigden monddood kan maken. Referenda lijken op het eerste gezicht democratisch maar zijn het tegendeel.

Homoseksualiteit als toetssteen
Ook hier is homoseksualiteit een toetssteen. Het is een erge aantasting van democratische mensenrechten als een meerderheid het een homo/lesbische minderheid onmogelijk maakt om het eigen leven zelf zin en vorm te geven. Sinds het proces tegen Oscar Wilde in 1895 hebben Britse homovijandige media het leven van de homominderheid vergald. Hoe is dat te verklaren? Op homoseksualiteit stond in Britse gebieden tot 1861 de doodstraf en was het tot 1967 strafbaar. Britse kranten zijn meer dan Nederlandse afhankelijk van de losse verkoop en kranten verkochten daar beter met sensatie- dan met achtergrondverhalen.

In Nederland eindigde de strafbaarstelling van homoseksualiteit in 1811 dankzij de Franse en de Bataafse Revolutie. Mede daardoor en dankzij de verzuiling kon de homo/lesbische minderheid zich vroeg tot een mini-zuiltje ontwikkelen die homovijandige mediaberichten kon helpen corrigeren. Dankzij de strategie van zelforganisatie en het benaderen van sleutelfiguren en bondgenoten werd Nederland in 2001 wereldwijd het eerste land dat de huwelijksgelijkberechtiging tot stand bracht. Zelfbeschikking won het hier van populisme.

In een volgende bericht in deze serie ga ik dieper in op Nederlandse media en populisme. 





Mediakritiek
Het best bekeken in deze, sterkst gestegen, serie is nummer 80 over de World Press Photo 2014. Dat wordt in aantallen lezers gevolgd door de blognummers 139 over Referendum? Schijnvertoning! (de grootste stijger in deze groep), blogbericht nummer 74 over Valse nichten, nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws?, nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid, nummer 63 over Mediamissers,  nummer 44 over Mediamanipulatie, nummer 140 over Brexit? Schotland Exit!, en nummer 62 over Geschiedvervalsing. De twee meest recente blogberichten in deze mediakritische serie zijn nummer 183 over de vraag: "Wij worden niet gehoord!": klopt dat wel? en nummer 209 over de vraag: Zijn media handlangers van terroristen?

Engels/Britse onderwerpen
De meest bekeken blogberichten over Engels/Britse onderwerpen zijn (in volgorde van populariteit) blogbericht nummer 19: "No sex please, we're British!", 17: Disadvantaged by English, nummer 22: Nieuw Holland & Nieuw Zeeland, 20: No Dutch please!, 44: Mediamanipulatie, nummer 140: Brexit? Schotland Exit!, 123: IHEU & Engeland, 79: Alan Turing (1912-1954), de weggestopte held, 66: Pride en blogbericht nummer 152: Brexit? Referendum exit! Het meest recente Engels/Britse blogbericht is nummer 198 over de vraag: Wat kunnen we van de Britse verkiezingen leren?


zaterdag 26 augustus 2017

209. Zijn media handlangers van terroristen?

Het afgelopen weekeinde was ik op het altijd rustige Waddeneiland Schiermonnikoog. Op reis laat ik mijn MacBook Pro thuis en volg ik internet niet. Voor de nieuwsvoorziening over de aanslagen in en rond Barcelona was ik daarom aangewezen op een paar tv-zenders en dagbladen. Zo werd ik mij weer bewust van het belang van mijn serie over mediakritiek. Zijn Nederlandse media (ongetwijfeld onbedoeld) handlangers van islamitische terroristen? En is dat van belang voor de humanistische, de homo/lesbische en de vrouwenbeweging?

Vreesaanjagende beelden zijn in het belang van terroristen
Een belangrijke doelstelling van islamitische terroristen is angst aanjagen onder de in hun ogen vijandige bewoners van vrije democratische landen. Vanzelfsprekend moeten media aanslagen niet verzwijgen. Maar de eindeloze herhaling van vreesaanjagende beelden is meer in het belang van de islamitische terroristen dan van een zakelijke berichtgeving. Waarom is de berichtgeving van veel media zo ongeremd als het gaat om geweld terwijl dezelfde media terecht wel terughoudend zijn als het gaat om beelden van verkrachtingen? Rust op seks nog steeds een groter taboe dan op geweld? Zelfbeschikking zou toetssteen moeten zijn. Aantastingen daarvan moeten zeer terughoudend in beeld worden gebracht.

Nietszeggende beelden hebben nieuwsduiding vervangen
Opvallend is het eindeloos herhalen van nietszeggende beelden omdat er kennelijk niets anders te berichten valt. Waarom worden geen achtergrondgegevens verstrekt? Zo wordt geen melding gemaakt van het feit dat het grootste aantal slachtoffers van islamitisch terrorisme andere islamieten zijn. Of dat het aantal slachtoffers van islamitisch geweld de laatste jaren wereldwijd is afgenomen. Media moeten geen willoos werktuig worden van ongeremde aandachtszoekers. Het internet wordt daardoor al veel te veel vervuild.

Aandacht voor geweldsincidenten vertekent de geschiedenis en de context
Door vooral aandacht te besteden aan geweldsincidenten en niet of nauwelijks aan de geschiedenis en de context scheppen veel media een feitelijk onjuist beeld van wat er aan de hand is. Niet alleen jongeren maar ook ouderen weten kennelijk niet (meer) dat er in het verleden sprake was van veel meer geweld. Daardoor ontstaat het onjuiste beeld dat de toestand in de wereld achteruit gaat terwijl die in feite vooruit gaat. Het ontbreken van historisch en geografisch besef is een kwaal die op grote schaal voorkomt, mede omdat het wereldbeeld in veel media vertekend wordt. Als in een quiz vragen over geschiedenis of aardrijkskunde gesteld worden, blijken de meeste Nederlanders zeer slecht op de hoogte te zijn. Dat is niet alleen een falen van het onderwijs maar ook van media die vaak geen aandacht besteden aan de historische en geografische context van actuele gebeurtenissen.

Sensatiezucht en kijkcijferdictatuur
Kijk- en oplagecijfers zijn in commerciële media kennelijk belangrijker dan een zo goed mogelijke waarheidsgetrouwe beschrijving van de werkelijkheid. Slechts enkele media besteden stelselmatig aandacht aan het waarheidsgehalte van de berichten die in media verspreid worden. Onjuiste berichten krijgen veel meer aandacht dan een eventuele correctie van onjuistheden, als dat al gebeurt. De vrijheid van meningsuiting mag geen vrijbrief zijn om diezelfde vrijheid en het zoeken naar waarheid om zeep te helpen.

Goed nieuws is geen nieuws
In blogbericht 144, Is homo-nieuws geen nieuws?, ben ik anderhalf jaar geleden begonnen met het geven van inmiddels tientallen voorbeelden hoe (goed) homonieuws vrijwel geen aandacht krijgt in de meeste Nederlandse media. Daardoor ontstaat het onterechte beeld dat deze wereldwijde emancipatiebeweging gericht op zelfbeschikking geen vooruitgang zou boeken terwijl dat wel degelijk het geval is. Dit kwalijke mechanisme is niet alleen van toepassing op de humanistische, homo/lesbische en vrouwenemancipatiebewegingen maar ook op de samenleving als geheel. De meeste media gaan er nog steeds van uit dat goed nieuws geen nieuws zou zijn. Dit bevordert een feitelijk onjuist zeer negatief mensbeeld. Daarom plaats ik ook dit blogbericht in mijn blogserie met kritiek op de meeste media.






Mediakritiek
Het best bekeken in deze, sterkst gestegen, serie is nummer 80 over de World Press Photo 2014. Dat wordt in aantallen lezers gevolgd door de blognummers 139 over Referendum? Schijnvertoning! (de grootste stijger in deze groep), blogbericht nummer 74 over Valse nichten, nummer 34 over Vijf misverstanden over democratie, nummer 144 over de vraag: Is homo-nieuws geen nieuws?, nummer 4 over Levensgevaarlijke preutsheid, nummer 63 over Mediamissers,  nummer 44 over Mediamanipulatie, nummer 140 over Brexit? Schotland Exit!, en nummer 62 over Geschiedvervalsing. Het meest recente blogbericht in deze mediakritische serie is nummer 183 over de vraag: "Wij worden niet gehoord!": klopt dat wel?



vrijdag 18 augustus 2017

208. Humanisme is niet het bestrijden van godsdienst

Humanisme is volgens mij niet het bestrijden van godsdienst. Humanisten gaan er van uit dat mensen zelf zin en vorm mogen geven aan hun leven zolang zij anderen niet aantasten in hun zelfbeschikkingsrecht. Als iemand in een of meerdere god(en) wil geloven is dat ieders goed recht. Maar dat geeft niet het recht om anderen die opvatting op te leggen. Dat is eeuwenlang wel gebeurd en gebeurt nog steeds. Het bestrijden van vrouwen- en homorechten is daarvan een duidelijk voorbeeld. In vlogbericht Humanisme is niet het bestrijden van godsdienst leg ik uit waarom dat misbruik van godsdienst niet deugt.


Vlogberichten
Eerder zijn twaalf vlogberichten verschenen: 1. Aanleiding memoires Rob Tielman2. Boerkini's welkom op het naaktstrand, 3. Homo(zelf)haat, 4. Tegen homoporno en voor homo-erotiek, 5. Geweld en preutsheid in de VS, 6. Nederlandse en puriteinse tradities in de VS, 7. Frieslands 'iepen mienskip', 8. Friezen uitvinders poldermodel, 9. Atlas van Friesland, 10. Homoseksualiteit en homocultuur, nummer 11. Internetdating homo's en beeldvorming, en vlogbericht nummer 12. Misverstanden rond Europese Unie.

zaterdag 12 augustus 2017

207 "Anti Gay Porn"? (10) Mannentriootjes

In de serie "Anti Gay Porn" beschrijf ik mijn bezwaren tegen de meeste homoporno en laat ik alternatieven zien: meer aandacht voor safe sex, het aankijken van de pornokijkers, het plezier beleven aan seks, het je niet schamen voor seks, en voor standjes die alleen homo's kennen. Op zoek naar intimiteit en erotiek tussen mannen viel het mij op dat drietallen op internet aanzienlijk minder worden afgebeeld dan mannen alleen of met z'n tweeën. Maar als mannendrietallen voorkomen dan lachen zij verhoudingsgewijs veel meer dan mannen alleen of met z'n tweeën. Ook zijn ze opvallend meer intiem met elkaar. Ik heb er nog geen goede verklaring voor. Wie van de lezers wel?

Hieronder een verzameling van afbeeldingen van (meestal) naakte mannen die ik meer erotisch dan pornografisch vind. Degenen die liever geen blote mannen zien, kunnen de onderstaande links beter overslaan. Wie een tekst ziet zonder links kan het beste gaan naar: http://robtielmanblogt.blogspot.nl/2017/08/207-anti-gay-porn-10-mannentriootjes.html

(Glim)lachende mannentriootjes waarvan ik de namen weet
Om homo-intimiteit en -erotiek uit de kast te halen, plaats ik zoveel mogelijk bij de links de namen en de landen van herkomst van de betrokkenen. Bij drietallen met verschillende landen van herkomst wordt dat erg veel tekst. Daarom vermeld ik de herkomst hier niet. Wie dit toch wil weten verwijs ik naar blogbericht 98: Liever homo-erotiek dan homoporno waar alle landen van herkomst van de meeste afgebeelden te vinden zijn, voor zover dit op internet bekend is. Ik heb op internet de volgende mij bekende (glim)lachende drietallen gevonden (op alfabetische volgorde van de eerstgenoemden): Jeremy Bilding & Steven Daigle & Brandon Lewis, Brent Diggs & Ethan Parker & Xander Scott, Brent Diggs & Roman Todd & Raphael Cedano, Dario Dolce & Billy Cotton & Jim Kerouac, Andreas Erikson & Ricardo Baldin & Simon Moestrip, Craig & Ryan & Nick KarshnerIgor Kolomiyets & Andoni Garcia & Ricardo Baldin, Lucas Malvacini & Joao Chiaffitelli & Rudge Bittar, Florian Nemec & Ariel Vanean & Diario Dolce, Nicholas & Campbell Pletts & Parker Hurley, Lukas Ridgeston & Jack Harrer & Kris Evans, Hal & Shane & Vince Rockland, Xander Scott & Nicco Sky & Dallas Evans, Emilio & Leandro & Ricardo Speazze, Miguel & Marlon Teixeira & Caio Cesar, Jason & Jimmy & Joey Visconti en Wagner Vittoria & Denis Vegas & Diego Lauzen.

(Glim)lachende mannentriootjes waarvan ik de namen niet weet 
Ik streef ernaar om zoveel mogelijk de namen en landen van herkomst te vermelden. Maar omdat  mannentriootjes op internet zo weinig voorkomen, plaats ik in dit blogbericht ook anonieme plaatjes die ik op internet ben tegengekomen. Wie weet wie het zijn, kan dit aan mij doorgeven onder vermelding van het (willekeurige) volgnummer dat hieronder staat. Ik vond op internet de volgende anonieme (glim)lachende drietallen: lachende drie 1, lachende drie 2, lachende drie 3, lachende drie 4, lachende drie 5, lachende drie 6, lachende drie 7lachende drie 8, enzovoorts.

Intiem met z'n drieën, waarvan ik de namen weet
Om homo-intimiteit en -erotiek uit de kast te halen, plaats ik zoveel mogelijk bij de links de namen en de landen van herkomst van de betrokkenen. Bij drietallen met verschillende landen van herkomst wordt dat erg veel tekst. Daarom vermeld ik de herkomst hier niet. Wie dit toch wil weten verwijs ik naar blogbericht 98: Liever homo-erotiek dan homoporno waar alle landen van herkomst van de meeste afgebeelden te vinden zijn, voor zover dit op internet bekend is. Ik heb op internet de volgende mij bekende intieme drietallen gevonden (op alfabetische volgorde van de eerstgenoemden): Miguel Alcantara & Anton Nolascao & Eirik Cruz, Enrique & Marlon & Andro Andrus, Joshua Michael Brickman & Steven Dehler & Julian Gabriel, Dirk Caber & Jarec Wentworth & Tom Faulk, Andrew Corbin & Jose Ruiz & Shayan Shahab, Andrew Corvin & Shayan Shahab & Arthus, Jack Harrer & Lukas Ridgeston & Kris Evans, Damon Heart & Rafael Carreras & Javi VelaroAlex Kof & Javi Velaro & Ibrahim Moreno, Dolph Lambert & Kris Evans & Sascha Chaykin, Dolph Lambert & Kris Evans & Mick Lovell, Diego Miguel & Marlon Teixeira & Caio Cesa, Adam Nicklas & Walter Savage & Aurélien Muller, Eric Rhodes, Rod Daily & Ty Colt, Renan Rosiak & Samyr Fuly & Lucas Rodrigues, Hal & Shane & Vince Rockland, Diego Sans & Derek Atlas & Dante Ferraro, Diego Sans & Dante Ferraro & Derek Atlas, Nicco Sky & Dallas Evans & Xander Scott, Emilio & Ricardo & Leandro Speazze en  Jason & Jimmy & Joey Visconti.

Intiem met z'n drieën, waarvan ik de namen niet weet
Ik streef ernaar om zoveel mogelijk de namen en landen van herkomst te vermelden. Maar omdat  mannentriootjes op internet zo weinig voorkomen, plaats ik in dit blogbericht ook anonieme plaatjes die ik op internet ben tegengekomen. Wie weet wie het zijn, kan dit aan mij doorgeven onder vermelding van het (willekeurige) volgnummer dat hieronder staat. Ik vond op internet de volgende intieme drietallen:
intiem met z'n drieën 1intiem met z'n drieën 2,   intiem met z'n drieën 3,
intiem met z'n drieën 4intiem met z'n drieën 5,   intiem met z'n drieën 6,
intiem met z'n drieën 7intiem met z'n drieën 8,   intiem met z'n drieën 9,
intiem met z'n drieën 10, intiem met z'n drieën 11, intiem met z'n drieën 12,
intiem met z'n drieën 13, intiem met z'n drieën 14, intiem met z'n drieën 15,
intiem met z'n drieën 16, intiem met z'n drieën 17, intiem met z'n drieën 18,
intiem met z'n drieën 19, intiem met z'n drieën 20, intiem met z'n drieën 21,
intiem met z'n drieën 22, intiem met z'n drieën 23, intiem met z'n drieën 24,
intiem met z'n drieën 25, intiem met z'n drieën 26, intiem met z'n drieën 27,
enzovoorts.

Hopelijk leidt dit blogbericht er toe dat meer aandacht komt voor homo-erotiek op internet. Dat geldt voor mijn hele serie over intimiteit en erotiek tussen mannen. De best bekeken blogberichten in deze serie uit het tweede jaar zijn: nummer 98 over Liever homo-erotiek dan homoporno, nummer 90 over Homo-erotiek in mannengroepen, nummer 99 over Homo-erotisch mannennaakt, blogbericht nummer 96 over de vraag: Wat is (homo)porno? (2), nummer 92 over Homo-erotische sporters, nummer 93 over Mannennaakt dat geen porno is, nummer 89 over Gay Twins bericht nummer 95 over de vraag: Wat is (homo)porno? (1), nummer 85 over Zoenende voetballers, en nummer 87 over Mannen zoenen mannen. Blogbericht 91 over Olieworstelen werd het minst bekeken.

De best bekeken blogberichten in deze serie uit het derde jaar zijn: het blogbericht nummer 126 over de vraag: Is grootgeschapen altijd homoporno?, nummer 113 over Homo-erotische humor, nummer 132 over de vraag "Anti Gay Porn"? (2) Aankijken, nummer 134 over de vragen "Anti Gay Porn"? (4) Schaamte?, nummer 135 over de vraag "Anti Gay Porn"? (5) 'Fuck-free gay sex', nummer 131 over de vraag "Anti Gay Porn"? (1) Safe Sex, nummer 133 over de vraag "Anti Gay Porn"? (3) Plezier, nummer 124 over Mannen tongzoenen mannen, en nummer 125 over Homo-erotisch met tepels spelen. In deze serie met kritiek op homoporno verwijs ik naar meer erotische alternatieven die dankzij de zoekmachine van Google nu makkelijker te vinden zijn.





Naschrift. In deze blogserie over "Anti Gay Porn" zijn verder geplaatst de blogberichten nummer 131 over de vraag "Anti Gay Porn"? (1) Safe Sex, mijn blogbericht nummer 132 over de vraag "Anti Gay Porn"? (2) Aankijken, bericht nummer 133 over de vraag "Anti Gay Porn"? (3) Plezier, bericht nummer 134 over de vragen "Anti Gay Porn"? (4) Schaamte?, bericht nummer 135 over de vraag "Anti Gay Porn"? (5) 'Fuck-free gay sex', bericht 203 over de vraag "Anti Gay Porn"? (6) Oraal oogcontact, bericht 204 over de vraag "Anti Gay Porn"? (7) (Glim)lachend aankijken, bericht 205 over de vraag "Anti Gay Porn"? (8) Uitnodigend aankijken en bericht 206 over de vraag "Anti Gay Porn"? (9) Homo-erotiek uit de kast.